İçeriğe geç

19. Meryem

 ﴿٢٦﴾  ﴿٢٧﴾  ﴿٢٨﴾  ﴿٢٩﴾  ﴿٣٠﴾  ﴿٣١﴾  ﴿٣٢﴾  ﴿٣٣﴾  ﴿٣٤﴾  ﴿٣٥﴾  ﴿٣٦﴾  ﴿٣٧﴾  ﴿٣٨﴾

306. sayfa

19. Meryem
19. Meryem
26.

"Artık ye ve iç. Gözün aydın olsun! Eğer beşerlerden biri ile karşılaşırsan; ben Rahmân'a savm adadım, bu nedenle bugün hiç kimse ile konuşmayacağım de."

27.

Sonra onu kucaklayarak halka getirdi. Dediler ki: "Ey Meryem! Doğrusu sen olmayacak bir şey yaptın."

28.

"Ey Hârûn'un kız kardeşi! Doğrusu senin baban kötü bir adam değildi. Annen de iffetsiz bir kadın değildi."

29.

Bunun üzerine, Meryem çocuğu işâret etti. Onlar: "Biz beşikteki bir çocukla nasıl konuşuruz?" dediler.

30.

"Kuşkusuz ki ben Allah'ın kuluyum. Bana Kitâp verdi ve beni Nebî yaptı." dedi.

31.

"Ve beni bulunduğum her yerde mübarek kıldı. Ve yaşadığım sürece bana salâtı ve zekâtı tavsiye etti."

32.

"Ve anneme karşı birr yaptı. Ve beni bir zorba, bir isyankâr yapmadı."

33.

"Doğurulduğum gün, öleceğim gün ve canlı olarak diriltileceğim gün, selâm benim üzerimedir."

34.

İşte hakkında tartıştıkları Meryem Oğlu Îsâ hakkında söylenecek gerçek söz budur.

35.

Allah'ın çocuk edinmesi olacak şey değildir. O, her şeyden münezzehtir. Allah bir şeyin olmasına karar verdiği zaman ona "Ol." der, o da olur.

36.

Allah, benim de Rabb'im sizin de Rabb'inizdir. O halde, Ona kulluk edin. İşte bu dosdoğru yoldur.

37.

Bundan sonra gruplar kendi aralarında çekişmeye başladılar. Büyük Gün'de bütün gerçekler ortaya çıktığı zaman, o Kâfirlerin vay haline.

38.

Bize gelecekleri gün, onlara gerçekler işittirilir ve gösterilir. Ne var ki zâlimler, bugün apaçık bir şaşkınlık içindeler.