Yasin suresi - Açık Kuran

Açık Kuran

Yer İşaretleri

Notlarım

Tema

Açık

Koyu

Kontrast

Koyu Kontrast

Papirüs

Vetiver

Iris

36. Yasin suresi

36. Yasin suresi

Erhan Aktaş - Kerim Kur'an

سورة يس

36. Yasin suresi

YaSin

Rahmeti Bol ve Kesintisiz Olan Allah'ın Adıyla

بِسْمِاللّٰهِالرَّحْمٰنِالرَّح۪يمِ

Bismillahir rahmanir rahim.

Yâ-Sîn.

يٰسٓۜ١

Ya sin.

Hakîm Kur'an'a ant olsun.

وَالْقُرْاٰنِالْحَك۪يمِۙ٢

Vel kur'anil hakim.

Kuşkusuz sen, gönderilmiş elçilerdensin.

اِنَّكَلَمِنَالْمُرْسَل۪ينَۙ٣

İnneke leminel murselin.

Dosdoğru bir yoldasın;

عَلٰىصِرَاطٍمُسْتَق۪يمٍۜ٤

Ala sıratın mustekim.

Bu Kur'an, Mutlak Üstün ve Rahmeti Kesintisiz olan tarafından,

تَنْز۪يلَالْعَز۪يزِالرَّح۪يمِۙ٥

Tenzilel azizir rahim.

Ataları uyarıldığı halde yine de gaflet içinde olan bir halkı uyarman için indirilmiştir.

لِتُنْذِرَقَوْماًمَٓااُنْذِرَاٰبَٓاؤُ۬هُمْفَهُمْغَافِلُونَ٦

Li tunzire kavmen ma unzire abauhum fe hum gafilun.

Ant olsun ki, onların çoğu üzerine söz hakk oldu. Artık onlar îmân etmezler.

لَقَدْحَقَّالْقَوْلُعَلٰٓىاَكْثَرِهِمْفَهُمْلَايُؤْمِنُونَ٧

Lekad hakkal kavlu ala ekserihim fe hum la yu'minun.

Biz, onların boyunlarına, çenelerine kadar dayanan demir halkalar geçirdik. Bu nedenle başları sürekli yukarıda kalkık olanlardır.

اِنَّاجَعَلْنَاف۪ٓياَعْنَاقِهِمْاَغْلَالاًفَهِيَاِلَىالْاَذْقَانِفَهُمْمُقْمَحُونَ٨

İnna cealna fi a'nakıhim aglalen fe hiye ilel ezkani fe hum mukmehun.

Önlerine ve arkalarına birer set çektik. Böylece onları perdeledik. Artık gerçeği görmezler.

وَجَعَلْنَامِنْبَيْنِاَيْد۪يهِمْسَداًّوَمِنْخَلْفِهِمْسَداًّفَاَغْشَيْنَاهُمْفَهُمْلَايُبْصِرُونَ٩

Ve cealna min beyni eydihim sedden ve min halfihim sedden fe agşeynahum fe hum la yubsırun.

Uyarsan da uyarmasan da onlar için birdir. Onlar îmân etmezler.

وَسَوَٓاءٌعَلَيْهِمْءَاَنْذَرْتَهُمْاَمْلَمْتُنْذِرْهُمْلَايُؤْمِنُونَ١٠

Ve sevaun aleyhim e enzertehum em lem tunzirhum la yu'minun.

Sen ancak Zikir'e uyan ve görmediği halde Rahmân'a haşyet duyan kimseyi uyarabilirsin. İşte böylesine bağışlanma ve çok şerefli bir ödülü haber ver.

اِنَّمَاتُنْذِرُمَنِاتَّبَعَالذِّكْرَوَخَشِيَالرَّحْمٰنَبِالْغَيْبِۚفَبَشِّرْهُبِمَغْفِرَةٍوَاَجْرٍكَر۪يمٍ١١

İnnema tunziru menittebeaz zikre ve haşiyer rahmane bil gayb, fe beşşirhu bi magfiretin ve ecrin kerim.

Kuşkusuz ölüleri Biz diriltiriz Biz. Önceden yapıp gönderdiklerini ve geride bıraktıklarını yazarız. Biz her şeyi bir "imâm-ı mubin"de kayıt altına almışızdır.

