Hâ, Mîm.
حٰمٓۜ 1. ayet
Ha mim.
Rahmeti Bol ve Kesintisiz Olan Allah'ın Adıyla
بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّح۪يمِ 1. ayet
Bismillahir rahmanir rahim.
Hâ, Mîm.
حٰمٓۜ 1. ayet
Ha mim.
Apaçık olan Kitâp'a ant olsun.
وَالْكِتَابِ الْمُب۪ينِۙ 2. ayet
Vel kitabil mubin.
Onu kutlu bir gecede indirdik. Kuşkusuz Biz, uyaranlarız.
اِنَّٓا اَنْزَلْنَاهُ ف۪ي لَيْلَةٍ مُبَارَكَةٍ اِنَّا كُنَّا مُنْذِر۪ينَ 3. ayet
İnna enzelnahu fi leyletin mubareketin inna kunna munzirin.
Kararlaştırılmış işlerin hepsi, onda ayırt edilir.
ف۪يهَا يُفْرَقُ كُـلُّ اَمْرٍ حَـك۪يمٍۜ 4. ayet
Fiha yufreku kullu emrin hakim.
Katımızdan bir buyruk olarak. Kuşkusuz Biz resûl göndericiyiz.
اَمْراً مِنْ عِنْدِنَاۜ اِنَّا كُنَّا مُرْسِل۪ينَۚ 5. ayet
Emren min indina inna kunna mursilin.
Rabb'inden bir rahmet olarak. Kuşkusuz O, Her Şeyi Duyan'dır, Her Şeyi Bilen'dir.
رَحْمَةً مِنْ رَبِّكَۜ اِنَّهُ هُوَ السَّم۪يعُ الْعَل۪يمُۙ 6. ayet
Rahmeten min rabbik, innehu huves semiul alim.
Eğer kesin olarak îmân ediyorsanız bilin ki O göklerin, yerin ve ikisinin arasındakilerin Rabb'idir.
رَبِّ السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَاۢ اِنْ كُنْتُمْ مُوقِن۪ينَ 7. ayet
Rabbis semavati vel ardı ve ma beynehuma, in kuntum mukinin.
Ondan başka ilâh yoktur. Diriltir ve öldürür. Sizin ve sizden önceki atalarınızın Rabb'idir.
لَٓا اِلٰهَ اِلَّا هُوَ يُحْـي۪ وَيُم۪يتُۜ رَبُّكُمْ وَرَبُّ اٰبَٓائِكُمُ الْاَوَّل۪ينَ 8. ayet
La ilahe illa huve yuhyi ve yumit, rabbukumve rabbu abaikumul evvelin.
Hayır! Onlar, kuşku içinde oyalanıp duruyorlar.
بَلْ هُمْ ف۪ي شَكٍّ يَلْعَبُونَ 9. ayet
Bel hum fi şekkin yel'abun.
Artık göğün, apaçık bir duman getireceği günü bekle.
فَارْتَقِبْ يَوْمَ تَأْتِي السَّمَٓاءُ بِدُخَانٍ مُب۪ينٍۙ 10. ayet
Fertekib yevme te'tis semau bi duhanin mubin.
İnsânları sarıp kuşatacak. İşte bu can yakıcı bir azâptır.
يَغْشَى النَّاسَۜ هٰذَا عَذَابٌ اَل۪يمٌ 11. ayet
Yagşan nas, haza azabun elim.
"Rabb'imiz! Azâbı bizden kaldır. Kuşkusuz biz Îmân Edenleriz."
رَبَّـنَا اكْشِفْ عَنَّا الْعَذَابَ اِنَّا مُؤْمِنُونَ 12. ayet
Rabbenekşif annel azabe inna mu'minun.
Nerede öğüt almak! Oysaki onlara apaçık bir resûl gelmişti.
اَنّٰى لَهُمُ الذِّكْرٰى وَقَدْ جَٓاءَهُمْ رَسُولٌ مُب۪ينٌۙ 13. ayet
Enna lehumuz zikra ve kad caehum resulun mubin.
"Öğretilmiş bir deli." dediler. Ve ondan yüz çevirdiler.
ثُمَّ تَوَلَّوْا عَنْهُ وَقَالُوا مُعَلَّمٌ مَجْنُونٌۢ 14. ayet
Summe tevellev anhu ve kalu muallemun mecnun.
Biz, azâbı biraz kaldırsak, siz kesinlikle dönersiniz!
