İçeriğe geç

5. Maide

 ﴿٢٤﴾  ﴿٢٥﴾  ﴿٢٦﴾  ﴿٢٧﴾  ﴿٢٨﴾  ﴿٢٩﴾  ﴿٣٠﴾  ﴿٣١﴾

111. sayfa

5. Maide
5. Maide
24.

"Ey Mûsâ! "Onlar, orada oldukları sürece biz oraya asla girmeyiz; haydi sen git, sen ve Rabb'in birlikte savaşın. Kuşkusuz, işte biz buradan öteye gitmeyiz." dediler.

25.

(Mûsâ) "Ey Rabb'im! Kendimden ve kardeşimden başkasına söz geçiremiyorum. O halde bizimle fâsık halkın arasını ayır." dedi.

26.

"Onlar, oradan kırk yıl yoksun kalacaklar." dedi. "Onlar, o yerde şaşkınlık içinde dolaşacaklar. Artık fâsık olan halkın durumuna üzülme."

27.

Onlara, Âdem'in iki oğlunun gerçek öyküsünü anlat: İkisi de birer sunu sundular. Birisininki kabul olundu, diğerininki ise kabul olunmadı. Dedi ki: "Yemin olsun seni öldüreceğim." Dedi ki: "Allah, yalnız takvâ sahiplerinden kabul eder."

28.

"Yemin olsun ki! Beni öldürmek istesen de ben sana elimi kaldırmayacağım. Ben âlemlerin Rabb'i olan Allah'a karşı gelmekten korkarım."

29.

"Dilerim ki, benim günahımla birlikte kendi günahını da yüklenerek ateşe gidenlerden olursun. Çünkü zâlimlerin cezası budur."

30.

Nefsi kardeşini isteyerek öldürmesini kolaylaştırdı. O da onu öldürdü. Böylece hüsrana uğrayanlardan oldu.

31.

Allah, bir karga gönderdi. Kardeşinin cesedini nasıl örteceğini ona göstermek için yeri eşeliyordu. "Eyvah! Bana yazıklar olsun, kardeşimin cesedini örtmekte karga kadar bile olamayacak kadar aciz miyim!" dedi. Pişman olanlardan oldu.