28. Kasas suresi

Tâ. Sîn. Mîm.

İşte bunlar gerçeği apaçık ortaya koyan Kitâp'ın âyetleridir.

Biz, sana îmân eden bir halk için ders alsınlar diye Mûsâ ve Firavun'un haberinden bir kısım gerçeği anlatacağız.

Gerçek şu ki: Firavun, büyüklenerek halkını sınıflara ayırdı. Onlardan bir sınıfı güçsüz düşürerek ezmek istiyor; erkek çocuklarını boğazlatıyor ve kadınlarını sağ bırakıyordu. Kuşkusuz o, bozgunculardandı.

Biz ise, yeryüzünde ezilenlere iyilik yapmak ve onları önderler kılmak ve varisler yapmak istiyoruz.

Ve onları yeryüzünde iktidar yapalım, Firavun'a, Hâmân'a ve ikisinin ordusuna, onlardan çekindikleri şeyleri gösterelim.

Mûsâ'nın annesine vahyettik: "Onu emzir! Eğer onun için korkarsan, onu suya bırak. Ve korkma, üzülme. Biz, onu sana döndüreceğiz. Ve onu resûllerden yapacağız."

Derken Firavun ailesi, kendileri için bir düşman ve başlarına dert olacak olan onu, buluntu olarak aldı. Firavun, Hâmân ve askerleri yanlış yaptılar.

Ve Firavun'un karısı: "Bana ve sana göz aydınlığı olsun. Onu öldürmeyin, belki bize yararı olur. Veya onu evlat ediniriz." dedi. Onlar, olacakların ayırdında değillerdi.

Mûsâ'nın annesi gönlü boş olarak sabahladı. Eğer Biz sözümüze güvenenlerden olması için gönlünü pekiştirmeseydik az kalsın durumu açığa vuracaktı.

Kız kardeşine: "Onu izlemeye al." dedi. O da onlar farkında olmadan onu uzaktan izledi.

Biz, onun, sütannelerinin sütünü emmemesini sağladık. Bunun üzerine: "Size, onun bakımını üstlenecek ve onu iyi yetiştirecek bir aile göstereyim mi?" dedi.

Derken gözü aydın olsun, üzülmesin diye onu annesine kavuşturduk. Ve Allah'ın sözünün gerçek olduğunu fakat onların çoğunun bunu anlamadığını bilsin.

Ve güçlü çağına erişip olgunlaşınca, ona hikmet ve ilim verdik. İyileri işte böyle ödüllendiririz.

Mûsâ, şehir halkının habersiz olduğu bir sırada şehre girdi. Orada biri kendi tarafından, diğeri de düşman olan taraftan kavga eden iki kişi buldu. Kendi tarafından olan, diğerine karşı ondan yardım istedi. Bunun üzerine Mûsâ onu yumrukladı ve ölümüne neden oldu. Mûsâ: "Bu şeytânın işindendir. Kuşkusuz o, saptırıcı apaçık bir düşmandır." dedi.

"Rabb'im! Doğrusu ben kendime haksızlık yaptım. Artık beni bağışla." dedi. Böylece onu bağışladı. Gerçekten O; Çok Bağışlayıcı'dır, Rahmeti Kesintisiz'dir.

"Rabb'im! Bana verdiğin nimet sayesinde, bundan böyle asla mücrimlere arka çıkmayacağım." dedi.

Korku içinde etrafı kollayarak şehirde sabahladı. Bir de baktı ki dün yardım isteyen kişi yine yardım istiyor. Mûsâ: "Sen apaçık bir azgınsın!" dedi.

İkisinin de düşmanı olan adamı yakalamak istediğinde: "Ey Mûsâ! Dün öldürdüğün kimse gibi beni de mi öldürmek istiyorsun? Sen yalnızca yeryüzünde bir zorba olmak istiyorsun, arayı düzelticilerden olmak istemiyorsun." dedi.

Şehrin diğer tarafından bir adam koşarak geldi. "Ey Mûsâ! Meleler senin öldürülmen konusunda görüşme yapıyorlar. Derhal kaybol. Seni iyiliğin için uyarıyorum." dedi.

Bunun üzerine korku içinde etrafı kollayarak oradan ayrıldı: "Rabb'im! Beni bu zâlim halktan kurtar." dedi.

Medyen tarafına yöneldiğinde: "Umarım Rabb'im bana bir çıkış yolu gösterir." dedi.

Medyen suyuna vardığında, orada hayvanlarını sulamakta olan birçok insan gördü. Bir de sürülerini sulamayı gözetleyen iki kadın vardı. Onlara: "Neden böyle duruyorsunuz?" dedi. "Çobanlar sulayıp çekilmeden biz sulayamayız. Babamız çok ihtiyardır." dediler.

