İçeriğe geç

12. Yusuf

 ﴿٥﴾  ﴿٦﴾  ﴿٧﴾  ﴿٨﴾  ﴿٩﴾  ﴿١٠﴾  ﴿١١﴾  ﴿١٢﴾  ﴿١٣﴾  ﴿١٤﴾

235. sayfa

12. Yusuf
12. Yusuf
5.

Dedi ki: "Ey yavrum! Rüyanı kardeşlerine anlatma; sonra sana tuzak kurarlar. Şeytân, insanın açık bir düşmanıdır."

6.

"Böylece Rabb'in seni seçecek ve sana olayların yorumlanmasının bilgisini verecek. Tıpkı daha önce ataların İbrâhîm ve İshâk'a nimetlerini tamamladığı gibi sana ve Ya'kûb soyuna da tamamlayacaktır. Rabb'in Her Şeyi Bilen'dir, En İyi Hüküm Veren'dir."

7.

Doğrusu, Yûsuf ve kardeşlerinin olayında ders almak isteyenler için nice âyetler vardır.

8.

Hani: "Çok sayıda kardeş olduğumuz halde, babamız, Yûsuf ve kardeşini bizden daha çok seviyor. Doğrusu babamız apaçık bir yanılgı içindedir." demişlerdi.

9.

"Yûsuf'u öldürün veya onu bilinmez bir yere atın ki babanızın ilgisi yalnızca size yönelsin. Ve bunun ardından iyi bir topluluk olursunuz."

10.

İçlerinden, sözü geçerli olanı: "Yûsuf'u öldürmeyin, eğer bir şey yapacaksanız onu bir kuyunun dibine bırakın, kervanlardan biri onu alsın."

11.

"Ey babamız! Yûsuf hakkında neden bize güvenmiyorsun? Oysaki biz onun iyiliğini isteyenleriz." dediler.

12.

"Onu, yarın bizimle beraber gönder. Dilediğince gezip eğlensin. Biz ona sahip çıkarız."

13.

"Onu götürmeniz beni tasalandırır." dedi. "Sizin ondan habersiz olduğunuz bir sırada kurdun onu yemesinden korkarım."

14.

"Ant olsun ki, biz bu kadar kişiyken yine de kurt onu yerse, o takdirde bize yazıklar olsun." dediler.