قَالَ فَمَا خَطْبُكُمْ اَيُّهَا الْمُرْسَلُونَ ﴿٣١﴾ قَالُٓوا اِنَّٓا اُرْسِلْـنَٓا اِلٰى قَوْمٍ مُجْرِم۪ينَۙ ﴿٣٢﴾ لِنُرْسِلَ عَلَيْهِمْ حِجَارَةً مِنْ ط۪ينٍۙ ﴿٣٣﴾ مُسَوَّمَةً عِنْدَ رَبِّكَ لِلْمُسْرِف۪ينَ ﴿٣٤﴾ فَاَخْرَجْنَا مَنْ كَانَ ف۪يهَا مِنَ الْمُؤْمِن۪ينَۚ ﴿٣٥﴾ فَمَا وَجَدْنَا ف۪يهَا غَيْرَ بَيْتٍ مِنَ الْمُسْلِم۪ينَۚ ﴿٣٦﴾ وَتَرَكْنَا ف۪يهَٓا اٰيَةً لِلَّذ۪ينَ يَخَافُونَ الْعَذَابَ الْاَل۪يمَۜ ﴿٣٧﴾ وَف۪ي مُوسٰٓى اِذْ اَرْسَلْنَاهُ اِلٰى فِرْعَوْنَ بِسُلْطَانٍ مُب۪ينٍ ﴿٣٨﴾ فَتَوَلّٰى بِرُكْنِه۪ وَقَالَ سَاحِرٌ اَوْ مَجْنُونٌ ﴿٣٩﴾ فَاَخَذْنَاهُ وَجُنُودَهُ فَنَبَذْنَاهُمْ فِي الْيَمِّ وَهُوَ مُل۪يمٌۜ ﴿٤٠﴾ وَف۪ي عَادٍ اِذْ اَرْسَلْنَا عَلَيْهِمُ الرّ۪يحَ الْعَق۪يمَۚ ﴿٤١﴾ مَا تَذَرُ مِنْ شَيْءٍ اَتَتْ عَلَيْهِ اِلَّا جَعَلَتْهُ كَالرَّم۪يمِۜ ﴿٤٢﴾ وَف۪ي ثَمُودَ اِذْ ق۪يلَ لَهُمْ تَمَتَّعُوا حَتّٰى ح۪ينٍ ﴿٤٣﴾ فَعَتَوْا عَنْ اَمْرِ رَبِّهِمْ فَاَخَذَتْهُمُ الصَّاعِقَةُ وَهُمْ يَنْظُرُونَ ﴿٤٤﴾ فَمَا اسْتَطَاعُوا مِنْ قِيَامٍ وَمَا كَانُوا مُنْتَصِر۪ينَۙ ﴿٤٥﴾ وَقَوْمَ نُوحٍ مِنْ قَبْلُۜ اِنَّهُمْ كَانُوا قَوْماً فَاسِق۪ينَ۟ ﴿٤٦﴾ وَالسَّمَٓاءَ بَنَيْنَاهَا بِاَيْدٍ وَاِنَّا لَمُوسِعُونَ ﴿٤٧﴾ وَالْاَرْضَ فَرَشْنَاهَا فَنِعْمَ الْمَاهِدُونَ ﴿٤٨﴾ وَمِنْ كُلِّ شَيْءٍ خَلَقْنَا زَوْجَيْنِ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ ﴿٤٩﴾ فَفِرُّٓوا اِلَى اللّٰهِۜ اِنّ۪ي لَكُمْ مِنْهُ نَذ۪يرٌ مُب۪ينٌۚ ﴿٥٠﴾ وَلَا تَجْعَلُوا مَعَ اللّٰهِ اِلٰهاً اٰخَرَۜ اِنّ۪ي لَكُمْ مِنْهُ نَذ۪يرٌ مُب۪ينٌ ﴿٥١﴾
521. sayfa
İbrâhîm: "O halde ey elçiler! Sizin geliş amacınız nedir?" dedi.
"Biz, suçlu bir topluma gönderildik." dediler.
Onların üzerlerine çamurdan pişirilmiş taşlar yağdırmak için.
Onlar Rabb'inin katından, aşırı gidenler için olan taşlardır.
Orada bulunan Îmân Edenleri çıkardık.
Fakat orada, bir evden başkasında, Müslimlerden kimse bulamadık.
Orada can yakan azâptan korkanlar için bir âyet bıraktık.
Mûsâ'da da vardır. Onu Firavun'a apaçık bir sultânla göndermiştik.
Ancak Firavun yüz çevirdi. "O bir sihirbaz veya delidir." dedi.
Sonra onu ve ordularını yakaladık ve denize attık. Kendi kendini kınıyordu.
Âd'da da vardır. Onların üzerine kasıp kavuran rüzgâr göndermiştik.
Nereye uğradıysa orayı çürümüş çer çöpe çevirmişti.
Semûd'da da vardır. Onlara: "Belli bir süreye kadar yararlanın." denmişti.
Fakat Rabb'lerinin emrinden çıktılar. Bunun üzerine bakıp dururlarken yıldırım onları yakalayıverdi.
Ayağa kalkmaya güçleri yetmedi. Yardım görenler de olmadılar.
Daha önce Nûh halkını da. Ki onlar fâsık bir halktı.
Göğü ellerle bina ettik. Kuşkusuz genişletici olan elbette Biziz.
Yeryüzünü de Biz döşedik. Ne güzel döşeyiciyiz!
Her şeyi çift yarattık. Umulur ki öğüt alırsınız.
"O halde Allah'a sığının! Ben, sizin için Onun tarafından gönderilmiş apaçık bir uyarıcıyım."
"Allah'ın yanı sıra başka bir ilâh tanımayın. Ben, sizin için Onun tarafından gönderilmiş apaçık bir uyarıcıyım."