İçeriğe geç

11. Hud

 ﴿٩٨﴾  ﴿٩٩﴾  ﴿١٠٠﴾  ﴿١٠١﴾  ﴿١٠٢﴾  ﴿١٠٣﴾  ﴿١٠٤﴾  ﴿١٠٥﴾  ﴿١٠٦﴾  ﴿١٠٧﴾  ﴿١٠٨﴾

232. sayfa

11. Hud
11. Hud
98.

Kıyâmet Günü, halkının önüne düşecek ve onları ateşe götürecektir. Varacakları yer, ne kötü bir yerdir.

99.

Bu Dünya'da da Kıyâmet Günü'nde de lânete uğratıldılar. Paylarına düşen ne kötü bir paydır.

100.

Bunlar, o kentlere ait sana bildirdiğimiz haberlerdir. O kentlerden, yerinde duran da var, biçilmiş ekin gibi olan da.

101.

Biz onlara haksızlık yapmadık; onlar kendi kendilerine haksızlık yaptılar. Rabb'inin buyruğu gerçekleşince, Allah'ı bırakıp da kulluk ettikleri ilâhları kendilerine hiçbir yarar sağlamadı. Yalnızca kayıplarını artırdılar.

102.

İşte Rabb'in, zulmeden kentleri cezalandırdığı zaman, böyle cezalandırır. Onun cezası çok acı verici ve çok şiddetlidir.

103.

Âhiret azâbından korkanlar için, bunda bir âyet vardır. O Gün, bütün insanların toplanacağı gündür. O mutlaka görülecek bir gündür.

104.

Onu geciktirmemiz belli bir süreye kadardır.

105.

O Gün gelince, Onun izni olmadan hiç kimse konuşamaz. Onlardan kimi mutsuz, kimi de mutludur.

106.

Mutsuz olanlar ateştedir. Onlar, orada hıçkırırlar, inleyip dururlar.

107.

Rabb'in, aksini dilemedikçe, gökler ve yer durdukça, orada sürekli kalacaklardır. Kuşkusuz Rabb'in, dilediğini yapandır.

108.

Mutlu olanlar ise, Cennet'tedirler. Rabb'in aksini dilemedikçe, gökler ve yer durdukça, orada sürekli kalacaklardır. Bu kesintisiz bir iyiliktir.