Sâd. Zikir sahibi Kur'an'a ant olsun.
صٓ وَالْقُرْاٰنِ ذِي الذِّكْرِۜ 1. ayet
Sad, vel kur'ani ziz zikr.
Rahmeti Bol ve Kesintisiz Olan Allah'ın Adıyla
بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّح۪يمِ 1. ayet
Bismillahir rahmanir rahim.
Sâd. Zikir sahibi Kur'an'a ant olsun.
صٓ وَالْقُرْاٰنِ ذِي الذِّكْرِۜ 1. ayet
Sad, vel kur'ani ziz zikr.
Doğrusu Kâfirler büyüklenmelerine yediremediklerinden muhalefet ediyorlar.
بَلِ الَّذ۪ينَ كَفَرُوا ف۪ي عِزَّةٍ وَشِقَاقٍ 2. ayet
Belillezine keferu fi ızzetin ve şikak.
Onlardan önce nice kuşakları yok ettik. O zaman feryat ettiler, ama artık iş işten geçmişti.
كَمْ اَهْلَكْنَا مِنْ قَبْلِهِمْ مِنْ قَرْنٍ فَنَادَوْا وَلَاتَ ح۪ينَ مَنَاصٍ 3. ayet
Kem ehlekna min kablihim min karnin fe nadev ve late hine menas.
İçlerinden, kendilerine bir uyarıcı gelmesine şaşırdılar. Kâfirler: "Bu, yalancı bir büyücüdür." dediler.
وَعَجِبُٓوا اَنْ جَٓاءَهُمْ مُنْذِرٌ مِنْهُمْۘ وَقَالَ الْكَافِرُونَ هٰذَا سَاحِرٌ كَذَّابٌۚ 4. ayet
Ve acibu en caehum munzirun minhum ve kalel kafirune haza sahırun kezzab.
"O, bunca ilâhı, bir tek ilâh mı kılıyor? Kuşkusuz bu şaşılacak bir şeydir."
اَجَعَلَ الْاٰلِهَةَ اِلٰهاً وَاحِداًۚ اِنَّ هٰذَا لَشَيْءٌ عُجَابٌ 5. ayet
E cealel alihete ilahen vahıda, inne haza le şey'un ucab.
Onlardan, meleler harekete geçerek: "Bildiğiniz yoldan gitmeye devam edin, ilâhlarınızı bırakmayın. Kesinlikle sizden beklenen budur." dediler.
وَانْطَلَقَ الْمَلَأُ مِنْهُمْ اَنِ امْشُوا وَاصْبِرُوا عَلٰٓى اٰلِهَتِكُمْۚ اِنَّ هٰذَا لَشَيْءٌ يُرَادُۚ 6. ayet
Ventalekal meleu minhum enimşu vasbiru ala alihetikum inne haza le şey'un yurad.
"Biz, bunu son inanç sistemlerinde de duymadık. Bu yalnızca bir uydurmadır."
مَا سَمِعْنَا بِهٰذَا فِي الْمِلَّةِ الْاٰخِرَةِۚ اِنْ هٰذَٓا اِلَّا اخْتِلَاقٌۚ 7. ayet
Ma semi'na bi haza fil milletil ahıreh, in haza illahtilak.
"Zikir, aramızda ona mı indirildi?" Oysaki onlar Benim zikrimden kuşku içindedirler. Hayır, onlar azâbımı tatmadılar.
ءَاُنْزِلَ عَلَيْهِ الذِّكْرُ مِنْ بَيْنِنَاۜ بَلْ هُمْ ف۪ي شَكٍّ مِنْ ذِكْر۪يۚ بَلْ لَمَّا يَذُوقُوا عَذَابِۜ 8. ayet
E unzile aleyhiz zikru min beynina, bel hum fi şekkin min zikri, bel lemma yezuku azab.
Yoksa Çok Yüce ve Çok Bağışta Bulunan Rabb'inin rahmet hazineleri onların yanında mı?
اَمْ عِنْدَهُمْ خَزَٓائِنُ رَحْمَةِ رَبِّكَ الْعَز۪يزِ الْوَهَّابِۚ 9. ayet
Em indehum hazainu rahmeti rabbikel azizil vehhab.
Ya da göklerin, yerin ve ikisi arasındakilerin mülkü onlara mı ait? O halde sebepler bulsunlar da yükselsinler!
اَمْ لَهُمْ مُلْكُ السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا۠ فَلْيَرْتَقُوا فِي الْاَسْبَابِ 10. ayet
Em lehum mulkus semavati vel ardı ve ma beynehuma, felyerteku fil esbab.