اِنَّانَحْنُنُحْـيِالْمَوْتٰىوَنَكْتُبُمَاقَدَّمُواوَاٰثَارَهُمْۜوَكُلَّشَيْءٍاَحْصَيْنَاهُف۪ٓياِمَامٍمُب۪ينٍ۟١٢

İnna nahnu nuhyil mevta ve nektubu ma kaddemu ve asarehum ve kulle şey'in ahsaynahu fi imamin mubin.

Onlara, o kentin halkını örnek ver. Hani, onlara resûller gelmişti.

وَاضْرِبْلَهُمْمَثَلاًاَصْحَابَالْقَرْيَةِۢاِذْجَٓاءَهَاالْمُرْسَلُونَۚ١٣

Vadrıb lehum meselen ashabel karyeh, iz cae hel murselun.

Onlara iki Resûl göndermiştik. Fakat ikisini de yalanladılar. Bunun üzerine üçüncü ile destekledik. Dediler ki: "Biz, size gönderilmiş resûlleriz."

اِذْاَرْسَلْـنَٓااِلَيْهِمُاثْنَيْنِفَكَذَّبُوهُمَافَعَزَّزْنَابِثَالِثٍفَقَالُٓوااِنَّٓااِلَيْكُمْمُرْسَلُونَ١٤

İz erselna ileyhimusneyni fe kezzebuhuma fe azzezna bi salisin fe kalu inna ileykum murselun.

Onlar: "Siz de bizim gibi birer beşersiniz. Rahmân herhangi bir şey indirmedi. Siz sadece yalan söylüyorsunuz." dediler.

قَالُوامَٓااَنْتُمْاِلَّابَشَرٌمِثْلُنَاۙوَمَٓااَنْزَلَالرَّحْمٰنُمِنْشَيْءٍۙاِنْاَنْتُمْاِلَّاتَكْذِبُونَ١٥

Kalu ma entum illa beşerun misluna ve ma enzeler rahmanu min şey'in in entum illa tekzibun.

"Rabb'imiz biliyor ki, biz gerçekten size gönderilmiş resûlleriz." dediler.

قَالُوارَبُّنَايَعْلَمُاِنَّٓااِلَيْكُمْلَمُرْسَلُونَ١٦

Kalu rabbuna ya'lemu inna ileykum le murselun.

"Bize düşen yalnızca açıkça iletmektir."

وَمَاعَلَيْنَٓااِلَّاالْبَلَاغُالْمُب۪ينُ١٧

Ve ma aleyna illel belagul mubin.

"Siz bize kesinlikle uğursuzluk getirdiniz. Eğer vazgeçmezseniz, kesinlikle sizi taşlarız. Ve bizden size çok acıklı bir azâp dokunur." dediler.

قَالُٓوااِنَّاتَطَيَّرْنَابِكُمْۚلَئِنْلَمْتَنْتَهُوالَنَرْجُمَنَّكُمْوَلَيَمَسَّنَّكُمْمِنَّاعَذَابٌاَل۪يمٌ١٨

Kalu inna tetayyerna bi kum, le in lem tentehu le nercumennekum ve le yemessennekum minna azabun elim.

"Uğursuzluğunuz kendinizdendir. Size öğüt verildi diye mi? Hayır! Siz müsrif bir halksınız." dediler.

قَالُواطَٓائِرُكُمْمَعَكُمْۜاَئِنْذُكِّرْتُمْۜبَلْاَنْتُمْقَوْمٌمُسْرِفُونَ١٩

Kalu tairikum meakum, e in zukkirtum, bel entum kavmun musrifun.

Şehrin en uzak yerinden bir adam koşarak geldi: "Ey halkım, gönderilmiş olan resûllere uyun!" dedi.

وَجَٓاءَمِنْاَقْصَاالْمَد۪ينَةِرَجُلٌيَسْعٰىقَالَيَاقَوْمِاتَّبِعُواالْمُرْسَل۪ينَۙ٢٠

Ve cae min aksal medineti raculun yes'a kale ya kavmittebiul murselin.

"Sizden herhangi bir karşılık beklemeyen bu kimselere uyun. Onlar doğru yolda olanlardır."