اِنَّا كَاشِفُوا الْعَذَابِ قَل۪يلاً اِنَّكُمْ عَٓائِدُونَۢ 15. ayet
İnna kaşiful azabi kalilen innekum aidun.
En büyük yakalayışla yakalayacağımız gün, kuşkusuz Biz, mutlaka hesap görenleriz.
يَوْمَ نَبْطِشُ الْبَطْشَةَ الْكُبْرٰىۚ اِنَّا مُنْتَقِمُونَ 16. ayet
Yevme nebtışul batşetel kubra inna muntekimun.
Ant olsun Biz, onlardan önce Firavun halkını fitnelendirdik. Onlara çok şerefli bir resûl gelmişti.
وَلَقَدْ فَتَنَّا قَبْلَهُمْ قَوْمَ فِرْعَوْنَ وَجَٓاءَهُمْ رَسُولٌ كَر۪يمٌۙ 17. ayet
Ve lekad fetenna kablehum kavme fir'avne ve caehum resulun kerim.
"Allah'ın kullarını bana verin. Ben sizin için güvenilir bir Resûl'üm."
اَنْ اَدُّٓوا اِلَيَّ عِبَادَ اللّٰهِۜ اِنّ۪ي لَكُمْ رَسُولٌ اَم۪ينٌۙ 18. ayet
En eddu ileyye ibadallah, inni lekum resulun emin.
"Allah'a karşı ululuk taslamayın. Kuşkusuz ben, size açıkça görevlendirilmiş biri olarak geliyorum."
وَاَنْ لَا تَعْلُوا عَلَى اللّٰهِۚ اِنّ۪ٓي اٰت۪يكُمْ بِسُلْطَانٍ مُب۪ينٍۚ 19. ayet
Ve en la ta'lu alallah, inniatikum bi sultanin mubin.
"Ben, beni taşlamanızdan, sizin de Rabb'iniz olan Rabb'ime sığındım."
وَاِنّ۪ي عُذْتُ بِرَبّ۪ي وَرَبِّكُمْ اَنْ تَرْجُمُونِۘ 20. ayet
Ve inni uztu bi rabbi ve rabbikumen tercumuni.
"Eğer bana inanmıyorsanız, artık yolumdan çekilin."
وَاِنْ لَمْ تُؤْمِنُوا ل۪ي فَاعْتَزِلُونِ 21. ayet
Ve in lem tu'minu li fa'teziluni.
"Bunlar, suç işleyen bir toplumdur." diye Rabb'ine yakardı.
فَدَعَا رَبَّهُٓ اَنَّ هٰٓؤُ۬لَٓاءِ قَوْمٌ مُجْرِمُونَ 22. ayet
Fe dea rabbehu enne haulai kavmun mucrimun.
"Haydi, kullarımla geceleyin yola çık. Siz takip edileceksiniz!"
فَاَسْرِ بِعِبَاد۪ي لَيْلاً اِنَّكُمْ مُتَّبَعُونَۙ 23. ayet
Fe esri bi ibadi leylen innekum muttebeun.
"Denizi olduğu hal üzere bırak. Onlar, boğulacak olan bir ordudur."
وَاتْرُكِ الْبَحْرَ رَهْواًۜ اِنَّهُمْ جُنْدٌ مُغْرَقُونَ 24. ayet
Vetrukil bahre rehva, innehum cundun mugrekun.
Onlar, bahçelerden, pınarlardan nicelerini geride bıraktılar.
كَمْ تَرَكُوا مِنْ جَنَّاتٍ وَعُيُونٍۙ 25. ayet
Kem tereku min cennatin ve uyun.
Ve ekinler, itibarlı makamlar.
وَزُرُوعٍ وَمَقَامٍ كَر۪يمٍۙ 26. ayet
Ve zuruin ve makamin kerim.
Ve sefa sürdükleri nice nimetler.
وَنَعْمَةٍ كَانُوا ف۪يهَا فَاكِه۪ينَۙ 27. ayet
Ve na'metin kanu fiha fakihin.
Böylece, sonraki halkı onlara mirasçı kıldık.
كَذٰلِكَ۠ وَاَوْرَثْنَاهَا قَوْماً اٰخَر۪ينَ 28. ayet
Kezalik, ve evresnaha kavmen aharin.
Onlara ne gök ağladı ne de yer. Ve onlara fırsat da verilmedi.
