# 4. Nisa suresi 59. ayet - **Sure:** 4. Nisa suresi (Kadınlar) — سُورَةُ ٱلنِّسَاءِ - **Ayet:** 59 / 176 · **Cüz:** 5 · **Mushaf sayfası:** 86 - **Kaynak:** https://acikkuran.com/nisa-suresi/59-ayet-meali ## Arapça يَٓا اَيُّهَا الَّذ۪ينَ اٰمَنُٓوا اَط۪يعُوا اللّٰهَ وَاَط۪يعُوا الرَّسُولَ وَاُو۬لِي الْاَمْرِ مِنْكُمْۚ فَاِنْ تَنَازَعْتُمْ ف۪ي شَيْءٍ فَرُدُّوهُ اِلَى اللّٰهِ وَالرَّسُولِ اِنْ كُنْتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِۜ ذٰلِكَ خَيْرٌ وَاَحْسَنُ تَأْو۪يلاً۟ ## Okunuş Ya eyyuhallezine amenu atiullahe ve atiur resule ve ulil emri minkum, fe in tenaza'tum fi şey'in fe rudduhu ilallahi ver resuli in kuntum tu'minune billahi vel yevmil ahir. Zalike hayrun ve ahsenu te'vila. ## Çeviriler ### Bayraktar Bayraklı — Yeni Bir Anlayışın Işığında Kur'an Meali Ey iman edenler! Allah'a, Peygamber'e ve aranızdan siyasal erkin emanet edildiği kimselere itaat ediniz. Herhangi bir konuda anlaşmazlığa düşerseniz, eğer Allah'a ve ahiret gününe inanıyorsanız onu Allah'a ve Peygamber'e götürünüz. Bu, hem hayırlı, hem de netice bakımından daha güzeldir. ### Mehmet Okuyan — Kur’an Meal-Tefsir Ey iman edenler! Allah'a itaat edin; Elçi'ye ve sizden olan emir sahiplerine de itaat edin! Bir konuda anlaşmazlığa düşerseniz Allah'a ve ahirete inanıyorsanız onu Allah'a ve Elçi'ye götürün! Bu (tutum) hem hayırlı olandır hem de sonuç itibarıyla daha güzeldir.[1] _Dipnotlar_ - [1] Herhangi bir konuyu Yüce Allah'a götürmek demek onu Kur'an'a arz etmek demektir. Elçi'ye götürmek de aynı şeydir; çünkü Nisâ 4:105'te Kur'an'ın Hz. Muhammed'e indiriliş amacı, Allah'ın kitabında kendisine gösterdiği şekilde insanlar arasında hüküm vermesi olarak belirlenmiştir. Bu arada konu Hz. Muhammed'in hakem tayin edilmesinden söz edilen Nisâ 4:65. ayetle de ilişkilendirilmelidir. Hem Nisâ 4:65'te hem de bu ayette Hz. Muhammed'in hakemliğine dikkat çekilmekte, Nisâ 4:105'te ise bunun ne anlama geldiği açıklanmaktadır. Bu arada En‘âm 6:114'te ise bütün bu bilgiler toparlanmakta ve asıl hakemin Yüce Allah olduğu, O'nun dışında hakem aranmaması gerektiği ifade edilmektedir. ### Erhan Aktaş — Kerim Kur'an Ey İman Edenler! Allah'a itaat edin; Resul'e itaat edin[1] ve sizden olan ulu'l-emre[2] itaat edin. Herhangi bir konuda anlaşmazlığa düşerseniz onu Allah'a ve Resul'e götürün; eğer Allah'a ve ahiret gününe inanıyorsanız. Hayırlı olan budur. Ve sonuç bakımından iyi olandır. _Dipnotlar_ - [1] Bkz. 4:13. ayetin dipnotu. - [2] Emir sahibi, bir işle görevli olan, iş buyuran, yetkili ve sorumlu kimse (Bkz. 4:83). ### Süleymaniye Vakfı — Süleymaniye Vakfı Meali Ey inanıp güvenenler! Allah'a gönüllü olarak boyun eğin, Resulüne /elçinin getirdiğine gönüllü olarak boyun eğin[1] ve sizden olan yetkililere de. Allah'a ve ahiret gününe inanıp güveniyorsanız (yetkililerle) bir şeyde anlaşmazlığa düşerseniz onu Allah'a ve resulüne götürün.[2] Böylesi hem hayırlı olur hem de en güzel sonucu verir.[3] _Dipnotlar_ - [1] "Resul (رسول)", birine gönderilen söz anlamına geldiği gibi o sözü tebliğ için gönderilen elçi anlamına da gelir (Müfredat). Muhammed aleyhisselamın resul sıfatıyla söyledikleri Allah'ın sözü olduğu için ona itaat, Allah'a itaat ([Nisa 4/80](https://acikkuran.com/4/80)), ona isyan Allah'a isyan olur ([Ahzab 33/36](https://acikkuran.com/33/36)). Aksi takdirde Allah ile resulünün arası ayrılmış ve yeni bir din ortaya çıkarılmış olur ([Nisa 4/150](https://acikkuran.com/4/150)-[152](https://acikkuran.com/4/152)). O'nun ayetler dışında söylediği sözler, Kur'an'a uygunluk açısından denetlenebilir ([Ahzab 33/36](https://acikkuran.com/33/36)-[37](https://acikkuran.com/33/37), [Mümtahine 60/12](https://acikkuran.com/60/12)ve dipnotları). - [2] Yetkililerle anlaşmazlığa düşülen bir konuyu Allah'a ve resulüne götürme emri, anlaşmazlığı Kur'an'a göre çözme emridir ([Maide 5/48](https://acikkuran.com/5/48)-[50](https://acikkuran.com/5/50), [En'am 6/114,](https://acikkuran.com/6/114) [Şura 42/10](https://acikkuran.com/42/10)). Bunun bir örneği [Ahzab 33/37.](https://acikkuran.com/33/37) ayette yer alan, evlatlığı Zeyd ile Nebimiz arasındaki uyuşmazlıktır. Nebimiz Muhammed aleyhisselam, Zeyd'in, eşi Zeyneb'i boşadığını öğrenince: "Eşini nikahında tut, Allah'a karşı yanlış