اِتَّبِعُوامَنْلَايَسْـَٔلُكُمْاَجْراًوَهُمْمُهْتَدُونَ٢١

İttebiu men la yes'elukum ecren ve hum muhtedun.

"Ben, niçin benim fıtratımı belirleyene kulluk etmeyeyim? Siz de Ona döndürüleceksiniz."

وَمَالِيَلَٓااَعْبُدُالَّذ۪يفَطَرَن۪يوَاِلَيْهِتُرْجَعُونَ٢٢

Ve ma liye la a'budullezi fatarani ve ileyhi turceun.

"Ben, Onun yanı sıra ilâhlar edinir miyim? Eğer Rahmân, bana bir zarar dilerse, onların şefaatinin bana hiçbir yararı olmaz. Onlar beni kurtaramazlar."

ءَاَتَّخِذُمِنْدُونِه۪ٓاٰلِهَةًاِنْيُرِدْنِالرَّحْمٰنُبِضُرٍّلَاتُغْنِعَنّ۪يشَفَاعَتُهُمْشَيْـٔاًوَلَايُنْقِذُونِۚ٢٣

E ettehızu min dunihi aliheten in yuridnir rahmanu bi durrin la tugni anni şefaatuhum şey'en ve la yunkızun.

"Öyle olsaydı ben, kesinlikle apaçık bir sapkınlık içinde olurdum."

اِنّ۪ٓياِذاًلَف۪يضَلَالٍمُب۪ينٍ٢٤

İnni izen le fi dalalin mubin.

"Ben, sizin de Rabb'iniz olana inandım. Beni dinleyin!"

اِنّ۪ٓياٰمَنْتُبِرَبِّكُمْفَاسْمَعُونِۜ٢٥

İnni amentu bi rabbikum fesmeun.

Ona, "Cennete gir!" denildi. "Keşke halkım bilseydi;"

ق۪يلَادْخُلِالْجَنَّةَۜقَالَيَالَيْتَقَوْم۪ييَعْلَمُونَۙ٢٦

Kiled hulil cenneh, kale ya leyte kavmi ya'lemun.

"Rabb'imin beni bağışladığını ve ikrâm edilenlerden yaptığını."

بِمَاغَفَرَل۪يرَبّ۪يوَجَعَلَن۪يمِنَالْمُكْرَم۪ينَ٢٧

Bima gafere li rabbi ve cealeni minel mukremin.

Ondan sonra, halkının üzerine gökten hiçbir ordu indirmedik, indirecek de değildik!

وَمَٓااَنْزَلْنَاعَلٰىقَوْمِه۪مِنْبَعْدِه۪مِنْجُنْدٍمِنَالسَّمَٓاءِوَمَاكُنَّامُنْزِل۪ينَ٢٨

Ve ma enzelna ala kavmihi min ba'dihi min cundin mines semai ve ma kunna munzilin.

Sadece bir sayha! O zaman onlar sönenler oldular!

اِنْكَانَتْاِلَّاصَيْحَةًوَاحِدَةًفَاِذَاهُمْخَامِدُونَ٢٩

İn kanet illa sayhaten vahıdetenfe iza hum hamidun.

Yazıklar olsun o kullara! Kendilerine gelen her resûlle alay ettiler.

يَاحَسْرَةًعَلَىالْعِبَادِۚمَايَأْت۪يهِمْمِنْرَسُولٍاِلَّاكَانُوابِه۪يَسْتَهْزِؤُ۫نَ٣٠

Ya hasreten alel ıbad, ma ye'tihim min resulin illa kanu bihi yestehziun.

Kendilerinden önce nice nesilleri yok ettiğimizi ve bir daha geri dönemediklerini düşünmezler mi?

اَلَمْيَرَوْاكَمْاَهْلَكْنَاقَبْلَهُمْمِنَالْقُرُونِاَنَّهُمْاِلَيْهِمْلَايَرْجِعُونَ٣١

E lem yerev kem ehlekna kablehum minel kuruni ennehum ileyhim la yerciun.

Onların hepsi de toplanıp kesinlikle karşımızda hazır bulundurulacaklardır.

وَاِنْكُلٌّلَمَّاجَم۪يعٌلَدَيْنَامُحْضَرُونَ۟٣٢

Ve in kullun lemma cemiun ledeyna muhdarun.