Onlar, burada bozguna uğramış gruplardan meydana gelmiş bir ordudur.
جُنْدٌ مَا هُنَالِكَ مَهْزُومٌ مِنَ الْاَحْزَابِ 11. ayet
Cundun ma hunalike mehzumun minel ahzab.
Onlardan önce Nûh toplumu, Âd, kazıklar sahibi Firavun da yalanlamıştı.
كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍ وَعَادٌ وَفِرْعَوْنُ ذُوالْاَوْتَادِۙ 12. ayet
Kezzebet kablehum kavmu nuhın ve adun ve fir'avnu zul evtadi.
Ve Semûd, Lût'un halkı ve Eyke halkı; işte onlar da işbirlikçi gruplardır.
وَثَمُودُ وَقَوْمُ لُوطٍ وَاَصْحَابُ لْـَٔيْكَةِۜ اُو۬لٰٓئِكَ الْاَحْزَابُ 13. ayet
Ve semudu ve kavmu lutın ve ashabul eykeh, ulaikel ahzab.
Onların hepsi de resûlleri yalanladı. Bu nedenle azâbımı hak ettiler.
اِنْ كُلٌّ اِلَّا كَذَّبَ الرُّسُلَ فَحَقَّ عِقَابِ۟ 14. ayet
İn kullun illa kezzeber rusule fe hakka ıkab.
Bunlar geri dönüşü olmayan bir çığlıktan başkasını beklemiyorlar.
وَمَا يَنْظُرُ هٰٓؤُ۬لَٓاءِ اِلَّا صَيْحَةً وَاحِدَةً مَا لَهَا مِنْ فَوَاقٍ 15. ayet
Ve ma yanzuru haulai illa sayhaten vahıdeten ma leha min fevak.
Ve: Rabb'imiz, Hesap Günü'nden önce azâptan payımıza düşeni hemen ver." dediler.
وَقَالُوا رَبَّنَا عَجِّلْ لَنَا قِطَّنَا قَبْلَ يَوْمِ الْحِسَابِ 16. ayet
Ve kalu rabbena accil lena kıttana kable yevmil hisab.
Onların dediklerine sabret, güçlerin sahibi kulumuz Dâvud'u düşün. O, her durumda Allah'a yönelirdi.
اِصْبِرْ عَلٰى مَا يَقُولُونَ وَاذْكُرْ عَبْدَنَا دَاوُ۫دَ ذَا الْاَيْدِۚ اِنَّـهُٓ اَوَّابٌ 17. ayet
Isbır ala ma yekulune vezkur abdena davude zel eyd, innehu evvab.
Dağları boyun eğdirdik. Akşamdan gündoğumuna onunla birlikte tesbîh ederlerdi.
اِنَّا سَخَّرْنَا الْجِبَالَ مَعَهُ يُسَبِّحْنَ بِالْعَشِيِّ وَالْاِشْرَاقِۙ 18. ayet
İnna sahharnel cibale meahu yusebbıhne bil aşiyyi vel işrak.
Kuşların tamamı toplu halde ona yönelmişlerdi.
وَالطَّيْرَ مَحْشُورَةًۜ كُلٌّ لَـهُٓ اَوَّابٌ 19. ayet
Vet tayre mahşureh, kullun lehu evvab.
Onun gücünü pekiştirdik. Ona Hikmet'i ve fesle-l hitâbı verdik.
وَشَدَدْنَا مُلْكَهُ وَاٰتَيْنَاهُ الْحِكْمَةَ وَفَصْلَ الْخِطَابِ 20. ayet
Ve şededna mulkehu ve ateynahul hikmete ve faslel hıtab.
Birbirleriyle davalıların haberi sana geldi mi? Duvarı aşarak mihrâba gelmişlerdi!
وَهَلْ اَتٰيكَ نَـبَؤُا الْخَصْمِۢ اِذْ تَسَوَّرُوا الْمِحْرَابَۙ 21. ayet
Ve hel etake nebeul hasm, iz tesevverul mihrab.
Dâvud'un yanına girdiklerinde o, onlardan korktu. "Korkma! İki davacıyız. Birimiz ötekine haksızlık etti. Şimdi sen, hakkımızda hakk ile hüküm ver. Haksızlık etme. Bize makul olan yolu göster." dediler.
