İçeriğe geç

29. Ankebut

 ﴿٣١﴾  ﴿٣٢﴾  ﴿٣٣﴾  ﴿٣٤﴾  ﴿٣٥﴾  ﴿٣٦﴾  ﴿٣٧﴾  ﴿٣٨﴾

399. sayfa

29. Ankebut
29. Ankebut
31.

Resûllerimiz İbrâhîm'e müjdeyi getirdiklerinde: "Biz bu beldenin halkını helâk edeceğiz." dediler. "Zira bu beldenin halkı zâlim oldular."

32.

İbrâhim: "Fakat orada Lût var!" dedi. "Biz, orada kimin olduğunu daha iyi biliriz. Geride kalanlarla beraber olacak olan karısı hariç, onu ve ehlini mutlaka kurtaracağız." dediler.

33.

Elçilerimiz Lût'a vardıkları zaman, onların gelmelerinden dolayı telaşlandı, sarkıntılık yapacaklarını düşünerek içi daraldı. Elçiler: "Korkma ve üzülme; Biz -geride kalanlarla beraber olacak olan karın hariç- seni ve ehlini mutlaka kurtaracağız." dediler.

34.

Biz, bu belde halkının üzerine, yoldan çıkmaları nedeniyle gökten bir azâp indireceğiz.

35.

Ant olsun ki Biz, aklını kullanan bir halk için ondan apaçık bir âyet bıraktık.

36.

Medyen halkına da kardeşleri Şu'ayb'ı gönderdik. Şu'ayb: "Ey halkım! Allah'a kulluk edin. Âhiret Günü'nü umut edin. Yeryüzünde bozgunculuk yaparak karışıklık çıkarmayın!" dedi.

37.

Fakat onu yalanladılar. Bu nedenle onları şiddetli bir sarsıntı yakaladı ve yurtlarında dizüstü çöke kaldılar.

38.

Âd ve Semûd'un sonları da yurtlarının durumundan size belli olmaktadır. Şeytân yaptıklarını güzel göstererek onların yanlış yolu seçmelerine sebep oldu. Oysaki doğruyu görebilirlerdi.