İçeriğe geç

11. Hud

 ﴿٢٩﴾  ﴿٣٠﴾  ﴿٣١﴾  ﴿٣٢﴾  ﴿٣٣﴾  ﴿٣٤﴾  ﴿٣٥﴾  ﴿٣٦﴾  ﴿٣٧﴾

224. sayfa

11. Hud
11. Hud
29.

"Ey halkım! Buna karşı sizden herhangi bir ücret istemiyorum. Benim ücretim, yalnızca Allah'a aittir. Siz, hor görüyorsunuz diye, Îmân Edenleri yanımdan kovacak değilim. Onlar, Rabb'lerine kavuşacaklardır. Fakat ben, sizi câhillik eden bir halk olarak görüyorum."

30.

"Ey halkım! Eğer onları yanımdan kovacak olursam, Allah'a karşı bana kim yardımcı olacak? Hiç düşünmüyor musunuz?"

31.

"Ben size, "Allah'ın hazineleri benim yanımdadır." demiyorum. Ben gaybı da bilmem. Yine "Ben meleğim." de demiyorum. Hor gördüğünüz kimseler için, "Allah, onlara hiçbir hayır vermeyecektir." de demiyorum. İçlerinde olanı Allah daha iyi bilir. Böyle bir şey yaptığım takdirde zâlimlerden olurum."

32.

Dediler ki: "Ey Nûh! Bizimle mücadele ettin. Üstelik bu mücadelede çok ileri gittin. Eğer doğru söyleyenlerden isen, bizi tehdit ettiğin şeyi getir de görelim!"

33.

Dedi ki: "Onu size dilediği takdirde ancak Allah getirir. Ve siz, Onu asla aciz bırakamazsınız."

34.

"Eğer Allah sizi azdırmayı dilerse, size öğüt versem de öğüdüm yarar sağlamaz. Rabb'iniz Odur, Ona döndürüleceksiniz."

35.

Yoksa "Onu kendisi uydurdu" mu diyorlar? De ki: "Eğer uydurduysam, suçu bana aittir. Ben de sizin işlediğiniz suçlardan uzağım."

36.

Nûh'a vahyedildi: "Şu ana kadar îmân etmiş olanların dışında, senin halkından kesinlikle kimse inanmayacak. Onların yaptıklarından dolayı tasalanma;"

37.

"Bizim gözetimimiz altında ve vahyimizle gemiyi yap. Zâlimler hakkında benden bir istekte bulunma. Onlar boğulacaklardır."