yapmaktan sakın!" diyerek ona baskı yapmıştı. Ama Allah'ın Zeyd'e verdiği, eşini boşama hakkına ([Talak 65/1](https://acikkuran.com/65/1)-[2](https://acikkuran.com/65/2)) karşı çıkma yetkisi olmadığı için Allah, Zeyd'i değil, Muhammed aleyhisselamı suçlamıştır. - [3] Bedir savaşında olanlar, yetkili kişinin hatasına itiraz edilmemesi halinde hedefe ulaşılamayacağının örneğidir. Mekke'de inen [Rum 30/1](https://acikkuran.com/30/1)-[6.](https://acikkuran.com/30/6) ayetlerde Romalıların (Perslere) yenildiği ama dokuz yıl içinde galip gelecekleri ve o gün Allah'ın müminleri, bir zaferle sevindireceği bildirilmişti. Medine'ye hicrete zorlanan Muhammed aleyhisselama Allah, müminleri savaşa hazırlama emri verdi ve kendilerinin on katı düşmanla savaşma görevi yükledi ([Enfal 8/65](https://acikkuran.com/8/65)). Perslerle Romalıların savaşacağı haberi yayıldığında Mekke'nin ticaret kervanı Şam'da idi. Kervanı yönetenler, onu Müslümanlara kaptırmamak için hemen yola çıktılar ve en önemli konak yerlerinden olan Bedir'e vardılar. Mekkeliler de kervanlarını korumak için, bir orduyla Bedir'e geldi. Müslümanlar ise Bedir'e doğru yola çıktılar ve Bedir'de kendilerini, Mekke ordusu ile kervanın ortasında buldular ([Enfal 8/42](https://acikkuran.com/8/42)). Böylece Rum Suresinde bildirilen şartlar oluştu. Ama Müslümanların bir kesimi, göz göre göre ölüme sürükleniyormuş gibi tam bir hoşnutsuzluk içinde, Muhammed aleyhisselam ile çekişiyordu ([Enfal 8/5](https://acikkuran.com/8/5)-[6](https://acikkuran.com/8/6)). Diğer kesim de savaşmayı değil, kervanı istiyordu. Ama Allah, Muhammed aleyhisselamın, Mekke'den çıkarılmasına karşılık Müslümanların onlarla savaşıp Mekke'yi almasını istiyordu ([Enfal 8/7](https://acikkuran.com/8/7)-[8,](https://acikkuran.com/8/8) [30,](https://acikkuran.com/8/30) [İsra 17/76](https://acikkuran.com/17/76)-[77](https://acikkuran.com/17/77)). Allah, müslümanlardaki zayıflığı görünce savaşmaları gereken düşman sayısını on kattan iki kata düşürdü ([Enfal 8/66](https://acikkuran.com/8/66)). Mekke ordusu onların iki katından fazla olduğu için, bir anlaşmazlık çıkmasın ve ordu dağılmasın diye Nebimize, rüyasında onları az gösterdi ([Enfal 8/43](https://acikkuran.com/8/43)). İki ordu karşılaşınca da Mekke ordusunu, kendilerinin iki katı gösterdi ([Al-i İmran 3/13](https://acikkuran.com/3/13)). Müslümanları da Mekkelilere az gösterdi ki karara bağladığı Mekke'nin fethi, Bedir'de gerçekleşsin ([Enfal 8/44](https://acikkuran.com/8/44)). Ama öyle olmadı. Çünkü Muhammed aleyhisselam, savaşı yönettiği Bedir'de iki günah işledi. Birincisi düşmanı tamamen dağıtmak için saldırıya devam etmesi gerekirken bunu yapmaması ([Enfal 8/57](https://acikkuran.com/8/57)), ikincisi de düşmanı etkisiz hale getirmeden esir almasıydı ([Enfal 8/67,](https://acikkuran.com/8/67) [Muhammed 47/4](https://acikkuran.com/47/4)). Müslümanlar bu iki konuda ona karşı çıkmadılar. Ama Allah, yine de Rum Suresinde verdiği sözünü tuttu ve onları galip getirdi ([Enfal 8/68,](https://acikkuran.com/8/68) [Rum 30/1](https://acikkuran.com/30/1)-[6](https://acikkuran.com/30/6)). Bu iki günahı affetmesi için yıllar sonra Mekke'nin fethinin önünü açtı ([Fetih 48/1](https://acikkuran.com/48/1)-[3](https://acikkuran.com/48/3)) ve Muhammed aleyhisselama, fetihten sonra tevbe ve istiğfar etmesi emrini verdi ([Nasr 110/1](https://acikkuran.com/110/1)-[3](https://acikkuran.com/110/3)). Bütün bu ayetler bize, yönetici Muhammed aleyhisselam bile olsa hata edebileceğini ve onun Kur'an ışığında denetlenmesi gerektiğini gösterir. Ama Müslümanlar, Muhammed aleyhisselama mal edilen şu söze dayanarak yöneticileri ilah, insanları da onlara kul yapmışlardır: "Bana itaat eden Allah'a itaat etmiş olur. Bana isyan eden Allah'a isyan etmiş olur. Emire (yetkiliye) itaat eden bana itaat etmiş olur. Emire isyan eden bana isyan etmiş olur. İmam (devlet başkanı) kalkandır; arkasında savaşılır ve onunla korunma sağlanır. Allah'tan çekinmeyi emreder ve adil olursa sevap kazanır. Farklı emir verirse günahı kendinedir" (Buhari, Cihad, 109). ### Ali Rıza Safa — Kur'an-ı Kerim Gerçek Ey inanca çağırılanlar! Allah'a boyun eğin; elçiye ve aranızdaki yöneticilere boyun eğin. Bir konuda uyuşmazlığa