Bunun üzerine ikisi için hayvanları suladı. Sonra gölgeye çekildi. "Rabb'im! Ben, bana hayır olarak indirdiğin her şeye muhtacım." dedi.

Derken, iki kızdan biri utana utana Mûsâ'ya geldi: "Babam, bizim yerimize sulamanın karşılığını vermek için seni çağırıyor." dedi. Mûsâ, yanına vararak başından geçenleri anlattı. "Korkma! Zâlimlerden kurtuldun." dedi.

İki kızından biri: "Ey babacığım! Onu ücretle tut. Gerçekten o, ücretle tutacaklarının en iyisi, güçlüsü ve güvenilirdir." dedi.

Bu iki kızımdan birini, bana sekiz hacc boyunca çalışmana karşılık seninle evlendirmek istiyorum. Eğer on yıla tamamlarsan sen bilirsin. Sana rahatsızlık vermek istemem. İnşâallah beni sâlihlerden bulacaksın." dedi.

"Bu ikimizin arasındadır. Bu iki süreden hangisini tamamlarsam tamamlıyayım bana kırgınlık olmasın. Konuştuklarımıza Allah tanıktır." dedi.

Mûsâ, süresini tamamlayınca, ailesi ile yola çıktı. Tûr tarafında bir ateş fark etti. Ailesine: "Bekleyin. Ben bir ateş gördüm. Belki size ondan bir haber veya ısınmanız için bir ateş getiririm." dedi.

Oraya vardığında, kutlu yerdeki vadinin sağ kıyısındaki bir ağaçtan kendisine seslenildi: "Ey Mûsâ! Ben, âlemlerin Rabb'i Allah'ım."

"Asânı yere bırak!" Onun yılan gibi hareket ettiğini görünce, dönüp arkasına bakmadan kaçtı. "Ey Mûsâ, dön! Korkma, güvende olanlardansın."

"Elini koynuna sok, kusursuz beyaz olarak çıkar. Telaşlanma, kollarını kendine çek. Bu ikisi, senin Rabb'inden, Firavun ve onun melelerine iki burhândır. Kuşkusuz ki onlar, sapkın bir kavimdir."

"Rabb'im! Onlardan birisini öldürdüm. Onların da beni öldürmelerinden korkuyorum." dedi.

"Kardeşim Hârûn'un konuşması benden daha düzgündür. Onu da beni doğrulayan bir yardımcı olarak, benimle birlikte gönder. Doğrusu beni yalanlamalarından korkuyorum."

"Senin gücünü kardeşinle arttıracağız. İkinizi de sûltan kılacağız. Onlar, âyetlerimizden dolayı size karşı koyamayacaklar. Siz ikiniz ve sizi izleyenler kazanacaksınız." dedi.

Mûsâ onlara apaçık âyetlerimizi iletince: "Bu, uydurulmuş bir sihirden başka bir şey değildir. Biz önceki atalarımızdan böyle bir şey duymadık." dediler.

Mûsâ: "Rabb'im, kimin kendi katından doğru yolu göstermek için geldiğini ve hayırlı sonucun kimin olacağını en iyi bilendir. Kuşkusuz zâlimler kurtuluşa eremezler." dedi.

Firavun: "Ey halkımın meleleri! Ben, sizin için benden başka ilâh bilmiyorum. Ey Hâmân, benim için çamur üzerine hemen bir ateş yak; bana yüksek bir kule yap. Belki Mûsâ'nın ilâhı ile karşılaşırım. Onun yalancılardan olduğunu zannediyorum." dedi.

O ve ordusu yeryüzünde haksız yere büyüklendiler ve gerçekten de Bize döndürülmeyeceklerini sandılar.

Sonra onu ve askerlerini yakalayıp suya gömdük. Bak bakalım, zâlimlerin sonunun nasıl olduğuna!

Onları, ateşe çağıran önderler yaptık. Ve Kıyâmet Günü onlara yardım edilmez.

Bu Dünya'da arkalarına bir lânet taktık. Kıyâmet Günü ise onlar çirkinleştirilmiş olanlardandır.

Ant olsun ki önceki nesilleri yok ettikten sonra; Mûsâ'ya, öğüt alırlar diye, basiretler, doğru yolu gösteren ve rahmet olarak Kitâp'ı verdik.

Sen, Mûsâ'ya o emri yerine getirdiğimizde batı tarafında değildin. Ve sen, tanık olanlardan da değildin.

Üstelik nice nesiller inşa ettik. Üzerlerinden ömürler geçti. Medyen Halkı arasında âyetlerimizi okuyan da sen değildin. Fakat seni Resûl olarak gönderen Biziz.