فَمَا بَكَتْ عَلَيْهِمُ السَّمَٓاءُ وَالْاَرْضُ وَمَا كَانُوا مُنْظَر۪ينَ۟ 29. ayet
Fe ma beket aleyhimus semau vel ardu ve ma kanu munzarin.
Ant olsun ki İsrâîloğulları'nı o alçaltıcı azâptan Biz kurtardık.
وَلَقَدْ نَجَّيْنَا بَن۪ٓي اِسْرَٓائ۪لَ مِنَ الْعَذَابِ الْمُه۪ينِۙ 30. ayet
Ve lekad necceyna beni israile minel azabil muhin.
Firavun'un zulmünden. Kuşkusuz o, müsriflerdendi.
مِنْ فِرْعَوْنَۜ اِنَّهُ كَانَ عَالِياً مِنَ الْمُسْرِف۪ينَ 31. ayet
Min fir'avn, innehu kane aliyen minel musrifin.
Ant olsun ki onları bilerek diğer âlemler üzerine tercih ettik.
وَلَقَدِ اخْتَرْنَاهُمْ عَلٰى عِلْمٍ عَلَى الْعَالَم۪ينَۚ 32. ayet
Ve lekadihternahum ala ilmin alel alemin.
Onlara, içinde apaçık belâ olan âyetlerden verdik.
وَاٰتَيْنَاهُمْ مِنَ الْاٰيَاتِ مَا ف۪يهِ بَلٰٓؤٌا مُب۪ينٌ 33. ayet
Ve ateynahum minel ayati ma fihi belaun mubin.
Bunlar kesinlikle diyorlar ki:
اِنَّ هٰٓؤُ۬لَٓاءِ لَيَقُولُونَۙ 34. ayet
İnne haulai le yekulun.
"Biz yalnızca öleceğiz. Tekrar diriltilecek değiliz."
اِنْ هِيَ اِلَّا مَوْتَتُنَا الْاُو۫لٰى وَمَا نَحْنُ بِمُنْشَر۪ينَ 35. ayet
İn hiye illa mevtetunel ulave ma nahnu bi munşerin.
"Eğer doğru söylüyorsanız haydi, ölmüş atalarımızı bize geri getirin."
فَأْتُوا بِاٰبَٓائِنَٓا اِنْ كُنْتُمْ صَادِق۪ينَ 36. ayet
Fe'tu bi abaina in kuntum sadikin.
Bunlar mı daha hayırlıdır yoksa Tûbba halkı mi? Ya da daha önceki kimseler mi? Biz onları yok ettik. Onlar mücrimlerdendiler.
اَهُمْ خَيْرٌ اَمْ قَوْمُ تُبَّعٍۙ وَالَّذ۪ينَ مِنْ قَبْلِهِمْۜ اَهْلَكْنَاهُمْۘ اِنَّهُمْ كَانُوا مُجْرِم۪ينَ 37. ayet
E hum hayrun em kavmu tubbein vellezine min kablihim, ehleknahum innehum kanu mucrimin.
Biz; gökleri, yeryüzünü ve ikisinin arasında bulunanları oyun olsun diye yaratmadık.
وَمَا خَلَقْنَا السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا لَاعِب۪ينَ 38. ayet
Ve ma halaknes semavati vel arda ve ma beynehuma laibin.
İkisini de yalnızca Hakk olarak yarattık. Fakat onların çoğu bilmiyorlar.
مَا خَلَقْنَاهُمَٓا اِلَّا بِالْحَقِّ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ 39. ayet
Ma halaknahuma illa bil hakkı ve lakinne ekserehum la ya'lemun.
Ayrışma Günü, onların hepsinin kararlaştırılmış bir araya gelme zamanıdır.
اِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ م۪يقَاتُهُمْ اَجْمَع۪ينَۙ 40. ayet
İnne yevmel faslı mikatuhum ecmain.
O Gün, hiçbir yakının, yakınına bir yararı olmaz. Onlar, yardım da olunmazlar.
يَوْمَ لَا يُغْن۪ي مَوْلًى عَنْ مَوْلًى شَيْـٔاً وَلَا هُمْ يُنْصَرُونَۙ 41. ayet
Yevme la yugni mevlen an mevlen şey'en ve la hum yunsarun.
Ancak Allah'ın rahmet ettiği kimseler hariç. Kuşkusuz O, Mutlak Üstün Olan'dır, Rahmeti Kesintisiz'dir.
