Esip savuranlara,
وَالذَّارِيَاتِ ذَرْواًۙ 1. ayet
Vez zariyati zerven.
Rahmeti Bol ve Kesintisiz Olan Allah'ın Adıyla
بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّح۪يمِ 1. ayet
Bismillahir rahmanir rahim.
Esip savuranlara,
وَالذَّارِيَاتِ ذَرْواًۙ 1. ayet
Vez zariyati zerven.
Ve yükü taşıyanlara,
فَالْحَامِلَاتِ وِقْراًۙ 2. ayet
Fel hamilati vıkren.
Sonra kolayca akıp gidenlere,
فَالْجَارِيَاتِ يُسْراًۙ 3. ayet
Fel cariyati yusren.
Sonra işi paylaştıranlara ant olsun ki,
فَالْمُقَسِّمَاتِ اَمْراًۙ 4. ayet
Fel mukassimati, emren.
Uyarıldığınız şey kesinlikle gerçektir.
اِنَّمَا تُوعَدُونَ لَصَادِقٌۙ 5. ayet
İnnema tuadune le sadikun.
Kuşkusuz din kesinlikle gerçekleşecektir.
وَاِنَّ الدّ۪ينَ لَوَاقِـعٌۜ 6. ayet
Ve inned dine le vakıu.
Yollara sahip gökyüzüne ant olsun ki,
وَالسَّمَٓاءِ ذَاتِ الْحُبُكِۙ 7. ayet
Ves semai zatil hubuki.
Kuşkusuz siz, söylediklerinizde çelişki içindesiniz.
اِنَّكُمْ لَف۪ي قَوْلٍ مُخْتَلِفٍۙ 8. ayet
İnnekum le fi kavlin muhtelifin.
Döndürülecek kimse, ondan çevrilir.
يُؤْفَكُ عَنْهُ مَنْ اُفِكَۜ 9. ayet
Yu'feku anhu men ufik.
Kahrolsun yalancılar.
قُتِلَ الْخَرَّاصُونَۙ 10. ayet
Kutilel harrasune.
Onlar, cehâlet içinde ne yaptığını bilmeyenlerdir.
اَلَّذ۪ينَ هُمْ ف۪ي غَمْرَةٍ سَاهُونَۙ 11. ayet
Ellezine hum fi gamretin sahune.
"Din Günü ne zaman?" diye sorarlar.
يَسْـَٔلُونَ اَيَّانَ يَوْمُ الدّ۪ينِۜ 12. ayet
Yes'elune eyyane yevmud din.
O Gün onlar, ateşe atılacaklar.
يَوْمَ هُمْ عَلَى النَّارِ يُفْتَنُونَ 13. ayet
Yevme hum alen nari yuftenune.
Fitnenizi tadın. Bu, sizin acele istediğiniz şeydir.
ذُوقُوا فِتْنَتَكُمْۜ هٰذَا الَّذ۪ي كُنْتُمْ بِه۪ تَسْتَعْجِلُونَ 14. ayet
Zuku fitnetekum, hazellezi kuntum bihi testa'cilun.
Takvâ sahipleri ise cennetlerde ve pınarlardadırlar.
اِنَّ الْمُتَّق۪ينَ ف۪ي جَنَّاتٍ وَعُيُونٍۙ 15. ayet
İnnel muttekine fi cennatin ve uyunin.
Rabb'lerinin kendilerine verdiğini alanlar, daha önce iyi olanlardır.
اٰخِذ۪ينَ مَٓا اٰتٰيهُمْ رَبُّهُمْۜ اِنَّهُمْ كَانُوا قَبْلَ ذٰلِكَ مُحْسِن۪ينَۜ 16. ayet
Ahizine ma atahum rabbuhum, innehum kanu kable zalike muhsinin.
Geceleri pek az uyurlardı.
كَانُوا قَل۪يلاً مِنَ الَّيْلِ مَا يَهْجَعُونَ 17. ayet
Kanu kalilen minel leyli ma yehceun.
Onlar seher vakitlerinde bağışlanma dilerlerdi.
وَبِالْاَسْحَارِ هُمْ يَسْتَغْفِرُونَ 18. ayet
Ve bil esharihum yestağfirune.
Mallarından –istesin, istemesin- ihtiyaç sahipleri için bir pay ayırırlardı.
وَف۪ٓي اَمْوَالِهِمْ حَقٌّ لِلسَّٓائِلِ وَالْمَحْرُومِ 19. ayet
Ve fi emvalihim hakkun lis saili vel mahrumi.
Gerçeği kavrayanlar için yeryüzünde nice âyetler vardır.