düşerseniz, Allah'a ve elçiye götürün. Allah'a ve Sonsuz Yaşam Günü'ne inanıyorsanız, işte böylesi daha iyidir. Ve sonuç olarak daha güzeldir. ### Mustafa İslamoğlu — Hayat Kitabı Kur’an Siz ey iman edenler! Allah'a, Peygamber'e ve aranızdan alanlarında yetkin ve otorite sahibi olanlara itaat edin; bir hususta anlaşmazlığa düşerseniz, onu Allah'a ve Peygamber'e götürün; tabi eğer Allah'a ve ahiret gününe inanıyorsanız. Bu, en iyi seçimdir ve sonuç açısından da en verimli olandır. ### Yaşar Nuri Öztürk — Kur'an-ı Kerim Meali Ey iman sahipleri! Allah'a itaat edin. Resule ve sizin içinizden olan/sizin seçtiğiniz hüküm ve yetki sahiplerine de itaat edin. Sonra bir şeyde tartışmaya girdiniz mi, eğer Allah'a ve ahiret gününe inanıyorsanız, onu Allah'a ve resule arz edin. Böyle yapmanız hem daha hayırlı hem de sonuç bakımından daha güzeldir. ### Ali Bulaç — Kur'an-ı Kerim ve Türkçe Anlamı Ey iman edenler, Allah'a itaat edin; elçiye itaat edin ve sizden olan emir sahiplerine de. Eğer bir şeyde anlaşmazlığa düşerseniz, artık onu Allah'a ve elçisine döndürün. Şayet Allah'a ve ahiret gününe iman ediyorsanız. Bu, hayırlı ve sonuç bakımından daha güzeldir. ### Elmalılı (sadeleştirilmiş) Ey iman edenler, Allah'a itaat edin, peygambere de itaat edin, sizden olan yetkililere de. Sonra bir şeyde anlaşmazlığa düştünüz mü, hemen Allah'a ve Peygamberine arz edin onu, eğer Allah'a ve ahiret gününe gerçekten inanan müminler iseniz. Bu hem hayırlı hem de netice itibariyle daha güzeldir. ### Muhammed Esed — Kur'an Mesajı Siz ey imana ermiş olanlar! Allaha, Peygambere ve aranızdan kendilerine otorite emanet edilmiş olanlara itaat edin; ve herhangi bir konuda anlaşmazlığa düşerseniz, onu Allaha ve Peygambere götürün, eğer Allaha ve Ahiret Gününe (gerçekten) inanıyorsanız. Bu (sizin için) en hayırlısıdır ve sonuç olarak da en iyisidir. ### Diyanet İşleri — Kur'an-ı Kerim Türkçe Meali Ey iman edenler! Allah'a itaat edin. Peygamber'e itaat edin ve sizden olan ulu'l-emre (idarecilere) de. Herhangi bir hususta anlaşmazlığa düştüğünüz takdirde, Allah'a ve ahiret gününe gerçekten inanıyorsanız, onu Allah ve Resulüne arz edin. Bu, daha iyidir, sonuç bakımından da daha güzeldir. ### Elmalılı Hamdi Yazır — Kur'an-ı Kerim ve Yüce Meali Ey o bütün iyman edenler! Allaha itaat edin, Peygambere de itaat edin sizden olan ülülemre de, sonra bir şeyde nizaa düştünüz mü hemen onu Allaha ve Resulüne arz ediniz: Allaha ve Ahıret gününe gerçekten inanır mü'minlerseniz.. O hem hayırlı hem de netice i'tibarile daha güzeldir ### Süleyman Ateş — Kur'an-ı Kerim ve Yüce Meali Ey inananlar, Allah'a ita'at edin, Elçiye ve sizden olan buyruk sahibine ita'at edin. Eğer herhangi bir şeyde anlaşmazlığa düşerseniz; -Allah'a ve ahiret gününe inanıyorsanız -onu Allah'a ve Elçiye götürün. Bu, daha iyidir ve sonuç bakımından da daha güzeldir. ### Gültekin Onan Ey inananlar, Tanrı'ya itaat edin, elçiye itaat edin ve sizden olan buyruk sahiplerine / buyurganlara da. Eğer bir şeyde anlaşmazlığa düşerseniz, artık onu Tanrı'ya ve elçisine dönderin. Şayet Tanrı'ya ve ahiret gününe inanıyorsanız. Bu, hayırlı ve sonuç bakımından da daha güzeldir. ### Hasan Basri Çantay — Kur'an-ı Hakim ve Meal-i Kerim Ey iman edenler, Allaha itaat edin. Peygambere ve sizden olan emir saahiblerine de itaat edin. Eğer bir şey hakkında çekişirseniz onu Allaha ve peygambere döndürün, eğer Allah ve ahiret gününe inanıyorsanız. Bu, hem hayırlı, hem netice i'tibariyle daha güzeldir. ### İbni Kesir Ey iman edenler; Allah'a itaat edin. Rasule ve sizden olan emir sahiblerine itaat edin. Eğer bir şeyde çekişirseniz; Allah'a ve ahiret gününe inanmışsanız onun hallini Allah'a ve Rasulüne bırakın. Bu; hem hayırlı hem de netice itibariyle daha güzeldir. ### Şaban Piriş — Kur'an-ı Kerim Türkçe Anlamı Ey iman edenler, Allah'a itaat edin, Peygamber'e itaat edin ve sizden olan emir sahiplerine de (itaat edin). Eğer, bir şeyde anlaşmazlığa düşerseniz. Allah'a ve ahiret gününe iman ediyorsanız, onu Allah'a ve Elçisi'ne döndürün. En hayırlısı ve tevilin en güzeli budur. ### Ahmed Hulusi — Türkçe Kur'an Çözümü Ey iman edenler! Allah'a itaat edin, Rasule itaat edin ve sizden Ulül Emr'e de (Hakikat ve Sünnetullah bilgisine sahip olarak hüküm verme