Ölü toprak, onlara bir âyettir. Onu canlandırdık ve ondan ürünler çıkardık. Böylece ondan yerler.

وَاٰيَةٌلَهُمُالْاَرْضُالْمَيْتَةُۚاَحْيَيْنَاهَاوَاَخْرَجْنَامِنْهَاحَباًّفَمِنْهُيَأْكُلُونَ٣٣

Ve ayetun lehumul ardul meyteh, ahyeynaha ve ahrecna minha habben fe minhu ye'kulun.

Orada hurma ve üzüm bahçeleri yaptık. Ve orada pınarlar akıttık.

وَجَعَلْنَاف۪يهَاجَنَّاتٍمِنْنَخ۪يلٍوَاَعْنَابٍوَفَجَّرْنَاف۪يهَامِنَالْعُيُونِۙ٣٤

Ve cealna fiha cennatin min nahilin ve a'nabin ve feccerna fiha minel uyun.

Onun ürünlerinden ve elleriyle yaptıklarından yesinler diye. Hala şükretmeyecekler mi?

لِيَأْكُلُوامِنْثَمَرِه۪ۙوَمَاعَمِلَتْهُاَيْد۪يهِمْۜاَفَلَايَشْكُرُونَ٣٥

Li ye'kulu min semerihi ve ma amilethu eydihim, e fe la yeşkurun.

Yerin bitirdiklerinden, kendilerinden ve bilemeyecekleri şeylerden çiftler yaratan, O, Sübhan'dır.

سُبْحَانَالَّذ۪يخَلَقَالْاَزْوَاجَكُلَّهَامِمَّاتُنْبِتُالْاَرْضُوَمِنْاَنْفُسِهِمْوَمِمَّالَايَعْلَمُونَ٣٦

Subhanellezi halakal ezvace kulleha mimma tunbitulardu ve min enfusihim ve mimma la ya'lemun.

Gece de onlar için bir âyettir. Ondan gündüzü çekip alırız da onlar karanlıkta kalırlar.

وَاٰيَةٌلَهُمُالَّيْلُۚنَسْلَخُمِنْهُالنَّهَارَفَاِذَاهُمْمُظْلِمُونَۙ٣٧

Ve ayetun lehumul leyl, neslehu minhun nehare fe iza hum muzlimun.

Güneş, kendisi için karar kılınan yörüngesinde akar gider. İşte bu Mutlak Üstün Olan'ın, Her Şeyi Bilen'in yasasıdır.

وَالشَّمْسُتَجْر۪يلِمُسْتَقَرٍّلَهَاۜذٰلِكَتَقْد۪يرُالْعَز۪يزِالْعَل۪يمِۜ٣٨

Veş şemsu tecri li mustekarrin leha, zalike takdirul azizil alim.

Ay'a da menziller takdir ettik. Sonunda kuru bir hurma dalına döner.

وَالْقَمَرَقَدَّرْنَاهُمَنَازِلَحَتّٰىعَادَكَالْعُرْجُونِالْقَد۪يمِ٣٩

Vel kamere kaddernahu menazile hatta adekel urcunil kadim.

Ne Güneş Ay'a erişebilir ve ne de gecenin gündüzü geçmesi mümkün olabilir. Hepsi de bir yörüngede hareket ederler.

لَاالشَّمْسُيَنْبَغ۪يلَـهَٓااَنْتُدْرِكَالْقَمَرَوَلَاالَّيْلُسَابِقُالنَّهَارِۜوَكُلٌّف۪يفَلَكٍيَسْبَحُونَ٤٠

Leş şemsu yenbegi leha en tudrikel kamere ve lel leylu sabikun nehar, ve kullun fi felekin yesbehun.

Onların soyunu dolu gemilerde taşımamız onlar için bir âyettir.

وَاٰيَةٌلَهُمْاَنَّاحَمَلْنَاذُرِّيَّتَهُمْفِيالْفُلْكِالْمَشْحُونِۙ٤١

Ve ayetun lehum enna hamelna zurriyyetehum fil fulkil meşhun.

Onlar için, onun gibi binecekleri şeyler yarattık.

