İçeriğe geç

12. Yusuf

 ﴿٩٦﴾  ﴿٩٧﴾  ﴿٩٨﴾  ﴿٩٩﴾  ﴿١٠٠﴾  ﴿١٠١﴾  ﴿١٠٢﴾  ﴿١٠٣﴾

246. sayfa

12. Yusuf
12. Yusuf
96.

Haberci geldiği zaman, onu yüzüne koyunca gözü hemen görmeye başladı. "Ben size demedim mi, ben Allah'tan sizin bilmediğiniz şeyleri bilirim." dedi.

97.

"Ey babamız! Suçlarımız için bağışlama dile. Gerçekten bizler yanlış yaptık." dediler.

98.

"Sizin için Rabb'imden bağışlanma dileyeceğim. Kuşkusuz O; Çok Bağışlayıcı'dır, Rahmeti Kesintisiz'dir."

99.

Ne zaman ki Yûsuf'un yanına girdiler, anne ve babasını kucakladı ve "Allah'ın izni ile güven içinde Mısır'a girin." dedi.

100.

Yûsuf, anne ve babasını makamına çıkardı. Hepsi onun makamına saygı ile eğildiler. Yûsuf: "Ey babacığım! Bu durum, daha önceki rüyamın gerçekleşmesidir. Rabb'im onu gerçek kıldı. Ve gerçekten bana ihsanda bulundu. Çünkü beni zindandan çıkardı. Şeytân benimle kardeşlerimin arasını açtıktan sonra, O sizi çölden getirdi. Benim Rabb'im dilediğine lütuf sahibidir. Gerçek şu ki: O, Her Şeyi Bilen'dir, En İyi Hüküm Veren'dir."

101.

"Rabb'im! Bana yöneticilik verdin ve bana hadislerin yorumunu öğrettin. Ey göklere ve yere yasalarını koyan! Sen, Dünya'da da Âhiret'te de velimsin; canımı müslim olarak al ve beni sâlihlerin arasına kat."

102.

İşte bu sana vahiyle bildirdiğimiz; gaybi haberlerdendir. Yûsuf'un kardeşleri bir araya gelip, tuzak kurmak için plan yaparlarken sen yanlarında değildin.

103.

Ama ne kadar çok istesen de insanların çoğu îmân edecek değildir.