İçeriğe geç

7. Araf

 ﴿١٢﴾  ﴿١٣﴾  ﴿١٤﴾  ﴿١٥﴾  ﴿١٦﴾  ﴿١٧﴾  ﴿١٨﴾  ﴿١٩﴾  ﴿٢٠﴾  ﴿٢١﴾  ﴿٢٢﴾

151. sayfa

7. Araf
7. Araf
12.

"Sana buyurduğum halde, seni secde etmekten alıkoyan nedir?" dedi. "Ben ondan hayırlıyım, beni ateşten onu çamurdan yarattın." dedi.

13.

"Hemen oradan in; orada büyüklük taslamak haddin değil. Hemen oradan çık. Sen aşağılanmışlardansın!" dedi.

14.

"Tekrar diriltilecekleri güne kadar beni gözle" dedi.

15.

"Sen gözlenenlerdensin." dedi.

16.

"Azdırmandan dolayı, onlar için Senin dosdoğru yolunun üzerine oturacağım." dedi.

17.

"Sonra, ant olsun ki onlara önlerinden, arkalarından, sağlarından ve sollarından sokulacağım ve Sen onların çoğunu şükrediciler olarak bulamayacaksın."

18.

"Kovulmuş ve kınanmış olarak oradan çık. Onlardan kim sana uyarsa, Cehennem'i onlarla dolduracağım." dedi.

19.

Ey Âdem! "Sen ve eşin cennete yerleşin, dilediğiniz yerden yiyin, fakat şu ağaca yaklaşmayın. Yoksa zâlimlerden olursunuz."

20.

Derken şeytân, kötülüklerini kendilerine göstermek için onlara fısıldadı. Rabb'iniz size bu ağacı melik olmayasınız veya kalıcılardan olmayasınız diye yasakladı." dedi.

21.

Ve ikisine: "Ben gerçekten ikinizin de iyiliğini istemekteyim." diye yemin etti.

22.

Böylece ikisini aldatıp baştan çıkardı. O ağaçtan tadınca, çirkinlikleri açığa çıktı. Cennet yapraklarını üst üste koyup örtünmeye başladılar. Rabb'leri onlara: "Ben sizi o ağaçtan men etmedim mi? Bu şeytân size apaçık bir düşmandır demedim mi?" diye seslendi.