وَخَلَقْنَالَهُمْمِنْمِثْلِه۪مَايَرْكَبُونَ٤٢

Ve halakna lehum min mislihi ma yerkebun.

Dilersek onları batırırız. Ne onlara yardım eden bulunur ne de onlar kurtulabilir.

وَاِنْنَشَأْنُغْرِقْهُمْفَلَاصَر۪يخَلَهُمْوَلَاهُمْيُنْقَذُونَۙ٤٣

Ve in neşe' nugrıkhum fe la sariha lehum ve la hum yunkazun.

Bizden bir merhamet ve belli bir zamana kadar yararlandırmamız hariçtir.

اِلَّارَحْمَةًمِنَّاوَمَتَاعاًاِلٰىح۪ينٍ٤٤

İlla rahmeten minna ve metaan ila hin.

Onlara: "Sahip olduğunuz ve olacağınız şeylerde takvâ sahibi olun. Umulur ki böylece merhamet olunursunuz." denildiği zaman;

وَاِذَاق۪يلَلَهُمُاتَّقُوامَابَيْنَاَيْد۪يكُمْوَمَاخَلْفَكُمْلَعَلَّكُمْتُرْحَمُونَ٤٥

Ve iza kile lehumutteku ma beyne eydikum ve ma halfekum leallekum turhamun.

Onlar, Rabb'lerinin âyetlerinden hangi âyet gelirse gelsin ondan yüz çevirenler oldular.

وَمَاتَأْت۪يهِمْمِنْاٰيَةٍمِنْاٰيَاتِرَبِّهِمْاِلَّاكَانُواعَنْهَامُعْرِض۪ينَ٤٦

Ve ma te'tihim min ayetin min ayati rabbihim illa kanu anha mu'ridin.

Onlara: "Allah'ın sizi rızıklandırdığı şeylerden ihtiyaç sahiplerine yardım edin dendiği zaman, Kâfirler, Îmân Edenlere: "Allah'ın dileseydi doyuracağı kimseyi biz mi doyuracağız? Siz ancak apaçık bir sapkınlık içindesiniz." dediler.

وَاِذَاق۪يلَلَهُمْاَنْفِقُوامِمَّارَزَقَكُمُاللّٰهُۙقَالَالَّذ۪ينَكَفَرُوالِلَّذ۪ينَاٰمَنُٓوااَنُطْعِمُمَنْلَوْيَشَٓاءُاللّٰهُاَطْعَمَهُۗاِنْاَنْتُمْاِلَّاف۪يضَلَالٍمُب۪ينٍ٤٧

Ve iza kile lehum enfiku mimma rezakakumullahu kalellezine keferu lillezine amenu e nut'imu men lev yeşaullahu at'ameh, in entum illa fi dalalin mubin.

"Madem doğru söyleyenlerseniz, bu vaad ne zaman?" derler.

وَيَقُولُونَمَتٰىهٰذَاالْوَعْدُاِنْكُنْتُمْصَادِق۪ينَ٤٨

Ve yekulune meta hazel va'du in kuntum sadikin.

Onlar birbirleri ile çekişirlerken, onları yakalayacak tek bir sayha başkasını gözlemiyorlar.

مَايَنْظُرُونَاِلَّاصَيْحَةًوَاحِدَةًتَأْخُذُهُمْوَهُمْيَخِصِّمُونَ٤٩

Ma yenzurune illa sayhaten vahıdeten te'huzuhum ve hum yahıssımun.

Artık vasiyette bulunmaya da ailelerine dönmeye de güçleri yetmez.

فَلَايَسْتَط۪يعُونَتَوْصِيَةًوَلَٓااِلٰٓىاَهْلِهِمْيَرْجِعُونَ۟٥٠

Fe la yestetiune tavsiyeten ve la ila ehlihim yerciun.

Sûr'a üflenmiştir! İşte o zaman onlar, kabirlerinden Rabb'lerine akın ederler.

وَنُفِـخَفِيالصُّورِفَاِذَاهُمْمِنَالْاَجْدَاثِاِلٰىرَبِّهِمْيَنْسِلُونَ٥١

Ve nufiha fis suri fe iza hum minel ecdasi ila rabbihim yensilun.