yetisine sahip olana). . . Bir şey hakkında anlaşmazlığa düştüğünüz takdirde -şayet Allah'a ve gelecekte yaşanacak sonsuz sürece iman ediyorsanız- onu Allah'a ve Rasulüne döndürün. . . Bu hem daha hayırlı ve hem de tevil olarak (işin aslına, uygunluğuna ulaşma bakımından) daha güzeldir. ### Erhan Aktaş (Eski Baskı) — Kerim Kur'an Ey iman edenler! Allah'a itaat edin; Rasul'e ve sizden olan ulu-l emr[1] itaat edin. Herhangi bir konuda anlaşmazlığa düşerseniz -eğer Allah'a ve Ahiret Günü'ne inanıyorsanız- onu, Allah'a ve Rasulü'ne götürün. Bu sizin için daha hayırlı ve sonuç olarak daha iyidir. _Dipnotlar_ - [1] Yetkili kimselere. ### Progressive Muslims O you who believe, obey God and obey the messenger and those entrusted amongst you. But if you dispute in any matter, then you shall refer it to God and His messenger if you believe in God and the Last Day. That is better and more suitable for knowing. ### Sam Gerrans — The Qur'an: A Complete Revelation O you who heed warning: obey God and obey the Messenger and those in authority among you. And if you differ in anything, refer it to God and the Messenger, if you believe in God and the Last Day; that is best, and best in respect of result. ### Aisha Bewley You who have iman! obey Allah and obey the Messenger and those in command among you. If you have a dispute about something, refer it back to Allah and the Messenger, if you have iman in Allah and the Last Day. That is the best thing to do and gives the best result. ### Rashad Khalifa — The Final Testament O you who believe, you shall obey GOD, and you shall obey the messenger, and those in charge among you. If you dispute in any matter, you shall refer it to GOD and the messenger, if you do believe in GOD and the Last Day. This is better for you, and provides you with the best solution. ### The Monotheist Group — The Quran: A Monotheist Translation O you who believe, obey God and obey the messenger and those in authority among you. But if you dispute in any matter, then you shall refer it to God and His messenger if you believe in God and the Last Day. That is better and more suitable for knowing. ### Süleymaniye Vakfı (Eski Baskı) — Süleymaniye Vakfı Meali Ey inanıp güvenenler,Allah'a itaat edin, bu Elçi'nin getirdiği kitaba[1] itaat edin ve sizden olan yetki sahiplerine de. Eğer (o yetkililerle) bir şeyde anlaşmazlığa düşerseniz onu, Allah'a ve Elçisine[2] götürün. Allah'a ve ahiret gününe inanıp güveniyorsanız böyle yaparsınız. Böylesi hayırlı olur ve çok güzel sonuç verir[3]. _Dipnotlar_ - [1] En'am 6/114 - [2] Yetkililerle anlaşmazlığa düştüğünüz konuları Allah'a ve Elçisine götürün demek, bu konu hakkında Kur'an'a göre hüküm verin demektir. Bkz. En'am 6/114, Maide 5/48. - [3] Bakara 2/104 ve Nisa 4/46'dak raina sözüyle ilişki kurulacak ### Erhan Aktaş (10. Baskı) — Kerim Kur'an Ey iman edenler! Allah'a itaat edin; Resul'e itaat edin ve sizden olan ulu'l-emre[1] itaat edin. Herhangi bir konuda anlaşmazlığa düşerseniz onu Allah'a ve Resule götürün; eğer Allah'a ve Ahiret Günü'ne inanıyorsanız. Hayırlı olan budur. Ve sonuç bakımından iyi olandır. _Dipnotlar_ - [1] Emir sahibi, bir işle görevli olan, iş buyuran, yetkili ve sorumlu kimse. Örneğin 4:83 ### Abul A'la Maududi — Tafhim commentary Believers! Obey Allah and obey the Messenger, and those from among you who are invested with authority; and then if you were to dispute among yourselves about anything refer it to Allah and the Messenger[1] if you indeed believe in Allah and the Last Day; that is better and more commendable in the end.[2] _Dipnotlar_ - [1] This verse is the cornerstone of the entire religious, social and political structure of Islam, and the very first clause of the constitution of an Islamic state. It lays down the following principles as permanent guidelines: (1) In the Islamic order of life, God alone is the focus of loyalty and obedience. A Muslim is the servant of God before anything else, and obedience and loyalty to God constitute the centre and axis of both the individual and collective life of a Muslim. Other claims to loyalty and obedience are acceptable only insofar as they remain secondary and subservient, and do not compete with those owed to