وَاتَّقُوا الَّذ۪ي خَلَقَكُمْ وَالْجِبِلَّةَ الْاَوَّل۪ينَۜ ﴿١٨٤﴾ قَالُٓوا اِنَّـمَٓا اَنْتَ مِنَ الْمُسَحَّر۪ينَۙ ﴿١٨٥﴾ وَمَٓا اَنْتَ اِلَّا بَشَرٌ مِثْلُنَا وَاِنْ نَظُنُّكَ لَمِنَ الْكَاذِب۪ينَۚ ﴿١٨٦﴾ فَاَسْقِطْ عَلَيْنَا كِسَفاً مِنَ السَّمَٓاءِ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِق۪ينَۜ ﴿١٨٧﴾ قَالَ رَبّ۪ٓي اَعْلَمُ بِمَا تَعْمَلُونَ ﴿١٨٨﴾ فَكَذَّبُوهُ فَاَخَذَهُمْ عَذَابُ يَوْمِ الظُّلَّةِۜ اِنَّهُ كَانَ عَذَابَ يَوْمٍ عَظ۪يمٍ ﴿١٨٩﴾ اِنَّ ف۪ي ذٰلِكَ لَاٰيَةًۜ وَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُؤْمِن۪ينَ ﴿١٩٠﴾ وَاِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَز۪يزُ الرَّح۪يمُ۟ ﴿١٩١﴾ وَاِنَّهُ لَتَنْز۪يلُ رَبِّ الْعَالَم۪ينَۜ ﴿١٩٢﴾ نَزَلَ بِهِ الرُّوحُ الْاَم۪ينُۙ ﴿١٩٣﴾ عَلٰى قَلْبِكَ لِتَكُونَ مِنَ الْمُنْذِر۪ينَۙ ﴿١٩٤﴾ بِلِسَانٍ عَرَبِيٍّ مُب۪ينٍۜ ﴿١٩٥﴾ وَاِنَّهُ لَف۪ي زُبُرِ الْاَوَّل۪ينَ ﴿١٩٦﴾ اَوَلَمْ يَكُنْ لَهُمْ اٰيَةً اَنْ يَعْلَمَهُ عُلَمٰٓؤُ۬ا بَن۪ٓي اِسْرَٓائ۪لَۜ ﴿١٩٧﴾ وَلَوْ نَزَّلْنَاهُ عَلٰى بَعْضِ الْاَعْجَم۪ينَۙ ﴿١٩٨﴾ فَقَرَاَهُ عَلَيْهِمْ مَا كَانُوا بِه۪ مُؤْمِن۪ينَۜ ﴿١٩٩﴾ كَذٰلِكَ سَلَكْنَاهُ ف۪ي قُلُوبِ الْمُجْرِم۪ينَۜ ﴿٢٠٠﴾ لَا يُؤْمِنُونَ بِه۪ حَتّٰى يَرَوُا الْعَذَابَ الْاَل۪يمَۙ ﴿٢٠١﴾ فَيَأْتِيَهُمْ بَغْتَةً وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَۙ ﴿٢٠٢﴾ فَيَقُولُوا هَلْ نَحْنُ مُنْظَرُونَۜ ﴿٢٠٣﴾ اَفَبِعَذَابِنَا يَسْتَعْجِلُونَ ﴿٢٠٤﴾ اَفَرَاَيْتَ اِنْ مَتَّعْنَاهُمْ سِن۪ينَۙ ﴿٢٠٥﴾ ثُمَّ جَٓاءَهُمْ مَا كَانُوا يُوعَدُونَۙ ﴿٢٠٦﴾
374. sayfa
"Sizi ve sizden önceki nesilleri yaratana karşı takvâ sahibi olun."
"Sen iyice büyülenmişlerdensin." dediler.
"Sen de bizim gibi bir beşerden başka bir şey değilsin. Kesinlikle yalancı olduğunu düşünüyoruz."
"Eğer doğru söylüyorsan, haydi gökten üzerimize parçalar düşür."
Şu'ayb: "Rabb'im yaptıklarınızı daha iyi bilir." dedi.
Ne var ki onu yalanladılar. Bunun üzerine gölge gününün azâbı onları yakaladı. Kuşkusuz o, Büyük Gün'ün azâbıydı.
Kuşkusuz bunda bir âyet vardır. Ama onların çoğu Îmân Edenlerden olmadı.
Rabb'in, Mutlak Üstün Olan'dır, Rahmeti Kesintisiz'dir.
O, kesinlikle Âlemlerin Rabb'inin indirmesidir.
Onunla er-Rûh'ul Emîn indi.
Senin kalbine. Uyarıcılardan olman için.
Apaçık Arapça bir lisan ile.
Kuşkusuz o kesinlikle öncekilerin Zeburlarında da vardır.
Ve İsrâîloğulları bilginlerinin onu bilmesi, onlar için bir âyet değil mi?
Eğer onu yabancılardan birisine indirseydik;
O da bunu onlara okusaydı, onlar yine de inanmayacaklardı.
Böylece onu mücrimlerin kalplerine soktuk.
Acıklı azâbı görmedikçe ona inanmazlar.
İşte bu onlara, onlar farkında olmadan, ansızın gelecektir.
O zaman; "Bize birazcık olsun süre verilir mi acaba?" diyecekler.
Yoksa azâbımızı çabuklaştırmak mı istiyorlar?
Bakar mısın! Onlara yıllarca yararlanmalarına fırsat versek,
Sonra da onlara yapılan uyarı gerçekleşse,