اِلَّا مَنْ رَحِمَ اللّٰهُۜ اِنَّهُ هُوَ الْعَز۪يزُ الرَّح۪يمُ۟ 42. ayet
İlla men rahimallah, innehu huvel azizur rahim.
Zakkum ağacı,
اِنَّ شَجَرَتَ الزَّقُّومِۙ 43. ayet
İnne şeceretez zakkum.
Günahkârların yemeğidir.
طَعَامُ الْاَث۪يمِۚۛ 44. ayet
Taamul esim.
Erimiş maden gibi karınlarında kaynar.
كَالْمُهْلِۚۛ يَغْل۪ي فِي الْبُطُونِۙ 45. ayet
Kel muhl, yagli fil butun.
Kaynar suyun kaynaması gibi.
كَغَلْيِ الْحَم۪يمِ 46. ayet
Ke galyil hamim.
"Onu tutun! Cehennem'in ortasına sürükleyin."
خُذُوهُ فَاعْتِلُوهُ اِلٰى سَوَٓاءِ الْجَح۪يمِۚ 47. ayet
Huzuhu fa'tiluhu ila sevail cahim.
"Sonra başına azâp olarak kaynar su dökün."
ثُمَّ صُبُّوا فَوْقَ رَأْسِه۪ مِنْ عَذَابِ الْحَم۪يمِۜ 48. ayet
Summe subbu fevka re'sihi min azabil hamim.
"Tat bakalım! Hani sen gerçekten çok güçlü ve şerefli biriydin!"
ذُقْۙ ۚ اِنَّكَ اَنْتَ الْعَز۪يزُ الْكَر۪يمُ 49. ayet
Zuk, inneke entel azizul kerim.
Bu, sizin kendisinden kuşku duyduğunuz şeydir.
اِنَّ هٰذَا مَا كُنْتُمْ بِه۪ تَمْتَرُونَ 50. ayet
İnne haza ma kuntum bihi temterun.
Kuşkusuz takvâ sahipleri güvenli bir yerde olacaklar;
اِنَّ الْمُتَّق۪ينَ ف۪ي مَقَامٍ اَم۪ينٍۙ 51. ayet
İnnel muttekine fi makamin emin.
Bahçelerde ve pınar başlarında.
ف۪ي جَنَّاتٍ وَعُيُونٍۚ 52. ayet
Fi cennatin ve uyun.
İpekten ve atlastan elbiseler giyerler, karşılıklı otururlar.
يَلْبَسُونَ مِنْ سُنْدُسٍ وَاِسْتَبْرَقٍ مُتَقَابِل۪ينَۚ 53. ayet
Yelbesune min sundusin ve istebrakın mutekabilin.
İşte böyle. Ve onları güzel gözlü hûrilerle eşleştirdik.
كَذٰلِكَ۠ وَزَوَّجْنَاهُمْ بِحُورٍ ع۪ينٍۜ 54. ayet
Kezalik, ve zevvecnahum bi hurin in.
Orada güven içinde her türlü meyveden isterler.
يَدْعُونَ ف۪يهَا بِكُلِّ فَاكِهَةٍ اٰمِن۪ينَۙ 55. ayet
Yed'une fiha bi kulli fakihetin aminin.
Orada bir daha ölümü tatmazlar. Onlar Cehennem azâbından korunmuştur.
لَا يَذُوقُونَ ف۪يهَا الْمَوْتَ اِلَّا الْمَوْتَةَ الْاُو۫لٰىۚ وَوَقٰيهُمْ عَذَابَ الْجَح۪يمِۙ 56. ayet
La yezukune fihel mevte illel mevtetel ula, ve vekahum azabel cahim.
Bunlar senin Rabb'inden bir armağandır. İşte bu, en büyük kazançtır.
فَضْلاً مِنْ رَبِّكَۜ ذٰلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظ۪يمُ 57. ayet
Fadlen min rabbik, zalike huvel fevzul azim.
İşte Biz, onu senin dilinle kolaylaştırdık. Umulur ki onlar öğüt alırlar.
فَاِنَّمَا يَسَّرْنَاهُ بِلِسَانِكَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ 58. ayet
Fe innema yessernahu bi lisanike leallehum yetezekkerun.
Artık gözetle! Onlar da gözetleyenlerdir.
فَارْتَقِبْ اِنَّهُمْ مُرْتَقِبُونَ 59. ayet
Fertekib innehum murtekıbun.