اِذْ دَخَلُوا عَلٰى دَاوُ۫دَ فَفَزِعَ مِنْهُمْ قَالُوا لَا تَخَفْۚ خَصْمَانِ بَغٰى بَعْضُنَا عَلٰى بَعْضٍ فَاحْكُمْ بَيْنَنَا بِالْحَقِّ وَلَا تُشْطِطْ وَاهْدِنَٓا اِلٰى سَوَٓاءِ الصِّرَاطِ 22. ayet
İz dehalu ala davude fe fezia minhum kalu la tehaf, hasmani bega ba'duna ala ba'dın fahkum beynena bil hakkı ve la tuştıt vehdina ila sevais sırat.
"Bu benim kardeşim. Onun doksan dokuz koyunu var ve benim bir tek koyunum var. Buna rağmen onu da kendisine vermemi istedi ve tartışmamızda bana üstünlük sağladı."
اِنَّ هٰذَٓا اَخ۪ي لَهُ تِسْعٌ وَتِسْعُونَ نَعْجَةً وَلِيَ نَعْجَةٌ وَاحِدَةٌ فَقَالَ اَكْفِلْن۪يهَا وَعَزَّن۪ي فِي الْخِطَابِ 23. ayet
İnne haza ahi lehu tis'un ve tis'une na'ceten ve liye na'cetun vahidetun fe kale ekfilniha ve azzeni fil hıtab.
"Gerçekten, senin koyununu kendi koyunlarına katmayı istemekle doğrusu sana haksızlık etmiştir. Ortakların çoğu, birbirlerine haksızlık ediyorlar. Ancak Îmân Edenler ve sâlihâtı yapanlar haksızlık etmezler. Ancak onlar da ne kadar azdır!" dedi. Dâvud, kendisini fitnelendirdiğimizi iyice anladı. Hemen Rabb'inden bağışlanma diledi, rukû ederek, tam bir teslimiyetle Rabb'ine yöneldi.
قَالَ لَقَدْ ظَلَمَكَ بِسُؤَالِ نَعْجَتِكَ اِلٰى نِعَاجِه۪ۜ وَاِنَّ كَث۪يراً مِنَ الْخُلَطَٓاءِ لَيَبْغ۪ي بَعْضُهُمْ عَلٰى بَعْضٍ اِلَّا الَّذ۪ينَ اٰمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَقَل۪يلٌ مَا هُمْۜ وَظَنَّ دَاوُ۫دُ اَنَّمَا فَتَنَّاهُ فَاسْتَغْفَرَ رَبَّهُ وَخَرَّ رَاكِعاً وَاَنَابَ 24. ayet
Kale lekad zalemeke bi suali na'cetike ila niacih, ve inne kesiren minel huletai le yebgi ba'duhum ala ba'dın illellezine amenu ve amilus salihati ve kalilun ma hum, ve zanne davudu ennema fetennahu festagfere rabbehu ve harre rakian ve enab.
Böylece onu bundan dolayı bağışladık. Onun yanımızda yüksek konumu ve iyi bir sığınağı vardır.
فَغَفَرْنَا لَهُ ذٰلِكَۜ وَاِنَّ لَهُ عِنْدَنَا لَزُلْفٰى وَحُسْنَ مَاٰبٍ 25. ayet
Fe gaferna lehu zalik, ve inne lehu indena le zulfa ve husne meab.
Ey Dâvud! Biz seni yeryüzünde bir halîfe yaptık. İnsânlar arasında Hakk ile hükmet. Hevâya uyma. Aksi halde hevâ seni Allah'ın yolundan saptırır. Allah'ın yolundan sapanlar, Hesap Günü'nü göz ardı etmiş olduklarından, kendileri için çok şiddetli bir azâp vardır.
يَا دَاوُ۫دُ اِنَّا جَعَلْنَاكَ خَل۪يفَةً فِي الْاَرْضِ فَاحْكُمْ بَيْنَ النَّاسِ بِالْحَقِّ وَلَا تَتَّبِعِ الْهَوٰى فَيُضِلَّكَ عَنْ سَب۪يلِ اللّٰهِۜ اِنَّ الَّذ۪ينَ يَضِلُّونَ عَنْ سَب۪يلِ اللّٰهِ لَهُمْ عَذَابٌ شَد۪يدٌ بِمَا نَسُوا يَوْمَ الْحِسَابِ۟ 26. ayet
Ya davudu inna cealnake halifeten fil ardı fahkum beynen nasi bil hakkı ve la tettebiil heva fe yudılleke an sebilillah, innellezine yadıllune an sebilillahi lehum azabun şedidun bi ma nesu yevmel hisab.