وَفِي الْاَرْضِ اٰيَاتٌ لِلْمُوقِن۪ينَۙ 20. ayet
Ve fil ardı ayatun lil mukınine.
Ve kendiniz de âyetsiniz. Hala görmüyor musunuz?
وَف۪ٓي اَنْفُسِكُمْۜ اَفَلَا تُبْصِرُونَ 21. ayet
Ve fi enfusikum, e fe la tubsirun.
Gökte rızkınız ve vadedilen şeyler vardır.
وَفِي السَّمَٓاءِ رِزْقُكُمْ وَمَا تُوعَدُونَ 22. ayet
Ve fis semai rızkukum ve ma tuadun.
Göklerin ve yeryüzünün Rabb'ine ant olsun ki, sizin konuşmanız nasıl gerçekse, kesinlikle o da o kadar gerçektir.
فَوَرَبِّ السَّمَٓاءِ وَالْاَرْضِ اِنَّهُ لَحَقٌّ مِثْلَ مَٓا اَنَّكُمْ تَنْطِقُونَ۟ 23. ayet
Fe ve rabbis semai vel ardı innehu le hakkun misle ma ennekum tentıkun.
İbrâhîm'in saygın konuklarının hadisi sana geldi mi?
هَلْ اَتٰيكَ حَد۪يثُ ضَيْفِ اِبْرٰه۪يمَ الْمُكْرَم۪ينَۢ 24. ayet
Hel etake hadisu dayfi ibrahimel mukremin.
Onun yanına geldiklerinde, "Selâm." dediler. "Selâm, tanınmayan topluluk." dedi.
اِذْ دَخَلُوا عَلَيْهِ فَقَالُوا سَلَاماًۜ قَالَ سَلَامٌۚ قَوْمٌ مُنْكَرُونَ 25. ayet
İz dehalu aleyhi fe kalu selama, kale selam, kavmun munkerun.
Habersizce ailesine gidip, hemen kızarmış buzağı eti getirdi.
فَرَاغَ اِلٰٓى اَهْلِه۪ فَجَٓاءَ بِعِجْلٍ سَم۪ينٍۙ 26. ayet
Fe raga ila ehlihi fe cae bi iclin seminin.
Onları buyur ederek: "Yemez misiniz?" dedi.
فَقَرَّبَهُٓ اِلَيْهِمْ قَالَ اَلَا تَأْكُلُونَۘ 27. ayet
Fe karrebehu ileyhim kale e la te'kulun.
Durumlarından dolayı içine bir korku düştü. "Korkma." dediler ve ona bilgin bir çocuk müjdelediler.
فَاَوْجَسَ مِنْهُمْ خ۪يفَةًۜ قَالُوا لَا تَخَفْۜ وَبَشَّرُوهُ بِغُلَامٍ عَل۪يمٍ 28. ayet
Fe evcese minhum hifeh, kalu la tehaf, ve beşşeruhu bi gulamin alim.
Bunun üzerine hanımı şaşkınlık içinde, yüzüne vurarak yüksek sesle: "Ben kısır, ihtiyar bir kadınım." dedi.
فَاَقْبَلَتِ امْرَاَتُهُ ف۪ي صَرَّةٍ فَصَكَّتْ وَجْهَهَا وَقَالَتْ عَجُوزٌ عَق۪يمٌ 29. ayet
Fe akbeletimreetuhu fi sarretin fe sakket vecheha ve kalet acuzun akimun.
"Senin Rabb'inin buyurduğu şey işte budur." dediler. O, En İyi Hüküm Veren'dir, Her Şeyi Bilen'dir.
قَالُوا كَذٰلِكِۙ قَالَ رَبُّكِۜ اِنَّهُ هُوَ الْحَك۪يمُ الْعَل۪يمُ 30. ayet
Kalu kezaliki kale rabbuk, innehu huvel hakimul alimu.
İbrâhîm: "O halde ey elçiler! Sizin geliş amacınız nedir?" dedi.
قَالَ فَمَا خَطْبُكُمْ اَيُّهَا الْمُرْسَلُونَ 31. ayet
Kale fe ma hatbukum eyyuhel murselun.
"Biz, suçlu bir topluma gönderildik." dediler.
قَالُٓوا اِنَّٓا اُرْسِلْـنَٓا اِلٰى قَوْمٍ مُجْرِم۪ينَۙ 32. ayet
Kalu inna ursilna ila kavmin mucrimine.
Onların üzerlerine çamurdan pişirilmiş taşlar yağdırmak için.
لِنُرْسِلَ عَلَيْهِمْ حِجَارَةً مِنْ ط۪ينٍۙ 33. ayet
Li nursile aleyhim hıcareten min tinin.
