İçeriğe geç

17. İsra

 ﴿٥٩﴾  ﴿٦٠﴾  ﴿٦١﴾  ﴿٦٢﴾  ﴿٦٣﴾  ﴿٦٤﴾  ﴿٦٥﴾  ﴿٦٦﴾

287. sayfa

17. İsra
17. İsra
59.

Bizi âyet göndermekten alıkoyan şey, öncekilerin onu yalanlamış olmalarıdır. Semûd halkına göz göre göre o dişi deveyi verdik. Onunla kendilerine zulmettiler. Ve Biz, âyetleri uyarmaktan başka bir şey için göndermeyiz.

60.

Hani bir zaman sana: "Rabb'in insanları kuşatmıştır." demiştik. Sana gösterdiğimiz o rüyeti ve Kur'an'da lânet edilen ağacı, sadece insanlar için fitne kıldık. Biz onları uyarıyoruz. Fakat bu onların aşırı azgınlıklarını daha da artırmaktan başka bir şeye yaramıyor.

61.

Hani Biz meleklere, "Âdem'e secde edin." dediğimiz zaman, İblîs hariç hepsi secde etti. İblîs, "Ben, çamurdan yarattığın kimseye mi secde edeceğim?" dedi.

62.

Dedi ki: "Bu mu benden mükerrem kıldığın varlık? Eğer bana Kıyâmet Günü'ne kadar müsaade edersen, pek azı hariç, onun soyunu kesinlikle buyruğum altına alacağım."

63.

Allah, "Git! Onlardan kim sana uyarsa, bilin ki bunun karşılığı tam bir karşılık olarak Cehennem'dir." dedi.

64.

"Onlardan, gücünün yettiğini sesinle ayart. Atlıların ve yayalarınla onları yaygara ile yönlendir. Mallarında ve çocuklarında onlara ortak ol. Ve onlara vaatlerde bulun. Şeytânın vadettikleri gururdan başka bir şey değildir."

65.

"Bana yönelmiş kullarım üzerinde, senin bir sûltanın yoktur. Vekil olarak Rabb'in yeter."

66.

Rabb'iniz, lütfundan arayasınız diye sizin için gemileri denizde yürütendir. Onun size olan rahmeti kesintisizdir.