Biz, göğü, yeri ve ikisi arasında olanları boşuna yaratmadık. Bu, Kâfirlerin görüşüdür. Kendilerini ateşe atan, Kâfirlerin vay haline.
وَمَا خَلَقْنَا السَّمَٓاءَ وَالْاَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا بَاطِلاًۜ ذٰلِكَ ظَنُّ الَّذ۪ينَ كَفَرُواۚ فَوَيْلٌ لِلَّذ۪ينَ كَفَرُوا مِنَ النَّارِۜ 27. ayet
Ve ma halaknes semae vel arda ve ma beynehuma batıla, zalike zannullezine keferu, fe veylun lillezine keferu minen nar.
Îmân eden ve sâlihâtı yapanları, yeryüzünde bozgunculuk yapanlarla bir tutar mıyız? Ya da takvâ sahiplerini facirlerle bir tutar mıyız?
اَمْ نَجْعَلُ الَّذ۪ينَ اٰمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ كَالْمُفْسِد۪ينَ فِي الْاَرْضِۘ اَمْ نَجْعَلُ الْمُتَّق۪ينَ كَالْفُجَّارِ 28. ayet
Em nec'alullezine amenu ve amilus salihati kel mufsidine fil ardı em nec'alul muttekine kel fuccar.
Bu; akıl sahiplerinin, âyetlerini düşünüp öğüt almaları için, sana indirdiğimiz kutlu bir Kitâp'tır.
كِتَابٌ اَنْزَلْنَاهُ اِلَيْكَ مُبَارَكٌ لِيَدَّبَّرُٓوا اٰيَاتِه۪ وَلِيَتَذَكَّرَ اُو۬لُوا الْاَلْبَابِ 29. ayet
Kitabun enzelnahu ileyke mubarekun li yeddebberu ayatihi ve li yetezekkere ulul elbab.
Dâvud'a Süleymân'ı armağan ettik. Ne güzel bir kuldu. O, her zaman Allah'a yönelendi.
وَوَهَبْنَا لِدَاوُ۫دَ سُلَيْمٰنَۜ نِعْمَ الْعَبْدُۜ اِنَّهُٓ اَوَّابٌۜ 30. ayet
Ve vehebna li davude suleyman, ni'mel abd, innehu evvab.
Bir zaman kendisine, akşamüstü iyi cins safkan atlar sunulmuştu.
اِذْ عُرِضَ عَلَيْهِ بِالْعَشِيِّ الصَّافِنَاتُ الْجِيَادُۙ 31. ayet
İz urıda aleyhi bil aşiyyis safinatul ciyad.
"Doğrusu ben Rabb'imin öğüdünden dolayı hayra muhabbeti sevdim." dedi. Derken gözden kayboldular.
فَقَالَ اِنّ۪ٓي اَحْبَبْتُ حُبَّ الْخَيْرِ عَنْ ذِكْرِ رَبّ۪يۚ حَتّٰى تَوَارَتْ بِالْحِجَابِ۠ 32. ayet
Fe kale inni ahbebtu hubbel hayri an zikri rabbi, hatta tevaret bil hıcab.
"Onları bana geri getirin." Ardından bacaklarını ve boyunlarını mesh etmeye başladı.
رُدُّوهَا عَلَيَّۜ فَطَفِقَ مَسْحاً بِالسُّوقِ وَالْاَعْنَاقِ 33. ayet
Rudduha aleyy, fe tafika meshan bis sukı vel a'nak.
Ant olsun ki Süleymân'ı fitnelendirdik. Kürsüsünün üzerine bir ceset bıraktık. Sonra o Bize yöneldi.
وَلَقَدْ فَتَنَّا سُلَيْمٰنَ وَاَلْقَيْنَا عَلٰى كُرْسِيِّه۪ جَسَداً ثُمَّ اَنَابَ 34. ayet
Ve lekad fetenna suleymane ve elkayna ala kursiyyihi ceseden summe enab.
"Ey Rabb'im! Beni bağışla. Bana, benden sonra hiç kimsenin sahip olamayacağı bir mülk bağışla. Kuşkusuz ki Sen, Bol Bol Bağışlayıcı'sın." dedi.
قَالَ رَبِّ اغْفِرْ ل۪ي وَهَبْ ل۪ي مُلْكاً لَا يَنْبَغ۪ي لِاَحَدٍ مِنْ بَعْد۪يۚ اِنَّكَ اَنْتَ الْوَهَّابُ 35. ayet
Kale rabbigfir li veheb li mulken la yenbagi li ehadin min ba'di, inneke entel vehhab.