God. All loyalties which may tend to challenge the primacy of man's loyalty to God must be rejected. This has been expressed by the Prophet (peace be on him) in the following words: 'There may be no obedience to any creature in disobedience to the Creator.' (Muslim, 'Iman', 37; Ahmad b. Hanbal, Musnad, vol. 3, p. 472 - Ed.) (2) Another basic principle of the Islamic order of life is obedience to the Prophet (peace be on him). No Prophet, of course, is entitled to obedience in his own right. Obedience to Prophets, however, is the only practical way of obeying God, since they are the only authentic means by which He communicates His injunctions and ordinances to men. Hence, we can obey God only if we obey a Prophet. Independent obedience to God is not acceptable, and to turn one's back on the Prophets amounts to rebellion against God. The following tradition from the Prophet (peace be on him) explains this: 'Whoever obeyed me, indeed obeyed God; and whoever disobeyed me, indeed disobeyed God.' (Bukhari, 'Jihad', 109; 'I'tisam', 2; Muslim, 'Amarah', 32, 33; Nasa'i, 'Bay'ah', 27; etc. - Ed.) We shall see this explained in more detail a little further on in the Qur'an.(3) In the Islamic order of life Muslims are further required to obey fellow Muslims in authority. This obedience follows, and is subordinate to, obedience to God and the Prophet (peace be on him). Those invested with authority (ulu al-amr) include all those entrusted with directing Muslims in matters of common concern. Hence, persons 'invested with authority' include the intellectual and political leaders of the community, as well as administrative officials, judges of the courts, tribal chiefs and regional representatives. In all these capacities, those 'invested with authority' are entitled to obedience, and it is improper for Muslims to cause dislocation in their collective life by engaging in strife and conflict with them. This obedience is contingent, however, on two conditions: first, that these men should be believers; and second, that they should themselves be obedient to God and the Prophet (peace be on him). These two conditions are not only clearly mentioned in this verse they have also been elucidated at length by the Prophet (peace be on him) and can be found in the Hadith. Let us consider, for example, the following traditions: A Muslim is obliged to heed and to obey an order whether he likes it or not, as long as he is not ordered to carry out an act of disobedience to God (ma'siyah). When ordered to carry out an act of disobedience-to God he need neither heed nor obey.There is no obedience in sin; obedience is only in what is good (ma'ruf). (For these traditions see Bukhari, 'Ahkam', 4; 'Jihad', 108; Muslim, 'Amarah', 39; Tirmidhi, 'Jihad', 29; Ibn Majah, 'Jihad', 40; Ahmad b. Hanbal, Musnad, vol. 2, pp. 17 and 142 - Ed.)There will be rulers over you, some of whose actions you will consider good and others abominable. Who even disapproves of their abominable acts will be acquitted of all blame, and whoever resents them he too will remain secure (from all blame); not so one who approves and follows them in their abominable acts. They (i.e. the Companions) asked: 'Should we not fight against them?' The Prophet (peace be on him) said: 'No, not as long as they continue to pray.' (See Bukhari, 'Jihad', 108 - Ed.)This means that their abandonment of Prayer will be a clear sign of their having forsaken obedience to God and the Prophet (peace be on him). Thereafter it becomes proper to fight against them. In another tradition the Prophet (peace be on him) says:Your worst leaders are those whom you hate and who hate you; whom you curse and who curse you. We asked: 'O Messenger of God! Should we not rise against them?' The Prophet (peace be on him) said: 'No, not as long as they establish Prayer among you: not as long as they establish Prayer among you.' (See Muslim, 'Amarah', 65, 66; Tirmidhi, 'Fitan', 77; Darimi, 'Riqaq, 78; Ahmad b. Hanbal, Musnad, vol. 6, pp. 24, 28 - Ed.) In this tradition the position is further clarified. The earlier tradition could have created the impression that it was not permissible to revolt against rulers as long as they observed