İçeriğe geç

12. Yusuf

 ﴿٨٧﴾  ﴿٨٨﴾  ﴿٨٩﴾  ﴿٩٠﴾  ﴿٩١﴾  ﴿٩٢﴾  ﴿٩٣﴾  ﴿٩٤﴾  ﴿٩٥﴾

245. sayfa

12. Yusuf
12. Yusuf
87.

"Ey oğullarım! Gidin Yûsuf'u ve kardeşini araştırın. Allah'ın rahmetinden umut kesmeyin; çünkü kâfir bir halktan başkası Onun rahmetinden umudunu kesmez."

88.

Sonra onun yanına girdiklerinde: "Ey saygıdeğer Azîz! Bize ve ailemize darlık dokundu. Az bir sermaye ile geldik. Bize tam ölçek ver ve bize tasaddukta bulun. Kuşkusuz, Allah tasadduk edenlerin ödülünü verir." dediler.

89.

"Yûsuf'a ve kardeşine cahilce ne yaptığınızı biliyor musunuz?" dedi.

90.

"Yoksa sen Yûsuf musun?" dediler. "Ben Yûsuf'um, bu da kardeşim." dedi. "Doğrusu, Allah bizi nimetlendirdi. Çünkü kim takvâlı olur ve sabrederse, o zaman Allah, kesinlikle iyilerin yaptığını karşılıksız bırakmaz."

91.

Dediler ki: "Allah'a yemin olsun ki, Allah, seni bize üstün kıldı. Ve biz gerçekten yanlış yapmışız."

92.

Yûsuf: "Bugün, size bir kınama yoktur. Allah, sizi bağışlayıcılığıyla bağışlasın. O, merhametlilerin en merhametlisidir." dedi.

93.

"Şu gömleğimi götürün; babamın yüzüne koyun. Görmeye başlayacaktır. Ailenizin tamamını bana getirin." dedi.

94.

Kafile ayrıldığında babaları: "Eğer bunamış demezseniz, doğrusu ben gerçekten Yûsuf'un kokusunu hissediyorum." dedi.

95.

"Allah'a yemin olsun ki, sen hâlâ eski şaşkınlığına devam ediyorsun." dediler.