Bunun üzerine rüzgârı onun emrine verdik. Onun emri ile dilediği yere yumuşak bir esinti ile akıp gidiyordu.
فَسَخَّرْنَا لَهُ الرّ۪يحَ تَجْر۪ي بِاَمْرِه۪ رُخَٓاءً حَيْثُ اَصَابَۙ 36. ayet
Fe sehharna lehur riha tecri bi emrihi ruhaen haysu esab.
Ve şeytânları. Her türlü yapı ustasını ve dalgıçları.
وَالشَّيَاط۪ينَ كُلَّ بَنَّٓاءٍ وَغَوَّاصٍۙ 37. ayet
Veş şeyatine kulle bennain ve gavvasın.
Ve zincirlerle bağlanmış olan diğerlerini de.
وَاٰخَر۪ينَ مُقَرَّن۪ينَ فِي الْاَصْفَادِ 38. ayet
Ve aharine mukarrenine fil asfad.
Bu Bizim verdiklerimizdir. Artık hesabı sana kalmış, dilediğine ver veya verme.
هٰذَا عَطَٓاؤُ۬نَا فَامْنُنْ اَوْ اَمْسِكْ بِغَيْرِ حِسَابٍ 39. ayet
Haza atauna femnun ev emsik bi gayri hisab.
Onun yanımızda iyi bir makamı ve iyi bir geleceği vardır.
وَاِنَّ لَهُ عِنْدَنَا لَزُلْفٰى وَحُسْنَ مَاٰبٍ۟ 40. ayet
Ve inne lehu ındena le zulfa ve husne meab.
Kulumuz Eyyûb'u da hatırla. Bir zamanlar Rabb'ine seslenmişti: "Şeytân bana dert ve azâp dokundurdu."
وَاذْكُرْ عَبْدَنَٓا اَيُّوبَۢ اِذْ نَادٰى رَبَّهُٓ اَنّ۪ي مَسَّنِيَ الشَّيْطَانُ بِنُصْبٍ وَعَذَابٍۜ 41. ayet
Vezkur abdena eyyub, iz nada rabbehu enni messeniyeş şeytanu bi nusbin ve azab.
"Ey Eyyûb! Ayağın ile topukla! İşte bu hem yıkanılacak hem de içilecek soğuk su."
اُرْكُضْ بِرِجْلِكَۚ هٰذَا مُغْتَسَلٌ بَارِدٌ وَشَرَابٌ 42. ayet
Urkud biriclik, haza mugteselun baridun ve şerab.
Katımızdan bir rahmet ve akıl sahipleri için bir ibret olarak, ona yanında yer alanları ve onlarla birlikte bir o kadarını daha bahşettik.
وَوَهَبْنَا لَهُٓ اَهْلَهُ وَمِثْلَهُمْ مَعَهُمْ رَحْمَةً مِنَّا وَذِكْرٰى لِاُو۬لِي الْاَلْبَابِ 43. ayet
Ve vehebna lehu ehlehu ve mislehum meahum rahmeten minna ve zikra li ulil elbab.
Ve eline bir deste al, onunla yola koyul ve hanis olma. Biz, onu sabredici bulduk. O ne iyi kuldu! O, her zaman Allah'a yöneldi.
وَخُذْ بِيَدِكَ ضِغْثاً فَاضْرِبْ بِه۪ وَلَا تَحْنَثْۜ اِنَّا وَجَدْنَاهُ صَابِراًۜ نِعْمَ الْعَبْدُۜ اِنَّهُٓ اَوَّابٌ 44. ayet
Ve huz bi yedike dıgsen fadrıb bihi ve la tahnes, inna vecednahu sabira, ni'mel abd, innehu evvab.
Güç ve basiret sahibi olan kullarımız İbrâhîm'i, İshâk'ı ve Yakûb'u da an.
وَاذْكُرْ عِبَادَنَٓا اِبْرٰه۪يمَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوبَ اُو۬لِي الْاَيْد۪ي وَالْاَبْصَارِ 45. ayet
Vezkur ıbadena ibrahime ve ishaka ve ya'kube ulil eydi vel ebsar.
Biz, onları sürekli Âhiret yurdu düşüncesiyle arınmış, samimiyet sahibi kimseler yaptık.
اِنَّٓا اَخْلَصْنَاهُمْ بِخَالِصَةٍ ذِكْرَى الدَّارِۚ 46. ayet
İnna ahlasnahum bi halisatin zikred dar.