their Prayers privately. But the latter tradition makes it clear that what is really meant by 'praying' is the establishment of the system of congregational Prayers in the collective life of Muslims. This means that it is by no means sufficient that the rulers merely continue observing their Prayers: it is also necessary that the system run by them should at least be concerned with the establishment of Prayer. This concern with Prayer is a definite indication that a government is essentially an Islamic one. But if no concern for establishing Prayer is noticed, it shows that the government has drifted far away from Islam making it permissible to overthrow it. The same principle is also enunciated by the Prophet (peace be on him) in another tradition, in which the narrator says: 'The Prophet (peace be on him) also made us pledge not to rise against our rulers unless we see them involved in open disbelief, so that we have definite evidence against them to lay before God' (Bukhari and Muslim). (4) In an Islamic order the injunctions of God and the way of the Prophet (peace be on him) constitute the basic law and paramount authority in all matters. Whenever there is any dispute among Muslims or between the rulers and the ruled the matter should be referred to the Qur'an and the Sunnah, and all concerned should accept with sincerity whatever judgement results. In fact, willingness to take the Book of God and the Sunnah of His Messenger as the common point of reference, and to treat the judgement of the Qur'an and the Sunnah as the last word on all matters, is a central characteristic which distinguishes an Islamic system from un-Islamic ones. Some people question the principle that we should refer everything to the Book of God and the Sunnah of the Prophet (peace be on him). They wonder how we can possibly do so when there are numerous practical questions involved, for example, rules and regulations relating to municipal administration, the management of railways and postal services and so on which are not treated at all in these sources. This doubt arises, however, from a misapprehension about Islam. The basic difference between a Muslim and a non-Muslim is that whereas the latter feels free to do as he wishes, the basic characteristic of a Muslim is that he always looks to God and to His Prophet for guidance, and where such guidance is available, a Muslim is bound by it. On the other hand, it is also quite important to remember that when no specific guidance is available, a Muslim feels free to exercise his discretion because the silence of the Law indicates that God Himself has deliberately granted man the freedom to make his decision. - [2] Since the Qur'an is not merely a legal code, but also seeks to instruct, educate, admonish and exhort, the earlier sentence which enunciates a legal principle is followed by another which explains its underlying purpose and wisdom. Two things are laid down. First, that faithful adherence to the above four principles is a necessary requirement of faith. Anyone who claims to be a Muslim and yet disregards the principles of Islam involves himself in gross self-contradiction. Second, the well-being of Muslims lies in basing their lives on those principles. This alone can keep them on the straight path in this life, and will lead to their salvation in the Next. It is significant that this admonition follows immediately after the section which embodies comments about the moral and religious condition of the Jews. Thus the Muslims were subtly directed to draw a lesson from the depths to which the Jews had sunk, as a result of their deviation from the fundamental principles of true faith just mentioned. Any community that turns its back upon the Book of God and the guidance of His Prophets, that willingly follows rulers and leaders who are heedless of God and His Prophets, and that obeys its religious and political authorities blindly without seeking authority for their actions either in the Book of God or in the practice of the Prophets, will inevitably fall into the same evil and corruption as the Israelites. ### Marmaduke Pickthall O ye who believe! Obey Allah, and obey the messenger and those of you