İçeriğe geç

3. Ali İmran

 ﴿١٦٦﴾  ﴿١٦٧﴾  ﴿١٦٨﴾  ﴿١٦٩﴾  ﴿١٧٠﴾  ﴿١٧١﴾  ﴿١٧٢﴾  ﴿١٧٣﴾

71. sayfa

3. Ali İmran
3. Ali İmran
166.

İki toplumun karşılaştığı gün, başınıza gelen musibet, Allah'ın izniyleydi. Bu Mü'minlerin belirlenmesi içindi.

167.

Bir de münafık olanların belirlenmesi içindi. Onlara: "Gelin bizimle birlikte Allah yolunda savaşın veya savunmada bulunun." denildiğinde; onlar: "Savaşı bilseydik elbette size uyardık." dediler. Onlar, o gün Îmân'dan çok Küfür'e yakındılar. Kalplerinde olmayan şeyi ağızlarıyla söylüyorlardı. Oysa Allah, onların içlerinde sakladıklarını çok iyi bilmektedir.

168.

Savaşa katılmayanlar, kardeşleri için: "Eğer onlar bize uysalardı öldürülmezlerdi." dediler. De ki: "Eğer doğru söylüyorsanız, o zaman ölümü kendinizden savın."

169.

Allah yolunda öldürülenleri ölü sanma. Bilakis onlar diridirler, Rabb'leri katında rızıklanmaktadırlar.

170.

Allah'ın, lütfundan, kendilerine verdiklerine sevinirler. Arkalarından gelecek olanlara, bir korkunun olmadığını ve üzülmeyeceklerini müjdelemek isterler.

171.

Onlar; Allah'ın nimetini, lütfunu ve Allah'ın Mü'minlerin ecirlerini zâyi etmeyeceğini müjdelemek isterler.

172.

Yaralanmalarına rağmen, Allah ve Resûl'ünün davetine uyanlar, iyilik yapanlar ve Allah için takvâlı olanlar için çok değerli bir karşılık vardır.

173.

"İnsânlar size karşı toplandılar, onlara derin saygı duyun." diyenlerin sözleri, onların îmânlarını daha da artırdı: "Allah bize yeter, O ne güzel vekildir." dediler.