Onlar, yanımızda seçkin ve hayırlı kimselerdendir.
وَاِنَّهُمْ عِنْدَنَا لَمِنَ الْمُصْطَفَيْنَ الْاَخْيَارِ 47. ayet
Ve innehum ındena le minel mustafeynel ahyar.
İsmâîl'i, Elyesa'yı ve Zu'l-Kifl'i de an. Hepsi de hayırlı kimselerdendir.
وَاذْكُرْ اِسْمٰع۪يلَ وَالْيَسَعَ وَذَا الْـكِفْلِۜ وَكُلٌّ مِنَ الْاَخْيَارِۜ 48. ayet
Vezkur ismaile velyesea ve zel kifl, ve kullun minel ahyar.
Bu bir öğüttür. Kuşkusuz takvâ sahipleri için iyi bir gelecek vardır.
هٰذَا ذِكْرٌۜ وَاِنَّ لِلْمُتَّق۪ينَ لَحُسْنَ مَاٰبٍۙ 49. ayet
Haza zikr, ve inne lil muttekine le husne meab.
Adn Cennetlerinin kapıları onlara açıktır.
جَنَّاتِ عَدْنٍ مُفَتَّحَةً لَهُمُ الْاَبْوَابُۚ 50. ayet
Cennati adnin mufettehaten le humul ebvab.
Orada keyiflerince oturmuş olarak onlara pek çok meyve ve içecek sunulur.
مُتَّكِـ۪ٔينَ ف۪يهَا يَدْعُونَ ف۪يهَا بِفَاكِهَةٍ كَث۪يرَةٍ وَشَرَابٍ 51. ayet
Muttekine fiha yed'une fiha bi fakihetin kesiretin ve şerab.
Ve yanlarında, bakışlarını koruyan yaşıtlar vardır.
وَعِنْدَهُمْ قَاصِرَاتُ الطَّرْفِ اَتْرَابٌ 52. ayet
Ve ındehum kasıratut tarfi etrab.
İşte bu, Hesap Günü için size söz verilenlerdir.
هٰذَا مَا تُوعَدُونَ لِيَوْمِ الْحِسَابِ 53. ayet
Haza ma tuadune li yevmil hisab.
Bu, bitmez tükenmez rızkımızdır.
اِنَّ هٰذَا لَرِزْقُنَا مَا لَهُ مِنْ نَفَادٍۚ 54. ayet
İnne haza le rızkuna ma lehu min nefad.
İyilerin durumu budur. Azgınlar için ise kötü bir gelecek vardır.
هٰذَاۜ وَاِنَّ لِلطَّاغ۪ينَ لَشَرَّ مَاٰبٍۙ 55. ayet
Haza, ve inne lit tagıyne le şerre meab.
Varacakları yer Cehennem'dir. Orası ne kötü bir yataktır.
جَهَنَّمَۚ يَصْلَوْنَهَاۚ فَبِئْسَ الْمِهَادُ 56. ayet
Cehennem, yaslevneha, fe bi'sel mihad.
İşte kaynar ve kokuşmuş su; tatsınlar bakalım!
هٰذَاۙ فَلْيَذُوقُوهُ حَم۪يمٌ وَغَسَّاقٌۙ 57. ayet
Haza fel yezukuhu hamiymun ve gassak.
Ve aynı türden çeşit çeşit azâplar.
وَاٰخَرُ مِنْ شَكْلِه۪ٓ اَزْوَاجٌۜ 58. ayet
Ve aharu min şeklihi ezvac.
İşte bunlar da sizinle birlikte azâba katlanacak olan bir gruptur. Onlara rahatlık yoktur. Onlar, ateşe girecek olanlardır.
هٰذَا فَوْجٌ مُقْتَحِمٌ مَعَكُمْۚ لَا مَرْحَباً بِهِمْۜ اِنَّهُمْ صَالُوا النَّارِ 59. ayet
Haza fevcun muktehımun meakum, la merhaben bihim, innehum salun nar.
Diğerleri ise: "Hayır! Asıl size rahatlık yok. Ona uğramamızın sebebi sizsiniz. O ne kötü bir konaklama yeridir!" dediler.
قَالُوا بَلْ اَنْتُمْ۠ لَا مَرْحَباً بِكُمْۜ اَنْتُمْ قَدَّمْتُمُوهُ لَنَاۚ فَبِئْسَ الْقَرَارُ 60. ayet
Kalu bel entum, la merhaben bikum, entum kaddemtumuhu lena, febi'sel karar.