who are in authority; and if ye have a dispute concerning any matter, refer it to Allah and the messenger if ye are (in truth) believers in Allah and the Last Day. That is better and more seemly in the end. ### Abdullah Yusuf Ali O ye who believe! Obey Allah, and obey the Messenger, and those charged with authority among you. If ye differ in anything among yourselves, refer it to Allah and His Messenger, if ye do believe in Allah and the Last Day: That is best, and most suitable for final determination. ### Taqi Usmani O you who believe, obey Allah and obey the Messenger and those in authority among you. Then, if you quarrel about something, revert it back to Allah and the Messenger, if you believe in Allah and the Last Day. That is good, and the best at the end. ### Abdul Haleem You who believe, obey God and the Messenger, and those in authority among you. If you are in dispute over any matter, refer it to God and the Messenger, if you truly believe in God and the Last Day: that is better and fairer in the end. ### Al-Hilali & Khan O you who believe! Obey Allâh and obey the Messenger (Muhammad صلى الله عليه وسلم), and those of you (Muslims) who are in authority. (And) if you differ in anything amongst yourselves, refer it to Allâh and His Messenger (صلى الله عليه وسلم), if you believe in Allâh and in the Last Day. That is better and more suitable for final determination. ### Mustafa Khattab — The Clear Quran O believers! Obey Allah and obey the Messenger and those in authority among you. Should you disagree on anything, then refer it to Allah and His Messenger, if you ˹truly˺ believe in Allah and the Last Day. This is the best and fairest resolution. ### Ali Quli Qarai O you who have faith! Obey Allah and obey the Apostle and those vested with authority among you. And if you dispute concerning anything, refer it to Allah and the Apostle, if you have faith in Allah and the Last Day. That is better and more favourable in outcome. ### Amatul Rahman Omar O you who believe! obey Allâh and obey (His) Messenger and those who are in authority among you (to decide your affairs). And should you differ among yourselves in anything, refer it to Allâh and His Messenger (and judge according to their teachings), if indeed you believe in Allâh and the Last Day. That is (in your) best (interests) and most commendable in the long run. ### Arthur John Arberry O believers, obey God, and obey the Messenger and those in authority among you. If you should quarrel on anything, refer it to God and the Messenger, if you believe in God and the Last Day; that is better, and fairer in the issue. ### George Sale O true believers, obey God, and obey the apostle, and those who are in authority among you, and if ye differ in any thing, refer it unto God and the apostle, if ye believe in God, and the last day: This is better, and a fairer method of determination. ### E. Henry Palmer O ye who believe! obey God, and obey the Apostle and those in authority amongst you; and if ye quarrel about anything, refer to God and the Apostle, if ye believe in God and the last day; that is better and fairer as a settlement. ### Mohamed Ahmed - Samira O you who believe, obey God and the Prophet and those in authority among you; and if you are at variance over something, refer it to God and the Messenger, if you believe in God and the Last Day. This is good for you and the best of settlement. ### Hamid S. Aziz O you who believe! Obey Allah, and obey the Messenger and those in authority amongst you; and if you dispute (quarrel or argue) about anything, refer it to Allah and the Messenger, if you (in truth) believe in Allah and the Last Day; that is better and fairer in the end. ### Mahmoud Ghali O you who have believed, obey Allah and obey the Messenger, and the ones endowed with the command (i. e. those in authority) among you. So in case you contend together about anything, then refer it to Allah and the Messenger, in case you believe in Allah and the Last Day; that is most charitable (i.e. most beneficial) and fairest in interpretation. ### Bijan Moeinian O you who have chosen to believe, obey the Lord, His Prophet and your [righteous] leaders. If there is any disagreement, turn