"Eyvah bize! Yattığımız yerden bizi kim kaldırdı? Bu Rahmân'ın uyardığı şeydir. Resûller doğru söylemişler." dediler.

قَالُوايَاوَيْلَنَامَنْبَعَثَنَامِنْمَرْقَدِنَ۔اۢهٰذَامَاوَعَدَالرَّحْمٰنُوَصَدَقَالْمُرْسَلُونَ٥٢

Kalu ya veylena men beasena min merkadina, haza ma vaader rahmanuve sadakal murselun.

Sadece tek bir sayha! İşte o zaman onların tamamı huzurumuza getirilirler.

اِنْكَانَتْاِلَّاصَيْحَةًوَاحِدَةًفَاِذَاهُمْجَم۪يعٌلَدَيْنَامُحْضَرُونَ٥٣

İn kanet illa sayhaten vahıdeten fe iza hum cemiun ledeyna muhdarun.

Artık bugün kişi, hiçbir haksızlık görmeyecek. Sadece yaptıklarınızın karşılığını göreceksiniz.

فَالْيَوْمَلَاتُظْلَمُنَفْسٌشَيْـٔاًوَلَاتُجْزَوْنَاِلَّامَاكُنْتُمْتَعْمَلُونَ٥٤

Fel yevme la tuzlemu nefsun şey'en ve la tuczevne illa ma kuntum ta'melun.

Kuşkusuz Cennet ehli bugün keyifli bir uğraş içindedir.

اِنَّاَصْحَابَالْجَنَّةِالْيَوْمَف۪يشُغُلٍفَاكِهُونَۚ٥٥

İnne ashabel cennetil yevme fi şugulin fakihun.

Onlar ve eşleri gölgeliklerde tahtlar üzerine kurulmuşlardır.

هُمْوَاَزْوَاجُهُمْف۪يظِلَالٍعَلَىالْاَرَٓائِكِمُتَّكِؤُ۫نَ٥٦

Hum ve ezvacuhum fi zılalin alel eraiki muttekiun.

Orada onlar için meyve ve gönüllerinin çektiği her şey vardır.

لَهُمْف۪يهَافَاكِهَةٌوَلَهُمْمَايَدَّعُونَۚ٥٧

Lehum fiha fakihetun ve lehum ma yeddeun.

Rahmeti kesintisiz Rabb'inden söz selâmdır'.

سَلَامٌقَوْلاًمِنْرَبٍّرَح۪يمٍ٥٨

Selamun kavlen min rabbin rahim.

Ey mücrimler! Bugün ayrılın!

وَامْتَازُواالْيَوْمَاَيُّهَاالْمُجْرِمُونَ٥٩

Vemtazul yevme eyyuhel mucrimun.

Ey Âdemoğulları! Ben, size "Şeytâna kulluk etmeyin, o sizin için apaçık düşmandır", diye uyarıda bulunmadım mı?

اَلَمْاَعْهَدْاِلَيْكُمْيَابَن۪ٓياٰدَمَاَنْلَاتَعْبُدُواالشَّيْطَانَۚاِنَّهُلَكُمْعَدُوٌّمُب۪ينٌۙ٦٠

E lem a'had ileykum ya beni ademe en la ta'buduş şeytan, innehu lekum aduvvun mubin.

Bana kulluk edin. Dosdoğru yol budur.

وَاَنِاعْبُدُون۪يۜهٰذَاصِرَاطٌمُسْتَق۪يمٌ٦١

Ve eni'buduni, haza sıratun mustekim.

Ant olsun ki sizden birçoklarını saptırdı. Sizde bunu anlayacak akıl yok muydu?

وَلَقَدْاَضَلَّمِنْكُمْجِبِلاًّكَث۪يراًۜاَفَلَمْتَكُونُواتَعْقِلُونَ٦٢

Ve lekad edalle minkum cibillen kesira, e fe lem tekunu ta'kılun.

İşte, uyarılmış olduğunuz Cehennem budur.

هٰذِه۪جَهَنَّمُالَّت۪يكُنْتُمْتُوعَدُونَ٦٣

Hazihi cehennemulleti kuntum tuadun.

Kâfir olduğunuz için bugün oraya girin!