Ve seslendiğimiz zaman, Tûr'un yanında da değildin. Fakat senden önce, kendilerine bir uyarıcı gelmemiş olan halkı uyarman için, seni Rabb'inden bir rahmet olarak gönderdik. Umulur ki öğüt alırlar.

Eğer elleriyle sundukları nedeniyle onlara bir bela isabet ederse: "Rabb'imiz! Keşke bize bir resûl gönderseydin böylece biz, Senin âyetlerine tâbi olur ve Îmân Edenlerden olurduk." diyemesinler diye.

Ne var ki onlara Hakk gelince: "Mûsâ'ya verilen gibi ona da verilseydi olmaz mıydı?" dediler. Oysaki Mûsâ'ya verilenleri de daha önce inkâr etmediler mi? "Bunlar, birbirine destek olan iki sihirbaz." dediler. Biz hepsini inkâr edenleriz." dediler.

De ki: "Eğer doğru söyleyenlerdenseniz, Allah'ın katından, o ikisinden daha doğru yola ileten bir kitâp getirin de ben de ona uyayım."

Buna rağmen eğer sana uymazlarsa, bil ki onlar hevâlarına uymaktadırlar. Allah'tan bir yol gösterici olmaksızın kendi hevâsına uyandan daha sapkın kim olabilir? Kuşkusuz Allah, zâlim bir toplumu doğru yola iletmez.

Ant olsun! Öğüt alırlar diye, onlara Söz'ü ardı ardına yolladık.

Ondan önce kendilerine Kitâp verdiklerimiz, ona inanırlar.

Onlara okunduğu zaman: "Ona inandık. Kuşkusuz o, Rabb'imizden gelen Hakk'tır. Biz ondan önce de teslim olanlardık." dediler.

İşte onlara sabrettiklerinden dolayı, ödülleri iki kat verilecektir. Onlar, kötülüğü iyilik ile savarlar. Kendilerine verdiğimiz rızıktan infak ederler.

Onlar, kötü ve çirkin bir söz duydukları zaman, ondan yüz çevirirler. Ve: "Bizim yaptıklarımız bize, sizin yaptıklarınız da size aittir. Selâm üzerinize olsun. Bizim câhillerle işimiz olmaz." derler.

Sen, sevdiğin kimseyi doğru yola iletemezsin; ama Allah hak edeni doğru yola iletir. O, doğru yolu seçenleri iyi bilir.

"Eğer seninle beraber doğru yoldan gidersek, yerimizden kovuluruz." dediler. Katımızdan bir rızık olarak her türlü ürünün kendilerine getirildiği, saygı duyulan kutlu yere güven içinde yerleştirmedik mi? Ne var ki onların çoğu bilmiyorlar.

Şımararak, geçindikleri şeylere şükretmeyen nice kenti yıkıma uğrattık. İşte bunlar, onların yerleşim yerleri! Kendilerinden sonra pek az kullanılan evleri. Şimdi onların hepsi bize kaldı.

Rabb'in, ülkelerin ana merkezlerine kendilerine âyetlerimizi okuyan bir resûl göndermedikçe, yıkıma uğratıcı olmadı. Biz, halkı zulmetmedikçe, kentleri yıkıma uğratıcı değiliz.

Size verilen her şey, aslında Dünya hayatının geçimliğidir ve ziynetidir. Allah'ın katında olanlar ise daha hayırlı ve daha kalıcıdır. Hala aklınızı kullanmayacak mısınız?

Öyleyse, kendisine iyi bir söz verdiğimiz ve mutlaka ona kavuşacak olan kimse, Dünya hayatının geçimliği ile geçimlerini sağladığımız, sonra Kıyâmet Günü hazır bulundurulacak olan kimse gibi midir?

O Gün, onlara seslenilir: "Benim ortaklarım olduğunu ileri sürdükleriniz hani nerede?"

Haklarında sözün gerçekleştiği kimseler: "Rabb'imiz! İşte bunlar azdırdığımız kimselerdir. Kendimiz azdığımız gibi, onları da azdırdık. Uzak olduğumuzu Sana arz ederiz. Zaten onlar, bize kulluk etmiyorlardı." dediler.

Ve onlara: "Ortaklarınızı çağırın." denildi. Onlar da çağırdılar. Ancak cevap alamadılar ve azâbla karşı karşıya kaldılar. Keşke zamanında doğru yolu seçselerdi.

Ve O Gün Allah, onlara seslenecek: "Gönderilen resûllere ne cevap verdiniz?"

O Gün, bütün özür yolları onlara kapanır. Artık onlar sorulmazlar.

Fakat tevbe eden, îmân eden ve sâlihâtı yapan kimse, kurtuluşa erenlerden olacağını umabilir.

