سورة الشعراءبِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّح۪يمِطٰسٓمٓۜ ﴿١﴾ تِلْكَ اٰيَاتُ الْكِتَابِ الْمُب۪ينِ ﴿٢﴾ لَعَلَّكَ بَاخِعٌ نَفْسَكَ اَلَّا يَكُونُوا مُؤْمِن۪ينَ ﴿٣﴾ اِنْ نَشَأْ نُنَزِّلْ عَلَيْهِمْ مِنَ السَّمَٓاءِ اٰيَةً فَظَلَّتْ اَعْنَاقُهُمْ لَهَا خَاضِع۪ينَ ﴿٤﴾ وَمَا يَأْت۪يهِمْ مِنْ ذِكْرٍ مِنَ الرَّحْمٰنِ مُحْدَثٍ اِلَّا كَانُوا عَنْهُ مُعْرِض۪ينَ ﴿٥﴾ فَقَدْ كَذَّبُوا فَسَيَأْت۪يهِمْ اَنْبٰٓؤُ۬ا مَا كَانُوا بِه۪ يَسْتَهْزِؤُ۫نَ ﴿٦﴾ اَوَلَمْ يَرَوْا اِلَى الْاَرْضِ كَمْ اَنْبَتْنَا ف۪يهَا مِنْ كُلِّ زَوْجٍ كَر۪يمٍ ﴿٧﴾ اِنَّ ف۪ي ذٰلِكَ لَاٰيَةًۜ وَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُؤْمِن۪ينَ ﴿٨﴾ وَاِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَز۪يزُ الرَّح۪يمُ۟ ﴿٩﴾ وَاِذْ نَادٰى رَبُّكَ مُوسٰٓى اَنِ ائْتِ الْقَوْمَ الظَّالِم۪ينَۙ ﴿١٠﴾ قَوْمَ فِرْعَوْنَۜ اَلَا يَتَّقُونَ ﴿١١﴾ قَالَ رَبِّ اِنّ۪ٓي اَخَافُ اَنْ يُكَذِّبُونِۜ ﴿١٢﴾ وَيَض۪يقُ صَدْر۪ي وَلَا يَنْطَلِقُ لِسَان۪ي فَاَرْسِلْ اِلٰى هٰرُونَ ﴿١٣﴾ وَلَهُمْ عَلَيَّ ذَنْبٌ فَاَخَافُ اَنْ يَقْتُلُونِۚ ﴿١٤﴾ قَالَ كَلَّاۚ فَاذْهَبَا بِاٰيَاتِنَٓا اِنَّا مَعَكُمْ مُسْتَمِعُونَ ﴿١٥﴾ فَأْتِيَا فِرْعَوْنَ فَقُولَٓا اِنَّا رَسُولُ رَبِّ الْعَالَم۪ينَۙ ﴿١٦﴾ اَنْ اَرْسِلْ مَعَنَا بَن۪ٓي اِسْرَٓائ۪لَۜ ﴿١٧﴾ قَالَ اَلَمْ نُرَبِّكَ ف۪ينَا وَل۪يداً وَلَبِثْتَ ف۪ينَا مِنْ عُمُرِكَ سِن۪ينَ ﴿١٨﴾ وَفَعَلْتَ فَعْلَتَكَ الَّت۪ي فَعَلْتَ وَاَنْتَ مِنَ الْكَافِر۪ينَ ﴿١٩﴾
366. sayfa
Rahmeti Bol ve Kesintisiz Olan Allah'ın Adıyla
Tâ, Sîn, Mîm.
Bunlar gerçeği apaçık ortaya koyan Kitâp'ın âyetleridir.
Îmân etmiyorlar diye, adeta kendini helâk edeceksin.
Eğer dileseydik gökten öyle bir âyet indirirdik ki hepsi ona boyun eğmek zorunda kalırdı.
Rahmân'dan kendilerine gelen söze bürünmüş her yeni öğütten yüz çevirdiler.
Sonra da kesin olarak yalanladılar. Fakat alay ettikleri şeyin haberleri yakında onlara gelecek.
Onlar, yeryüzünü görmüyorlar mı? Her tür bitkiden çiftler olarak bol bol yetiştirdik.
Bunda kesinlikle bir âyet vardır. Ancak onların çoğu inanmadı.
Rabb'in, Mutlak Üstün Olan'dır, Rahmeti Kesintisiz'dir.
Bir zamanlar Rabb'in, zâlim halka gitmesi için Mûsâ'ya seslenmişti.
"Firavun halkı takvâ sahibi olmayacak mı?"
Mûsâ, "Rabb'im! Beni yalanlamalarından korkuyorum." dedi.
"Göğsüm daralır, dilim dönmez; onun için Hârûn'u gönder."
"Onlara göre ben suçluyum. Bu yüzden beni öldürmelerinden korkuyorum."
"Hayır, haydi ikiniz âyetlerimizle gidin! Kuşkusuz Biz, sizinle beraber işitenleriz." dedi.
Haydi! Firavun'a gidin ve ona: "Biz, âlemlerin Rabb'inin Resûlleriyiz." deyin.
"İsrâîloğulları'nı bizimle beraber gönder!"
Firavun: "Çocukken, seni içimizde himaye edip yetiştirmedik mi? Yıllarca yanımızda kalmadın mı?"
"Sen ise yapacağını yaptın. Sen kâfirlerdensin."