اِصْلَوْهَاالْيَوْمَبِمَاكُنْتُمْتَكْفُرُونَ٦٤

Islevhel yevme bima kuntum tekfurun.

Bugün onların ağızlarını kapatırız. Bize elleri konuşur, ayakları da kazandıkları şeylere tanıklık eder.

اَلْيَوْمَنَخْتِمُعَلٰٓىاَفْوَاهِهِمْوَتُكَلِّمُنَٓااَيْد۪يهِمْوَتَشْهَدُاَرْجُلُهُمْبِمَاكَانُوايَكْسِبُونَ٦٥

El yevme nahtimu ala efvahihim ve tukellimuna eydihim ve teşhedu erculuhum bima kanu yeksibun.

Eğer dileseydik, elbette gözlerini kör ederdik de yol bulmak için koşuşturup dururlardı. Yollarını nasıl bulacaklardı ki?

وَلَوْنَشَٓاءُلَطَمَسْنَاعَلٰٓىاَعْيُنِهِمْفَاسْتَبَقُواالصِّرَاطَفَاَنّٰىيُبْصِرُونَ٦٦

Ve lev neşau le tamesna ala a'yunihim festebekus sırata fe enna yubsırun.

Eğer dileseydik, oldukları yerde sabit bir şekle dönüştürürdük, ileri gitmeye de geri dönmeye de güç yetiremezlerdi.

وَلَوْنَشَٓاءُلَمَسَخْنَاهُمْعَلٰىمَكَانَتِهِمْفَمَااسْتَطَاعُوامُضِياًّوَلَايَرْجِعُونَ۟٦٧

Ve lev neşau le mesahnahum ala mekanetihim fe mastetau mudiyyen ve la yerciun.

Kimin ömrünü uzatırsak, zamanla yaratılış olarak onu tersine çeviririz. Buna rağmen hâlâ akıllarını kullanmayacaklar mı?

وَمَنْنُعَمِّرْهُنُنَكِّسْهُفِيالْخَلْقِۜاَفَلَايَعْقِلُونَ٦٨

Ve men nuammirhu nunekkishu fil halk, e fe la ya'kılun.

Biz ona şiîr öğretmedik. Ve bu, ona yakışmaz da. O, yalnızca bir öğüt ve apaçık Kur'an'dır.

وَمَاعَلَّمْنَاهُالشِّعْرَوَمَايَنْبَغ۪يلَهُۜاِنْهُوَاِلَّاذِكْرٌوَقُرْاٰنٌمُب۪ينٌۙ٦٩

Ve ma allemnahuş şi're ve ma yenbagi leh, in huve illa zikrun ve kur'anun mubin.

O, diri olanları uyarmak ve Kâfirlerin üzerine sözün hak olması içindir.

لِيُنْذِرَمَنْكَانَحَياًّوَيَحِقَّالْقَوْلُعَلَىالْكَافِر۪ينَ٧٠

Li yunzire men kane hayyen ve yehıkkal kavlu alel kafirin.

Ellerimizin yaptıklarından, onlara sahip oldukları hayvanlar yarattığımızı görmüyorlar mı?

اَوَلَمْيَرَوْااَنَّاخَلَقْنَالَهُمْمِمَّاعَمِلَتْاَيْد۪ينَٓااَنْعَاماًفَهُمْلَهَامَالِكُونَ٧١

E ve lem yerev enna halakna lehum mimma amilet eydina en'amen fe hum leha malikun.

Bu hayvanları yararlanmalarına sunduk. Kimine biniyor, kimini de yiyorlar.

وَذَلَّلْنَاهَالَهُمْفَمِنْهَارَكُوبُهُمْوَمِنْهَايَأْكُلُونَ٧٢

Ve zellelnaha lehum fe minha rakubuhum ve minha ye'kulun.

Bu hayvanlarda onlar için yararlar ve içecek şeyler vardır. Hala şükretmeyecekler mi?

وَلَهُمْف۪يهَامَنَافِـعُوَمَشَارِبُۜاَفَلَايَشْكُرُونَ٧٣

Ve lehum fiha menafiu ve meşarib, e fe la yeşkurun.

Onlar, Allah'ın yanı sıra, kendilerinden yardım umdukları ilâhlar edindiler.