Onlar Rabb'inin katından, aşırı gidenler için olan taşlardır.
مُسَوَّمَةً عِنْدَ رَبِّكَ لِلْمُسْرِف۪ينَ 34. ayet
Musevvemeten inde rabbike lil musrifin.
Orada bulunan Îmân Edenleri çıkardık.
فَاَخْرَجْنَا مَنْ كَانَ ف۪يهَا مِنَ الْمُؤْمِن۪ينَۚ 35. ayet
Fe ahrecna men kane fiha minel mu'minin.
Fakat orada, bir evden başkasında, Müslimlerden kimse bulamadık.
فَمَا وَجَدْنَا ف۪يهَا غَيْرَ بَيْتٍ مِنَ الْمُسْلِم۪ينَۚ 36. ayet
Fe ma vecedna fiha gayre beytin minel muslimin.
Orada can yakan azâptan korkanlar için bir âyet bıraktık.
وَتَرَكْنَا ف۪يهَٓا اٰيَةً لِلَّذ۪ينَ يَخَافُونَ الْعَذَابَ الْاَل۪يمَۜ 37. ayet
Ve terekna fiha ayeten lillezine yahafunel azabel elim.
Mûsâ'da da vardır. Onu Firavun'a apaçık bir sultânla göndermiştik.
وَف۪ي مُوسٰٓى اِذْ اَرْسَلْنَاهُ اِلٰى فِرْعَوْنَ بِسُلْطَانٍ مُب۪ينٍ 38. ayet
Ve fi musa iz erselnahu ila fir'avne bi sultanin mubinin.
Ancak Firavun yüz çevirdi. "O bir sihirbaz veya delidir." dedi.
فَتَوَلّٰى بِرُكْنِه۪ وَقَالَ سَاحِرٌ اَوْ مَجْنُونٌ 39. ayet
Fe tevella bi ruknihi ve kale sahırun ev mecnunun.
Sonra onu ve ordularını yakaladık ve denize attık. Kendi kendini kınıyordu.
فَاَخَذْنَاهُ وَجُنُودَهُ فَنَبَذْنَاهُمْ فِي الْيَمِّ وَهُوَ مُل۪يمٌۜ 40. ayet
Fe ehaznahu ve cunudehu fe nebeznahum fil yemmi ve huve mulim.
Âd'da da vardır. Onların üzerine kasıp kavuran rüzgâr göndermiştik.
وَف۪ي عَادٍ اِذْ اَرْسَلْنَا عَلَيْهِمُ الرّ۪يحَ الْعَق۪يمَۚ 41. ayet
Ve fi adin iz erselna aleyhimur rihal akim.
Nereye uğradıysa orayı çürümüş çer çöpe çevirmişti.
مَا تَذَرُ مِنْ شَيْءٍ اَتَتْ عَلَيْهِ اِلَّا جَعَلَتْهُ كَالرَّم۪يمِۜ 42. ayet
Ma tezeru min şey'in etet aleyhi illa cealethu ker remim.
Semûd'da da vardır. Onlara: "Belli bir süreye kadar yararlanın." denmişti.
وَف۪ي ثَمُودَ اِذْ ق۪يلَ لَهُمْ تَمَتَّعُوا حَتّٰى ح۪ينٍ 43. ayet
Ve fi semude iz kile lehum temetteu hatta hinin.
Fakat Rabb'lerinin emrinden çıktılar. Bunun üzerine bakıp dururlarken yıldırım onları yakalayıverdi.
فَعَتَوْا عَنْ اَمْرِ رَبِّهِمْ فَاَخَذَتْهُمُ الصَّاعِقَةُ وَهُمْ يَنْظُرُونَ 44. ayet
Fe atev an emri rabbihim fe ehazethumus saikatu ve hum yanzurun.
Ayağa kalkmaya güçleri yetmedi. Yardım görenler de olmadılar.
فَمَا اسْتَطَاعُوا مِنْ قِيَامٍ وَمَا كَانُوا مُنْتَصِر۪ينَۙ 45. ayet
Fe mestetau min kıyamin ve ma kanu muntesirine.
Daha önce Nûh halkını da. Ki onlar fâsık bir halktı.
وَقَوْمَ نُوحٍ مِنْ قَبْلُۜ اِنَّهُمْ كَانُوا قَوْماً فَاسِق۪ينَ۟ 46. ayet
Ve kavme nuhın min kabl, inne hum kanu kavmen fasıkin.
Göğü ellerle bina ettik. Kuşkusuz genişletici olan elbette Biziz.
وَالسَّمَٓاءَ بَنَيْنَاهَا بِاَيْدٍ وَاِنَّا لَمُوسِعُونَ 47. ayet
Ves semae beneynaha bi eydin ve inna le musiun.