Ve Rabb'in, dilediği şeyi yaratır ve onlar için hayırlı olanı seçer. Seçim onların değildir. Allah, onların ortak koştuklarından münezzehtir ve yüceler yücesidir.

Ve Rabb'in, onların sinelerinde gizledikleri şeyleri de açığa vurdukları şeyleri de bilir.

O, Kendisinden başka ilâh olmayan Allah'tır. Her işin başında da sonunda da tüm övgüler onun içindir. Ve karar Ona aittir. Ve Ona döndürüleceksiniz.

Baksanıza! Eğer Allah, üzerinize geceyi, Kıyâmet Günü'ne kadar aralıksız devam ettirse, Allah'tan başka size aydınlığı verecek olan ilâh kimdir? Hâlâ gerçeğe kulak vermeyecek misiniz?

Baksanıza! Eğer Allah, üzerinize gündüzü Kıyâmet Günü'ne kadar aralıksız devam ettirse, Allah'tan başka size içinde dinlendiğiniz geceyi getirecek ilâh kimdir? Hala gerçeği görmeyecek misiniz?

Gece ve gündüzün olması Onun rahmetindendir; dinlenmeniz için ve lütfundan rızkınızı temin etmeniz için geceyi ve gündüzü düzenledi. Umulur ki şükredersiniz.

O Gün onlara seslenecek: "Ortaklarım olduğunu iddia ettikleriniz hani nerede?" diye soracak.

Her ümmetten bir tanık çıkarırız. Sonra da: "Burhânlarınızı getirin." deriz. Böylece hakikâtin Allah'a ait olduğunu anlarlar. Uydurdukları şeyler, onlardan ayrılıp kaybolurlar.

Kârûn, Mûsâ'nın halkından birisiydi. Halkına karşı azgınlaştı. Ona öyle hazineler vermiştik ki, onların anahtarlarını güçlü bir topluluk zor taşıyordu. Halkı ona: "Şımarma! Allah şımaranları sevmez." demişti.

"Allah'ın sana verdikleri ile Âhiret yurdunu elde etmeye çalış. Ve Dünya'dan da nasibini unutma. Allah'ın sana iyilikte bulunduğu gibi, sen de insanlara iyilikte bulun. Ve yeryüzünde bozgunculuk yapma. Allah, bozguncuları sevmez."

Kârûn: "Bu serveti bilgili olmam sayesinde elde ettim." dedi. Allah'ın daha önce ondan daha güçlü olan ve ondan daha çok taraftarı ve birikimi olan kuşakları yıkıma uğratmış olduğunu bilmiyor mu? Mücrimlere suçlarından sorulmaz.

Kârûn, ziynetli bir şekilde halkının karşısına çıktı. Dünya hayatına düşkünlüğü olanlar: "Keşke bizim de Kârûn gibi varlığımız olsaydı! Gerçekten o, çok kısmetli biri." diye iç geçirdiler.

İlim verilmiş olanlar: "Size yazıklar olsun! Îmân eden ve sâlihâtı yapan kimselere Allah'ın vereceği ödül daha hayırlıdır. Buna sabredenlerden başkası kavuşamaz." dediler.

Sonra, onu ve yurdunu yerin dibine geçirdik. Allah'a karşı kendisine yardım edecek bir taraftar da olmadı. Yardım edilenlerden de olmadı.

Dün, onun yerinde olmayı isteyenler; bugün, "Demek ki, kullarından dilediğine rızkı genişleten ve ölçülendiren Allah'mış. Eğer Allah bize lütfetmiş olmasaydı, bizi de yerin dibine geçirirdi. Demek ki Kâfirler arzu ettiklerine kavuşamazlar." dediler.

İşte Âhiret yurdu! Onu, yeryüzünde büyüklük taslamayan ve bozgunculuk yapmayan kimseler için ayırdık. Gelecek takvâ sahiplerinindir.

Kim bir hasenet ile gelirse; ona, ondan daha hayırlısı vardır. Kim de bir kötülük ile gelirse; yaptığı kötülük kadar cezalandırılır.

Sana Kur'an'ı farz kılan, elbette seni dönülecek yere döndürecektir. De ki: "Kimin doğru yolda olduğunu ve kimin sapkın olduğunu Rabb'im bilir."

Sen, Kitâp'ın sana iletileceğini beklemiyordun. O, ancak Rabb'inden bir rahmet olarak verildi. Öyleyse sakın Kâfirlere destek olma.

Sana indirilen, Allah'ın âyetleridir. Sakın seni ondan alıkoymasınlar. Sen, insanları Rabb'ine çağır. Müşriklerden olma.

Allah ile birlikte başka ilâhtan istekte bulunma. Ondan başka ilâh yoktur. Onun yüzü hariç her şey yok olucudur. Hüküm Onundur. Ve Ona döndürüleceksiniz.