Rahmeti Bol ve Kesintisiz Olan Allah'ın Adıyla
Hâ, Mîm.
Rahmeti Bol ve Kesintisiz olan tarafından indirilmiştir.
Bilen bir halk için, âyetleri detaylandırılmış, Arapça kur'an bir Kitâp'tır.
Haber verici ve uyarıcı olarak. Fakat insanların çoğu ondan yüz çevirmekte ve onu dinlememektedirler.
"Bizi kendisine çağırdığın şeye karşı, kalplerimiz örtülü, kulaklarımızda bir ağırlık ve bizimle senin aranda bir perde vardır. Artık sen, bildiğini yap, biz de bildiğimizi yapacağız." dediler.
De ki: "Ben de sizin gibi bir beşerim. Bana vahyolunuyor ki, sizin ilâhınız, bir tek ilâhtır. Öyleyse doğrudan Ona yönelin ve yalnızca Ondan bağışlanma dileyin. Müşriklerin vay haline!"
Onlar zekât yapmazlar. Âhiret'i inkâr ederler.
Îmân eden ve sâlihâtı yapanlar için minnet altında bırakmayan bir ödül vardır.
De ki: "Gerçekten de yeri iki günde yaratana mı nankörlük ediyorsunuz? Ona denk olanlar mı görüyorsunuz? O, âlemlerin Rabb'idir."
Orada; onun üzerinde ağır baskılar oluşturdu. Ve orayı bereketli kıldı. Orada rızkını temin etmek isteyenler için, rızıkları, fark gözetmeden dört gün içinde takdir etti.
Sonra duman halinde bulunan göğe yöneldi. Ona ve yeryüzüne: "İsteyerek veya istemeyerek gelin!" dedi. İkisi de: "İsteyerek geldik." dediler.
Böylece onları iki günde yedi gök olarak tamamladı. Ve her göğe işini vahyetti. Ve Dünya göğünü kandillerle süsleyip koruduk. İşte bu, Mutlak Üstün Olan ve Her Şeyi Bilen'in takdiridir.
Eğer hala yüz çevirirlerse, onlara de ki: "Âd ve Semûd'un yıldırımı gibi bir yıldırıma karşı sizi uyardım."
Hani! Onlara, onlardan önceki ve sonrakilere, "Allah'tan başkasına kulluk etmeyin." diye resûller gelmişti. Onlar, "Eğer Rabb'imiz isteseydi kesinlikle melekler indirirdi. O halde biz kendisiyle gönderilmiş olduğunuz şeylere kâfirlik ediyoruz." demişlerdi.
Âd'a gelince, onlar yeryüzünde haksız yere büyüklük tasladılar: "Bizden daha güçlü kim olabilir?" dediler. Kendilerini yaratan Allah'ın, kendilerinden daha güçlü olduğunu görmediler mi? Âyetlerimizi bile bile reddediyorlardı.
Bunun üzerine, Dünya hayatında zillet azâbını onlara tattırmamız için, o bahtsız günlerde dondurucu bir rüzgâr gönderdik. Âhiret azâbı ise elbette daha rezil edicidir. Ve onlara yardım da olunmaz.
Semûd halkına gelince, onlara doğru yolu göstermiştik. Fakat onlar körlüğü doğru yola tercih ettiler. Bunun üzerine, yaptıkları şeyler nedeniyle, alçaltıcı azâbın yıldırımı onları yakaladı.
Biz, îmân eden ve takvâlı davranan kimseleri kurtardık.
O Gün, Allah'ın düşmanları bir araya getirilip topluca ateşe sürülecekler.
Nihâyet oraya geldikleri zaman, yapmış oldukları şeylere; işitme, görme duyuları ve bedenleri kendi aleyhlerine tanıklık ederler.
Bedenlerine, "Niçin aleyhimize tanıklık ettiniz?" dediler. Bedenleri de: "Bizi, her şeyi konuşturan Allah konuşturdu. Sizi ilk defa O yarattı ve Ona döndürülüyorsunuz."
"İşitme ve görme duyunuz ve bedeniniz aleyhinize tanıklık eder diye sakınmıyordunuz. Yapmakta olduğunuz birçok şeyi Allah'ın bilmediğini zannediyordunuz."
"İşte Rabb'iniz hakkındaki bu zannınız, sizi helâke sürükledi. Böylece hüsrana uğrayanlardan oldunuz."
Artık dayanabilirlerse, onlar için konaklama yeri ateştir. Eğer özür beyan edip af isteseler de onlar affedilecek olanlardan değillerdir.
Biz, onlara birtakım yandaşlar musallat ettik. Yaptıklarını ve yapacaklarını onlara süslü gösterdiler. Cinn ve insten, kendilerinden önce gelip geçmiş topluluklarda yürürlükte olan "söz" üzerlerine gerçekleşti. Onlar hüsrana uğrayan kimselerdir.
Kâfirler: "Bu Kur'an'ı dinlemeyin, gürültü edin, belki üstün gelirsiniz." dediler.
Böylesi Kâfirlere şiddetli bir azâp tattıracağız. Ve onları yaptıklarının en kötüsü ile kesinlikle cezalandıracağız.
İşte böyle! Allah'ın düşmanlarının cezası ateştir. Âyetlerimizi bilerek reddetmeleri nedeniyle ceza olarak, onlar için orada ebedilik yurdu vardır.
Kâfirler: "Rabb'imiz! Cinn ve insten bizi saptıranları bize göster. Aşağılanmışlardan olmaları için onları ayaklarımızın altına alalım." dediler.
"Rabb'imiz Allah'tır." deyip, dosdoğru olanlara gelince, onlara melekler gelerek: "Korkmayın ve üzülmeyin. Söz verildiğiniz Cennet'le sevinin!" derler.