وَاتَّخَذُوامِنْدُونِاللّٰهِاٰلِهَةًلَعَلَّهُمْيُنْصَرُونَۜ٧٤

Vettehazu min dunillahi aliheten leallehum yunsarun.

Oysa bu ilâhlar onlara yardım etmeye güç yetiremezler. Ne var ki kendileri onlar için hazır askerlerdir.

لَايَسْتَط۪يعُونَنَصْرَهُمْۙوَهُمْلَهُمْجُنْدٌمُحْضَرُونَ٧٥

La yestetiune nasrahum ve hum lehum cundun muhdarun.

Artık onların sözleri seni üzmesin. Biz, onların gizlediklerini de açığa vurduklarını da biliyoruz.

فَلَايَحْزُنْكَقَوْلُهُمْۢاِنَّانَعْلَمُمَايُسِرُّونَوَمَايُعْلِنُونَ٧٦

Fe la yahzunke kavluhum, inna na'lemu ma yusirrune ve ma yu'linun.

İnsân, onu bir nutfeden yarattığımızı düşünmüyor mu? Şimdi de Bize apaçık düşman oldu.

اَوَلَمْيَرَالْاِنْسَانُاَنَّاخَلَقْنَاهُمِنْنُطْفَةٍفَاِذَاهُوَخَص۪يمٌمُب۪ينٌ٧٧

E ve lem yerel insanu enna halaknahu min nutfetin fe iza huve hasimun mubin.

Nasıl yaratıldığını dikkate almayarak, bir de Bize örnek veriyor: "Kemiklerimiz çürüyüp gitmişken, kim onlara can verecek?" diyor.

وَضَرَبَلَنَامَثَلاًوَنَسِيَخَلْقَهُۜقَالَمَنْيُحْـيِالْعِظَامَوَهِيَرَم۪يمٌ٧٨

Ve darebe lena meselen ve nesiye halkah, kale men yuhyil izame ve hiye remim.

De ki: "Onu ilk defa inşa eden, ona hayat verecek. Ve O, yaratmayı çok iyi bilendir."

قُلْيُحْي۪يهَاالَّـذ۪ٓياَنْشَاَهَٓااَوَّلَمَرَّةٍۜوَهُوَبِكُلِّخَلْقٍعَل۪يمٌۙ٧٩

Kul yuhyihellezi enşeeha evvele merreh, ve huve bi kulli halkın alim.

Size yemyeşil ağaçtan ateş çıkaran Odur. Siz, ondan yakıp duruyorsunuz.

اَلَّذ۪يجَعَلَلَكُمْمِنَالشَّجَرِالْاَخْضَرِنَاراًفَاِذَٓااَنْتُمْمِنْهُتُوقِدُونَ٨٠

Ellezi ceale lekum mineş şeceril ahdarinaren fe iza entum minhu tukıdun.

Gökleri ve yeri yaratanın, onların benzerlerini de yaratmaya gücü yetmez mi? Evet O, Yegâne Yaratıcı'dır, Her Şeyi Bilen'dir.

اَوَلَيْسَالَّذ۪يخَلَقَالسَّمٰوَاتِوَالْاَرْضَبِقَادِرٍعَلٰٓىاَنْيَخْلُقَمِثْلَهُمْۜبَلٰىوَهُوَالْخَلَّاقُالْعَل۪يمُ٨١

E ve leysellezi halakas semavati vel arda bi kadirin ala en yahluka mislehum, bela ve huvel hallakul alim.

O, bir şey yaratmak istediğinde, ona: "Ol!" der. O da hemen oluverir.

اِنَّـمَٓااَمْرُهُٓاِذَٓااَرَادَشَيْـٔاًاَنْيَقُولَلَهُكُنْفَيَكُونُ٨٢

İnnema emruhu iza erade şey'en en yekule lehu kun fe yekun.

O, çok yüce ve çok üstündür. Her şeyin mülkü ve egemenliği Onun elindedir. Ve Ona döndürüleceksiniz.

فَسُبْحَانَالَّذ۪يبِيَدِه۪مَلَكُوتُكُلِّشَيْءٍوَاِلَيْهِتُرْجَعُونَ٨٣

Fe subhanellezi bi yedihi melekutu kulli şey'in ve ileyhi turceun.

Markdown sürümü