فَمَا تَنْفَعُهُمْ شَفَاعَةُ الشَّافِع۪ينَۜ ﴿٤٨﴾ فَمَا لَهُمْ عَنِ التَّذْكِرَةِ مُعْرِض۪ينَۙ ﴿٤٩﴾ كَاَنَّهُمْ حُمُرٌ مُسْتَنْفِرَةٌۙ ﴿٥٠﴾ فَرَّتْ مِنْ قَسْوَرَةٍۜ ﴿٥١﴾ بَلْ يُر۪يدُ كُلُّ امْرِئٍ مِنْهُمْ اَنْ يُؤْتٰى صُحُفاً مُنَشَّرَةًۙ ﴿٥٢﴾ كَلَّاۜ بَلْ لَا يَخَافُونَ الْاٰخِرَةَۜ ﴿٥٣﴾ كَلَّٓا اِنَّهُ تَذْكِرَةٌۚ ﴿٥٤﴾ فَمَنْ شَٓاءَ ذَكَرَهُۜ ﴿٥٥﴾ وَمَا يَذْكُرُونَ اِلَّٓا اَنْ يَشَٓاءَ اللّٰهُۜ هُوَ اَهْلُ التَّقْوٰى وَاَهْلُ الْمَغْفِرَةِ ﴿٥٦﴾ سورة القيامةبِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّح۪يمِلَٓا اُقْسِمُ بِيَوْمِ الْقِيٰمَةِۙ ﴿١﴾ وَلَٓا اُقْسِمُ بِالنَّفْسِ اللَّوَّامَةِ ﴿٢﴾ اَيَحْسَبُ الْاِنْسَانُ اَلَّنْ نَجْمَعَ عِظَامَهُۜ ﴿٣﴾ بَلٰى قَادِر۪ينَ عَلٰٓى اَنْ نُسَوِّيَ بَنَانَهُ ﴿٤﴾ بَلْ يُر۪يدُ الْاِنْسَانُ لِيَفْجُرَ اَمَامَهُۚ ﴿٥﴾ يَسْـَٔلُ اَيَّانَ يَوْمُ الْقِيٰمَةِۜ ﴿٦﴾ فَاِذَا بَرِقَ الْبَصَرُۙ ﴿٧﴾ وَخَسَفَ الْقَمَرُۙ ﴿٨﴾ وَجُمِعَ الشَّمْسُ وَالْقَمَرُۙ ﴿٩﴾ يَقُولُ الْاِنْسَانُ يَوْمَئِذٍ اَيْنَ الْمَفَرُّۚ ﴿١٠﴾ كَلَّا لَا وَزَرَۚ ﴿١١﴾ اِلٰى رَبِّكَ يَوْمَئِذٍۨ الْمُسْتَقَرُّۜ ﴿١٢﴾ يُنَبَّؤُا الْاِنْسَانُ يَوْمَئِذٍ بِمَا قَدَّمَ وَاَخَّرَۜ ﴿١٣﴾ بَلِ الْاِنْسَانُ عَلٰى نَفْسِه۪ بَص۪يرَةٌۙ ﴿١٤﴾ وَلَوْ اَلْقٰى مَعَاذ۪يرَهُۜ ﴿١٥﴾ لَا تُحَرِّكْ بِه۪ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِه۪ۜ ﴿١٦﴾ اِنَّ عَلَيْنَا جَمْعَهُ وَقُرْاٰنَهُۚ ﴿١٧﴾ فَاِذَا قَرَأْنَاهُ فَاتَّبِعْ قُرْاٰنَهُۚ ﴿١٨﴾ ثُمَّ اِنَّ عَلَيْنَا بَيَانَهُۜ ﴿١٩﴾
576. sayfa
Artık şefaatçilerin şefaati onlara yarar sağlamaz.
Onlara ne oluyor ki zikirden yüz çeviriyorlar.
Sanki ürkmüş yabani eşekler gibidirler;
Aslandan kaçan.
Hayır! Onların tamamı, kendileri için yazılmış sahifeler gelmesini ister.
Hayır! Doğrusu onlar Âhiret'ten korkmuyorlar.
Hayır! Kuşkusuz, o bir öğüttür.
Dileyen ondan öğüt alır.
Allah dilemedikçe onlar öğüt almazlar. O, takvâya ehildir ve bağışlamaya ehildir.
Rahmeti Bol ve Kesintisiz Olan Allah'ın Adıyla
Hayır, Kıyâmet Günü'ne yemin ederim.
Hayır, çok kınayan benliğe yemin ederim.
O insan, kemiklerini asla bir araya getiremeyeceğimizi mi sanıyor?
Hayır, hayır! Biz, onu parmak uçlarına varıncaya dek yeniden düzenlemeye gücü yetenleriz.
Aslında o insan, ömrünü mücrim olarak geçirmeyi ister.
"Kıyâmet Günü ne zamanmış?" diye sorar.
Gözler, dehşetle kamaştığında.
Ay, karardığında.
Güneş ve Ay bir araya getirildiği zaman.
O Gün, o insan, "Kaçacak yer var mı?" diyecek.
Hayır! Kesinlikle sığınacak bir yer yoktur!
O Gün, sığınılacak tek yer senin Rabb'indir.
O Gün, o insan, yaptıklarından da yapması gerektiği halde yapmadıklarından da bir bir haberdar edilir.
Hayır! Aslında o insan, kendi aleyhine tanıktır.
Mazeretlerini ileri sürse bile.
Telaşla, geçiştirmeye çalışarak, dilini dolaştırıp durma!
Kuşkusuz, onun toplanması ve okunması Bize aittir.
O halde onu okuduğumuz zaman, onun okunuşuna tâbi ol.
Sonra, onun beyanı yalnızca Bize aittir.