İçeriğe geç

17. İsra

 ﴿٦٧﴾  ﴿٦٨﴾  ﴿٦٩﴾  ﴿٧٠﴾  ﴿٧١﴾  ﴿٧٢﴾  ﴿٧٣﴾  ﴿٧٤﴾  ﴿٧٥﴾

288. sayfa

17. İsra
17. İsra
67.

Denizde bir sıkıntı size dokunduğu zaman, Ondan başka yalvardıklarınız kaybolup gider. Fakat sizi karaya çıkarınca, yüz çevirirsiniz. İnsan çok nankördür.

68.

Peki, sizi karada yerin dibine geçirmesinden veya üzerinize bir kasırga göndermesinden güvende misiniz? Sonra kendinize bir vekil de bulamazsınız.

69.

Ya da sizi tekrar oraya döndürüp de böylece üzerinize kasırgalar göndermeyeceğinden ve ettiğiniz nankörlük nedeniyle sizi boğmayacağından emin mi oldunuz? Sonra bu yaptığınızdan dolayı Bize karşı size yardım edecek birini bulamazsınız.

70.

Ant olsun ki insanoğlunu kerem sahibi kıldık. Onları karada ve denizde taşıdık. Ve onları temiz şeylerle rızıklandırdık. Onları, yarattıklarımızın birçoğuna üstün kıldık.

71.

O Gün, bütün insanları imâmlarıyla çağırırız. O Gün kimin kitâbı sağından verilirse, işte onlar kendi kitâplarını okurlar ve kıl kadar haksızlığa uğratılmazlar.

72.

Dünya'da kör olan, Âhiret'te de kör olacaktır. Yol bulma bakımından körden daha şaşkın olacaktır.

73.

Onlar, fitneyle neredeyse seni, sana vahyettiğimizden ayırarak, ondan başkasını Bize karşı uyduran bir iftiracı konumuna düşüreceklerdi. O zaman seni halil edinirlerdi.

74.

Seni dirençli kılmasaydık, ant olsun ki sen, neredeyse az da olsa onlara eğilim gösterecektin.

75.

O durumda sana, hayatın da ölümün de azâbını tattırırdık. Sonra Bize karşı bir yardımcı da bulamazdın.