"Rabb'imiz! Buna kim sebep olduysa onun ateşteki azâbını kat kat arttır!" dediler.
قَالُوا رَبَّنَا مَنْ قَدَّمَ لَنَا هٰذَا فَزِدْهُ عَذَاباً ضِعْفاً فِي النَّارِ 61. ayet
Kalu rabbena men kaddeme lena haza fe zidhu azaben dı'fen fin nar.
"Biz, neden kötülerden olarak gördüğümüz adamları görmüyoruz?" derler.
وَقَالُوا مَا لَنَا لَا نَرٰى رِجَالاً كُنَّا نَعُدُّهُمْ مِنَ الْاَشْرَارِۜ 62. ayet
Ve kalu ma lena la nera ricalen kunna neudduhum minel eşrar.
Hani kendilerini alaya almıştık! Yoksa buradalar da biz mi görmüyoruz?
اَتَّخَذْنَاهُمْ سِخْرِياًّ اَمْ زَاغَتْ عَنْهُمُ الْاَبْصَارُ 63. ayet
Ettehaznahum sıhriyyen em zagat anhumul ebsar.
Ateş halkının birbirleriyle bu çekişmeleri kesinlikle gerçektir.
اِنَّ ذٰلِكَ لَحَقٌّ تَخَاصُمُ اَهْلِ النَّارِ۟ 64. ayet
İnne zalike le hakkun tehasumu ehlin nar.
De ki: "Ben yalnızca bir uyarıcıyım. Tek ve Kahhâr olan Allah'tan başka ilâh yoktur."
قُلْ اِنَّـمَٓا اَنَا۬ مُنْذِرٌۗ وَمَا مِنْ اِلٰهٍ اِلَّا اللّٰهُ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُۚ 65. ayet
Kul innema ene munzirun ve ma min ilahin ilallahul vahıdul kahhar.
Göklerin, yerin ve ikisinin arasında olan şeylerin Rabb'i Mutlak Üstün Olan'dır, Çok Bağışlayıcı'dır.
رَبُّ السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا الْعَز۪يزُ الْغَفَّارُ 66. ayet
Rabbus semavati vel ardı ve ma beynehumel azizul gaffar.
De ki: "O, çok büyük bir haberdir."
قُلْ هُوَ نَبَؤٌا عَظ۪يمٌۙ 67. ayet
Kul huve nebeun azimun.
"Siz, ondan yüz çeviriyorsunuz."
اَنْتُمْ عَنْهُ مُعْرِضُونَ 68. ayet
Entum anhu mu'ridun.
Onlar tartışırlarken, benim Mele-i A'la'ya dair bir bilgim yoktu.
مَا كَانَ لِيَ مِنْ عِلْمٍ بِالْمَلَأِ الْاَعْلٰٓى اِذْ يَخْتَصِمُونَ 69. ayet
Ma kane liye min ilmin bil meleil a'la iz yahtesımun.
Bana, yalnızca apaçık bir uyarıcı olduğum için vahyediliyor."
اِنْ يُوحٰٓى اِلَيَّ اِلَّٓا اَنَّمَٓا اَنَا۬ نَذ۪يرٌ مُب۪ينٌ 70. ayet
İn yuha ileyye illa ennema ene nezirun mubin.
Hani Rabb'in meleklere: "Ben çamurdan bir beşer yaratacağım." demişti.
اِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلٰٓئِكَةِ اِنّ۪ي خَالِقٌ بَشَراً مِنْ ط۪ينٍ 71. ayet
İz kale rabbuke lil melaiketi inni halikun beşeren min tin.
Onu biçimlendirip, rûhumdan üflediğim zaman derhal ona secdeye kapanın!
فَاِذَا سَوَّيْتُهُ وَنَفَخْتُ ف۪يهِ مِنْ رُوح۪ي فَقَعُوا لَهُ سَاجِد۪ينَ 72. ayet
Fe iza sevveytuhu ve nefahtu fihi min ruhi fe kau lehu sacidin.
Bunun üzerine meleklerin tamamı, hep birlikte secde ettiler.
فَسَجَدَ الْمَلٰٓئِكَةُ كُلُّهُمْ اَجْمَعُونَۙ 73. ayet
Fe secedel melaiketu kulluhum ecmaun.
Ancak iblîs etmedi. O kibirlendi ve kâfirlerden oldu.
