İçeriğe geç

9. Tevbe

 ﴿١١٢﴾  ﴿١١٣﴾  ﴿١١٤﴾  ﴿١١٥﴾  ﴿١١٦﴾  ﴿١١٧﴾

204. sayfa

9. Tevbe
9. Tevbe
112.

Tevbe edenler, kulluk edenler, hamd edenler, seyahât edenler, rukû edenler, secde edenler, mar'ûf olanı yapıp, münker olana engel olanlar; Allah'ın hudutlarını koruyanlardır. Mü'minleri müjdele.

113.

Nebi ve Mü'minlere; Cehennem'lik oldukları açıkça belli olduktan sonra, yakınları da olsa, Müşriklere bağışlanma dilemeleri yaraşmaz.

114.

İbrâhîm'in babası için bağışlanma dilemesinin sebebi, ona söz vermiş olmasıydı. Ama onun, Allah'a düşman olduğu kendisine açıkça belli olunca, ondan uzaklaştı. Kuşkusuz İbrâhîm, çok ince ruhlu ve yumuşak huylu birisiydi.

115.

Allah, bir halkı doğru yola ilettikten sonra, sakınıp korunacakları şeyleri kendilerine açıkça bildirmedikçe onları sapıtmış saymaz. Allah, Her Şeyi En İyi Bilendir.

116.

Göklerin ve yerin mülkü Allah'ındır. Yaşatan ve öldüren Odur. Sizin, Allah'tan başka bir veli ve bir yardımcınız yoktur.

117.

Ant olsun ki, Allah, Nebi'nin ve zor şartlarda ona destek olan Muhacir ve Ensar'ın tevbelerini kabul etti. İçlerinden bir kısmının kalpleri kaymak üzereyken yine de onların tevbelerini kabul etti. Çünkü O, onlara karşı Çok Şefkatli'dir, Rahmeti Kesintisiz'dir.