Yeryüzünü de Biz döşedik. Ne güzel döşeyiciyiz!
وَالْاَرْضَ فَرَشْنَاهَا فَنِعْمَ الْمَاهِدُونَ 48. ayet
Vel arda fereşnaha fe ni'mel mahidun.
Her şeyi çift yarattık. Umulur ki öğüt alırsınız.
وَمِنْ كُلِّ شَيْءٍ خَلَقْنَا زَوْجَيْنِ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ 49. ayet
Ve min kulli şey'in halakna zevceyni leallekum tezekkerun.
"O halde Allah'a sığının! Ben, sizin için Onun tarafından gönderilmiş apaçık bir uyarıcıyım."
فَفِرُّٓوا اِلَى اللّٰهِۜ اِنّ۪ي لَكُمْ مِنْهُ نَذ۪يرٌ مُب۪ينٌۚ 50. ayet
Fe firru ilallah, inni lekum minhu nezirun mubin.
"Allah'ın yanı sıra başka bir ilâh tanımayın. Ben, sizin için Onun tarafından gönderilmiş apaçık bir uyarıcıyım."
وَلَا تَجْعَلُوا مَعَ اللّٰهِ اِلٰهاً اٰخَرَۜ اِنّ۪ي لَكُمْ مِنْهُ نَذ۪يرٌ مُب۪ينٌ 51. ayet
Ve la tec'alu meallahi ilahen ahar, inni lekum minhu nezirun mubin.
Aynen bunlar gibi, bunlardan öncekiler de kendilerine gelen resûllere, "Sihirbazdır veya mecnûndur." dan başka bir şey demediler.
كَذٰلِكَ مَٓا اَتَى الَّذ۪ينَ مِنْ قَبْلِهِمْ مِنْ رَسُولٍ اِلَّا قَالُوا سَاحِرٌ اَوْ مَجْنُونٌ 52. ayet
Kezalike ma etellezine min kablihim min resulin illa kalu sahırun ev mecnun.
Sanki böyle yapmayı sonrakilere vasiyet etmişler! Hayır, onlar azgın bir halktır.
اَتَوَاصَوْا بِه۪ۚ بَلْ هُمْ قَوْمٌ طَاغُونَ 53. ayet
E tevasav bih, bel hum kavmun tagun.
O halde onlardan yüz çevir. Artık kınanacak değilsin.
فَتَوَلَّ عَنْهُمْ فَمَٓا اَنْتَ بِمَلُومٍۘ 54. ayet
Fe tevelle anhum fe ma ente bi melum.
Öğüt ver; kuşkusuz ki öğüt Mü'minlere fayda verir.
وَذَكِّرْ فَاِنَّ الذِّكْرٰى تَنْفَعُ الْمُؤْمِن۪ينَ 55. ayet
Ve zekkir fe innez zikra tenfeul mu'minin.
Ben, cinni ve insi yalnızca bana kulluk etsinler diye yarattım.
وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْاِنْسَ اِلَّا لِيَعْبُدُونِ 56. ayet
Ve ma halaktul cinne vel inse illa li ya'budun.
Onlardan bir rızık da istemiyorum, Beni doyurmalarını da istemiyorum.
مَٓا اُر۪يدُ مِنْهُمْ مِنْ رِزْقٍ وَمَٓا اُر۪يدُ اَنْ يُطْعِمُونِ 57. ayet
Ma uridu minhum min rızkın ve ma uridu en yut'imuni.
Kuşkusuz rızık veren, güçlü ve gücünde metin olan Allah'tır.
اِنَّ اللّٰهَ هُوَ الرَّزَّاقُ ذُوالْقُوَّةِ الْمَت۪ينُ 58. ayet
İnnallahe huver rezzaku zul kuvvetil metin.
Zulmedenlerin azâptan payı, arkadaşlarının payı gibidir. Artık acele etmesinler.
فَاِنَّ لِلَّذ۪ينَ ظَلَمُوا ذَنُوباً مِثْلَ ذَنُوبِ اَصْحَابِهِمْ فَلَا يَسْتَعْجِلُونِ 59. ayet
Fe inne lillezine zalemu zenuben misle zenubi ashabihim fe la yesta'ciluni.
Kendilerine haber verilen azâp günü geldiğinde, Kâfirlerin vay haline.
فَوَيْلٌ لِلَّذ۪ينَ كَفَرُوا مِنْ يَوْمِهِمُ الَّذ۪ي يُوعَدُونَ 60. ayet
Fe veylun lillezine keferu min yevmihimullezi yuadun.