to God [and His revelations in Qur’an as a source of reference] and His Prophet [as long as he is among you.] Theses [sources of references] are the best (compared to the man made laws) for those who believe in God and the Day of Judgment. ### Muhammad Asad O you who have attained to faith! Pay heed unto God, and pay heed unto the Apostle and unto those from among you who have been entrusted with authority; and if you are at variance over any matter, refer it unto God and the Apostle, if you [truly] believe in God and the Last Day. This is the best [for you], and best in the end. ### Abdel Khalek Himmat — Al- Muntakhab O you whose hearts have been touched with the divine hand: Obey Allah and be submissive to His will and obey the Messenger who is the only medium through whom Allah's guidance, command, ordinance and word are conveyed and expressed. And obey those among you who are invested with authority. Nonetheless, should you seem resolved to dispute any subject or a concern, then resort to Allah’s Book –the Quran– and betake yourselves to the Messenger for aid if in fact your hearts have been impressed with image of religious and spiritual virtues and you are strongly disposed to believe that the Last Day is comfortable to reality. This is a wise course of action ensuring safety and leading to the intended purpose. ### Shabbir Ahmed O You who have chosen to be graced with belief! Obey Allah and obey the Messenger, the Central Authority of the Divine System, and those whom the System has appointed as office-bearers. If you have a dispute concerning any matter, refer it to the Central Authority. If you truly believe in Allah and the Last Day, this is the best approach for you, and more seemly in the end. ### Syed Vickar Ahamed O you who believe! Obey Allah, and obey the Messenger (Muhammad), and those charged with authority among you. If you differ about anything within yourselves, refer it to Allah and His Prophet (Muhammad), if you believe in Allah and the Last Day: That is best and most suitable for final determination. ### Sahih International — (Umm Muhammad, Mary Kennedy, Amatullah Bantley) O you who have believed, obey Allah and obey the Messenger and those in authority among you. And if you disagree over anything, refer it to Allah and the Messenger, if you should believe in Allah and the Last Day. That is the best [way] and best in result. ## Kelimeler | # | kelime | anlam | kök | |---|---|---|---| | 1 | يَـٰٓأَيُّهَا — ya eyyuha | ey | — | | 2 | ٱلَّذِينَ — ellezine | kimseler | — | | 3 | ءَامَنُوٓا۟ — amenu | iman eden(ler) | امن — Elif-Mim-Nun | | 4 | أَطِيعُوا۟ — etiu | ita'at edin | طوع — Ta-Vav-Ayn | | 5 | ٱللَّهَ — llahe | Allah'a | — | | 6 | وَأَطِيعُوا۟ — ve etiu | ve ita'at edin | طوع — Ta-Vav-Ayn | | 7 | ٱلرَّسُولَ — r-rasule | Elçiye | رسل — Ra-Sin-Lam | | 8 | وَأُو۟لِى — ve uli | ve sahibine | اول — Elif-Vav-Lam | | 9 | ٱلْأَمْرِ — l-emri | buyruk | امر — Elif-Mim-Ra | | 10 | مِنكُمْ ۖ — minkum | sizden olan | — | | 11 | فَإِن — fein | eğer | — | | 12 | تَنَـٰزَعْتُمْ — tenazea'tum | anlaşmazlığa düşerseniz | نزع — Nun-Za-Ayn | | 13 | فِى — fi | hakkında | — | | 14 | شَىْءٍۢ — şey'in | herhangi bir şey | شيا — Şin-Ye-Elif | | 15 | فَرُدُّوهُ — ferudduhu | onu götürün | ردد — Ra-Dal-Dal | | 16 | إِلَى — ila | — | — | | 17 | ٱللَّهِ — llahi | Allah'a | — | | 18 | وَٱلرَّسُولِ — ve rrasuli | ve Elçiye | رسل — Ra-Sin-Lam | | 19 | إِن — in | eğer | — | | 20 | كُنتُمْ — kuntum | iseniz | كون — Kef-Vav-Nun | | 21 | تُؤْمِنُونَ — tu'minune | inanıyor | امن — Elif-Mim-Nun | | 22 | بِٱللَّهِ — billahi | Allah'a | — | | 23 | وَٱلْيَوْمِ — velyevmi | ve gününe | يوم — Ye-Vav-Mim | | 24 | ٱلْـَٔاخِرِ ۚ — l-ahiri | ahiret | اخر — Elif-Kh-Ra | | 25 | ذَٰلِكَ — zalike | bu | — | | 26 | خَيْرٌۭ — hayrun | daha iyidir | خير — Kh-Ye-Ra | | 27 | وَأَحْسَنُ — ve ehsenu | ve daha güzeldir | حسن — Ha-Sin-Nun | | 28 | تَأْوِيلًا — te'vilen | sonuç bakımından da | اول — Elif-Vav-Lam | --- Önceki: https://acikkuran.com/nisa-suresi/58-ayet-meali.md · Sonraki: https://acikkuran.com/nisa-suresi/60-ayet-meali.md Alındığı tarih: 2026-08-05 Açık Kuran — https://acikkuran.com — CC BY-NC-SA 4.0 — Alıntılarken çevirmenin adını belirtin.