اِلَّٓا اِبْل۪يسَۜ اِسْتَكْـبَرَ وَكَانَ مِنَ الْكَافِر۪ينَ 74. ayet
İlla iblis, istekbere ve kane minel kafirin.
"Ey iblîs! İki elimle yarattığım şeye secde etmekten seni alıkoyan nedir? Büyüklük mü taslıyorsun, yoksa kendini çok mu üstün görüyorsun?" dedi.
قَالَ يَٓا اِبْل۪يسُ مَا مَنَعَكَ اَنْ تَسْجُدَ لِمَا خَلَقْتُ بِيَدَيَّۜ اَسْتَكْـبَرْتَ اَمْ كُنْتَ مِنَ الْعَال۪ينَ 75. ayet
Kale ya iblisu ma meneake en tescude lima halaktu bi yedeyy, estekberte em kunte minel alin.
"Ben ondan hayırlıyım. Beni ateşten yarattın, onu çamurdan yarattın." dedi.
قَالَ اَنَا۬ خَيْرٌ مِنْهُۜ خَلَقْتَن۪ي مِنْ نَارٍ وَخَلَقْتَهُ مِنْ ط۪ينٍ 76. ayet
Kale ene hayrun minh, halakteni min narin ve halaktehu min tin.
"Oradan çık! Sen kesinlikle râcimsin." dedi.
قَالَ فَاخْرُجْ مِنْهَا فَاِنَّكَ رَج۪يمٌۚ 77. ayet
Kale fahruc minha fe inneke recim.
Lânetim, Din Günü'ne kadar senin üzerindedir.
وَاِنَّ عَلَيْكَ لَعْنَت۪ٓي اِلٰى يَوْمِ الدّ۪ينِ 78. ayet
Ve inne aleyke la'neti ila yevmid din.
İblîs: "Rabb'im! O halde yeniden dirilme gününe kadar bana süre ver." dedi.
قَالَ رَبِّ فَاَنْظِرْن۪ٓي اِلٰى يَوْمِ يُبْعَثُونَ 79. ayet
Kale rabbi fe enzırni ila yevmi yub'asun.
Allah, "Peki süre verilenlerdensin." dedi.
قَالَ فَاِنَّكَ مِنَ الْمُنْظَر۪ينَۙ 80. ayet
Kale fe inneke minel munzarin.
Zamanı bilinen güne kadar.
اِلٰى يَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُومِ 81. ayet
İla yevmil vaktil ma'lum.
İblîs: "Öyleyse, izzetine ant olsun ki onların hepsini azdıracağım." dedi.
قَالَ فَبِعِزَّتِكَ لَاُغْوِيَنَّهُمْ اَجْمَع۪ينَۙ 82. ayet
Kale fe bi izzetike le ugviyennehum ecmain.
"Ancak içlerinden muhles kulların hariç."
اِلَّا عِبَادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَص۪ينَ 83. ayet
İlla ibadeke minhumul muhlasin.
"Gerçek budur. Ben, gerçeği söylerim." dedi.
قَالَ فَالْحَقُّۘ وَالْحَقَّ اَقُولُۚ 84. ayet
Kale fel hakku vel hakka ekul.
Allah: "Ant olsun ki Cehennem'i senden ve sana uyanlardan dolduracağım." dedi.
لَاَمْلَـَٔنَّ جَهَنَّمَ مِنْكَ وَمِمَّنْ تَبِعَكَ مِنْهُمْ اَجْمَع۪ينَ 85. ayet
Le emleenne cehenneme minke ve mimmen tebiake minhum ecmain.
De ki: "Sizden yaptığım bu işe karşı bir ücret istemiyorum. Ve ben kendiliğimden bir sorumluluk getirenlerden değilim."
قُلْ مَٓا اَسْـَٔلُـكُمْ عَلَيْهِ مِنْ اَجْرٍ وَمَٓا اَنَا۬ مِنَ الْمُتَكَلِّف۪ينَ 86. ayet
Kul ma es'elukum aleyhi min ecrin ve ma ene minel mutekellifin.
O, ancak bütün insanlık için bir zikirdir.
اِنْ هُوَ اِلَّا ذِكْرٌ لِلْعَالَم۪ينَ 87. ayet
İn huve illa zikrun lil alemin.
Onun haberini bir zaman sonra kesinlikle bileceksiniz.
وَلَتَعْلَمُنَّ نَبَاَهُ بَعْدَ ح۪ينٍ 88. ayet
Ve le talemunne nebeehu ba'de hin.