"Biz, Dünya hayatında ve Âhiret'te sizin evliyanızız. Orada canlarınızın istediği her şey vardır ve istediğiniz her şey emrinizdedir."
"Çok Bağışlayıcı ve Rahmeti Kesintisiz olan tarafından bir ikrâm olarak."
Allah'a çağıran, sâlihâtı yapan ve "Ben Müslim olanlardanım." diyen kimseden daha iyi sözlü kim vardır?
İyilikle kötülük bir değildir. Kötülüğü iyilikle sav. Bir de bakmışsın ki seninle arasında düşmanlık olan kişi, candan velin oluvermiş.
Buna ancak sabredenler kavuşturulur ve buna büyük haz sahipleri kavuşturulur.
Ne zaman şeytân kötü bir dürtüş ile seni dürtülecek olursa hemen Allah'a sığın. Kuşkusuz O, Her Şeyi Duyan'dır, Her Şeyi Bilen'dir.
Gece ve gündüz; Güneş ve Ay Onun âyetlerindendir. Güneş'e ve Ay'a secde etmeyin. Eğer yalnızca Ona kulluk ediyorsanız, onları yaratmış olana secde edin.
Eğer kibirlenirlerse, bilsinler ki, Rabb'inin katında bulunanlar, gece gündüz, Onu tesbîh ederler ve onlar hiç usanmazlar.
Kupkuru olarak gördüğün yeryüzünün, sonradan üzerine su indirdiğimiz zaman harekete geçmesi ve nemalanıp kabarması da Onun âyetlerindendir. Ona hayat veren, elbette ki ölüleri de diriltir. O, Her Şeye Gücü Yeten'dir.
Âyetlerimizde saptırma yapanlar, Bize gizli kalmazlar. O halde Kıyâmet Günü ateşe atılan kimse mi yoksa Bize güven içinde gelenler mi hayırlıdır? Dilediğinizi yapın. Kuşkusuz O, yaptığınız şeyleri en iyi görendir.
Onlar, kendilerine Zikir geldiği zaman onu Küfrettiler. Kuşkusuz O, yüce bir Kitâp'tır.
Ona önünden ve arkasından bâtıl yaklaşamaz. En İyi Hüküm Veren, Övgüye Değer Yegâne Varlık tarafından indirilmiştir.
Sana, senden önceki resûllere söylenmiş olandan başka bir şey söylenmiyor. Senin Rabb'in, kesinlikle bağışlamanın ve acı veren azâbın sahibidir.
Biz, onu yabancı bir dille "kur'an" yapsaydık, mutlaka: "Onun âyetleri açıklanmalı değil miydi? derlerdi. Yabancı dilde bir kur'ana Arap muhatap, hiç olur mu?" De ki: "O, Îmân Edenler için bir yol gösterici ve bir şifadır." Ve inanmayanlara gelince, onların kulaklarında bir ağırlık vardır. Ve O, onlara kapalıdır. Onlara sanki uzak bir yerden seslenilmektedir.
Ant olsun ki Biz, Mûsâ'ya Kitâp'ı vermiştik de onda görüş ayrılığına düştüler. Eğer Rabb'inin önceden verilmiş bir kararı olmasaydı, aralarında hemen hüküm verilir, işleri bitirilirdi. Onlar, Kur'an hakkında tam bir ikilem ve kaygı içindeler.
Kim sâlihâtı yaparsa kendisi için yapmış olur. Kim de bir kötülük yaparsa, kötülüğü kendisi içindir. Senin Rabb'in kullarına asla haksızlık yapmaz.
O Sâ'at'ın bilgisi yalnızca Ona havale olunur. Onun bilgisi dışında hiçbir ürün kabuğundan çıkmaz. Hiçbir dişi hamile kalmaz ve doğum yapmaz. Onlara: "Bana ortak koştuklarınız nerede?" diye seslenileceği gün, onlar: "Bizden bir tanık olmadığını Sana bildiririz." derler.
Ve daha önce tapındıkları şeyler, onlardan uzaklaşıp gittiler. Onlar, kendileri için kaçıp kurtulacak yer olmadığını anladılar.
İnsân hayr istemekten bıkıp usanmaz. Eğer kendisine bir kötülük dokunursa, hemen karamsarlığa kapılır ve ümitsiz olur.
Fakat kendisine dokunan sıkıntıdan sonra, ona Tarafımızdan bir râhmet tattırsak: "Bu benim hakkımdır. Ve Sâ'at'ın geleceğini de sanmıyorum. Gelse bile, Rabb'imin huzuruna çıkarılacak olursam, Onun yanında kesinlikle benim için en iyisi vardır." der. O zaman, Kâfirlere yaptıklarını kesinlikle bildireceğiz ve onlara kesinlikle ağır bir cezadan tattıracağız.
İnsâna nimet verdiğimiz zaman, yüz çevirip yan çizer. Kendisine bir kötülük dokunduğu zaman da bol bol dûa ederek yardım ister.
De ki: "Gördünüz mü? Eğer Kur'an Allah katından olduğu halde, siz onu inkâr ediyor ve tanımıyorsanız; bu durumda, haktan uzak kalandan daha sapkın kim olabilir?"
Âyetlerimizi âfâkta ve enfüste onlara göstereceğiz. Onun gerçek olduğu açıkça belli olsun diye. Rabb'inin her şeye tanık olması yeterli değil mi?
İyi bilin ki onlar, Rabb'lerine kavuşacaklarından kuşku duyuyorlar. İyi bilin ki O, Her Şeyi Kuşatan'dır.